tag:blogger.com,1999:blog-9466907498031055002012-03-05T16:44:59.560+07:00ชุมชนคนเกษียณเพื่อเป็นสื่อกลางสำหรับผู้สูงวัยที่เกษียณแล้ว ได้มีโอกาสติดต่อ-ติดตามข่าวสารระหว่างพรรคพวกเพื่อนฝูง รวมทั้งได้มีโอกาสแจ้งข่าวสารสารทุกข์สุกดิบมายังน้องๆที่ยังไม่เกษียณ หรือมีโอกาสได้แสดงหรือแลกเปลี่ยนความคิดเห็นต่างๆระหว่างกันและกันโดยไม่จำกัดทั้งคุณวุฒิและวัยวุฒิ เชิญได้ที่นี่ครับพิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.comBlogger711100tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-58585799713697226202012-02-10T00:41:00.000+07:002012-02-10T00:41:34.556+07:00โปรดเลือกหมายเลข...<div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: red; font-size: x-large;">โปรดเลือก</span></div><div align="center"><span style="color: red; font-size: x-large;">หมายเลข 43</span></div><div align="center"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kWWDtFLpMj8/TzQETEZxBXI/AAAAAAAAAh4/AfT-sUVVyn4/s1600/%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C+43.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" sda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-kWWDtFLpMj8/TzQETEZxBXI/AAAAAAAAAh4/AfT-sUVVyn4/s640/%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C+43.jpg" width="577" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">รับรอง ไม่ผิดหวัง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">ใจสู้ มุ่งมั่น ไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคใดๆทั้งสิ้น</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">*******</span></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-5858579971369722620?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-30567075292309727902012-02-07T22:15:00.000+07:002012-02-07T22:15:47.661+07:00คนเราก็เท่านี้<div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: red; font-size: x-large;">คนเราก็เท่านี้</span></div><div align="center"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZulMBBT4ZOE/TzE_q4u4cnI/AAAAAAAAAhw/QN0Wxylz4eQ/s1600/%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" sda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZulMBBT4ZOE/TzE_q4u4cnI/AAAAAAAAAhw/QN0Wxylz4eQ/s400/%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95.jpg" width="400" /></a></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: red; font-size: x-large;">* * * * * * * * * * *</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-3056707529230972790?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-25750197166938622122012-01-23T23:05:00.001+07:002012-01-23T23:28:11.015+07:00อย่าซีเรียส<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">*</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-apj5rifxzgE/Tx2HlfuSstI/AAAAAAAAAho/pcUfynDwc3A/s1600/%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2592%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A2+%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%25A3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%2598%25E0%25B8%25B5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" nfa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-apj5rifxzgE/Tx2HlfuSstI/AAAAAAAAAho/pcUfynDwc3A/s400/%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2592%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A2+%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%25A3%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%2598%25E0%25B8%25B5.jpg" width="212" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">ความอิสระนี่แหละที่ทำให้จิตเกิดความเบิกบาน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">สุนทรีย์ ละมุนละไม ผ่องใส เบาสบาย</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">คนทั่วไปไม่ค่อยเบิกบาน เพราะแต่ละวันหายใจเข้าออก</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">ก็พ่วงเอางานเอาธุรกิจเข้าไปในลมหายใจของตนด้วย</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">ลองฝึกหายใจโดยมีเพียงลมหายใจล้วนๆ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">ที่ปราศจากความวิตกกังวลดู</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">จะพบว่า</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">ความมหัศจรรย์</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">รอให้สัมผัสอยู่ตรงนี้เอง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">*****</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">อย่าซีเรียส</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Ga3tAg4vFCs/Tx2EYaDruiI/AAAAAAAAAhg/WYX3uOmqFZE/s1600/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%258B%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25AA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" nfa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-Ga3tAg4vFCs/Tx2EYaDruiI/AAAAAAAAAhg/WYX3uOmqFZE/s400/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%258B%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25AA.jpg" width="285" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">************</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-2575019716693862212?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-15751239440770191312012-01-01T07:45:00.000+07:002012-01-01T07:45:56.671+07:00สวัสดีปีใหม่ 2555<div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">* * *</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">สวัสดีปีใหม่ พ.ศ.2555</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">* * *</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-je8aHAAqNHU/Tv-qE-rD6zI/AAAAAAAAAhU/8Tvw4IJb7E0/s1600/%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%25A1%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1%25E0%25B9%2588+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="263" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-je8aHAAqNHU/Tv-qE-rD6zI/AAAAAAAAAhU/8Tvw4IJb7E0/s320/%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2581%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%25A1%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1%25E0%25B9%2588+1.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">ในวาระ ดิถี ขึ้นปีใหม่</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">ขอวยชัย อวยพร ให้น้องพี่</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">จงโชคดี มีสุข กันทุกปี</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">สิ่งไม่ดี จงจากจร ไม่ร้อนใจ</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">* * * * * * * *</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-1575123944077019131?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-40616831550663959712011-12-19T22:29:00.000+07:002011-12-19T22:29:00.059+07:00ทรงพระเจริญ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-z3iqULQ6pQw/Tu9XtQ8qN-I/AAAAAAAAAhI/TtiJYEr5Yy8/s1600/%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%258D+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-z3iqULQ6pQw/Tu9XtQ8qN-I/AAAAAAAAAhI/TtiJYEr5Yy8/s400/%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%258D+1.jpg" width="346" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: magenta; font-size: x-large;">ขอจงทรงพระเจริญ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">********</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-4061683155066395971?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-11018779052013807452011-12-09T17:59:00.000+07:002011-12-09T17:59:34.040+07:00ทำดี ต้องขอบคุณ<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">ทำดี ต้องขอบคุณ</span></div><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> หลังจากที่ได้ติติง ประกาศการใช้เอกสารประกอบการยื่นเรื่องขอรับความช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยสำหรับสมาชิกที่เกษียณอายุแล้วจากสหกรณ์ออมทรัพย์ สอฟ. โดยต้องมีเอกสารรับรองจากทางราชการมาประกอบด้วยแล้ว ซึ่งเป็นการเพิ่มภาระยุ่งยากเพิ่มขึ้นสำหรับผู้เกษียณโดยไม่จำเป็นเท่าที่ควร</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เป็นที่น่ายินดีว่า คณะกรรมการ สอฟ. ได้นำปัญหานี้เข้าพิจารณาและได้มีมติยกเลิกประกาศฉบับเดิม และออกประกาศที่ 14/2554 เรื่องการช่วยเหลือสมาชิกสหกรณ์ที่ประสบอุทกภัย ลงวันที่ 30 พฤศจิกายน 2554 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม 2554 (ดูได้ที่ <a href="http://www.meacoop.com/">http://www.meacoop.com/</a> )</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ในประกาศฉบับใหม่นี้ไม่มีข้อกำหนดให้ต้องแสดงเอกสารรับรองจากทางราชการ สำหรับสมาชิกผู้เกษียณอีกต่อไป ดังนั้นจึงขอแจ้งมายังผู้เกษียณทุกท่านที่ประสบอุทกภัย และต้องการยื่นเรื่องขอรับเงินช่ายเหลือผู้ประสบอุทกภัยจาก สอฟ. ให้เตรียมสำเนาเอกสารคือ 1) บัตรประชาชน 2) ทะเบียนบ้านที่ถูกน้ำท่วม-ทะเบียนบ้านที่มีชื่อท่าน 3) รูปถ่ายบ้านที่ถูกน้ำท่วม (ถ้าถ่ายให้เห็นเลขที่บ้านที่ตรงกับทะเบียนบ้านได้ก็ดีจะได้ไม่มีปัญหาในการยืนยันเลขบ้านเวลายื่นเรื่อง) ก็คงมีเท่านี้แหละครับ หรือจะไปอ่านประกาศในเว็ปสหกรณ์ดูอีกทีก็ได้ เพื่อให้แน่ใจ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> และที่เป็นที่น่ายินดี และต้องขอชม คือความรวดเร็วในการจ่ายเงิน เพราะสหกรณ์ฯสามารถจ่ายเงินให้ในวันที่ยื่นเรื่องได้เลย "ยื่นเช้า สายได้" "ยื่นสาย ได้บ่าย" แต่ผู้มายื่นตอนบ่ายๆ(แก่ๆ)คงจะต้องไปรับวันต่อไปละมังครับ ส่วนตัวผมไปยื่นเอาประมาณบ่ายโมงกว่านิดๆ ก็ได้รับเอาประมาณใกล้ๆสี่โมงเย็น ซึ่งเวลานั้นก็ยังเห็นมีคนรอกันอยู่อีกกลุ่มใหญ่ เจ้าหน้าที่ก็ยังเห็นทำงานกันอยู่ก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าเขาจ่ายถึงกี่โมง เห็นเจ้าหน้าที่ดูเหนื่อยๆเลยไม่กล้าถาม</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ก็ต้องขอชมละครับ ตอนเตรียมตัวไปยื่นเรื่อง ก็ยังนึกในใจอยู่เลยว่าแล้วเมื่อไหร่จะได้เงินนะ แต่พอยื่นเรื่องตรวจสอบเอกสารเสร็จก็ได้รับบัตรคิว บอกให้ไปรอรับเงินข้างล่าง ยังงงเลย...</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ก็ดีใจ และขอขอบคุณ สอฟ.ครับ สำหรับผู้เกษียณนั้นการออกจากบ้านแต่ละครั้ง ดูเเหมือนมันยุ่งยาก ทั้งการกะเวลาที่การจราจรไม่ติดขัด และถ้าไม่ได้ใช้รถส่วนตัว การใช้รถสาธารณะก็ไม่ค่อยคล่อง และค่ารถต่อไปต่อมาแต่ละครั้งก็หลายตังค์อยู่(ก็ไม่มีเงินเดือนแล้วนี่ครับ) ดังนั้นการยื่นเรื่อง-รับเงินในวันเดียวจบ จึงเป็นการอำนวยความสะดวกได้เป็นอย่างดี ทำให้ผู้เกษียณประหยัดทั้งค่าเดินทาง ประหยัดเวลา ประหยัดแรงงาน</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ก็ขอขอบคุณในความรวดเร็วในการบริการครั้งนี้ แต่ความรวดเร็วมิได้เป็นเหตุผลในการละเลยการตรวจสอบความถูกต้อง การป้องกันการทุจริตที่อาจมีการพลาดพลั้งไม่ว่าจะโดยเหตุใดหรือผู้ใดก็แล้วแต่ที่อาจเกิดขึ้น(ไม่ได้เจตนาจะกล่าวถึงผู้ใด แต่เป็นหลักการในการบริหารองค์กรหรือ "การตรวจสอบภายในองค์กร") จึงหวังว่าคณะกรรมการคงมีมาตรการตรวจสอบ เพื่อไม่ให้ผลประโยชน์ส่วนรวมต้องเสียหาย และหวังว่าคณะกรรมการ สอฟ.คงจะมีการพัฒนางานบริการ,สวัสดิการ และด้านอื่นๆที่เป็นประโยชน์ต่อมวลสมาชิกต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง สิ่งต่างๆที่ล้าสมัยก็ควรพิจารณาแก้ไขปรับปรุงให้เหมาะสมกับปัจจุบันเสีย</span><br /><br /><br /><br /> <table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7MvbTEdJQ9o/TuHQrMP8DlI/AAAAAAAAAg8/7YzOKDdmxp4/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B2+%2528%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B5+%25E0%25B8%259A%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2587%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="392" mda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-7MvbTEdJQ9o/TuHQrMP8DlI/AAAAAAAAAg8/7YzOKDdmxp4/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B2+%2528%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B5+%25E0%25B8%259A%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%2587%2529.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">ภาพจาก facebook "ชุมชนคนใจดี บ้านสายรุ้ง" ...ขอขอบคุณเจ้าของภาพครับ</td></tr></tbody></table> <div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">เออ...เพื่อน...น้ำลดแล้ว เราจะได้ออกไปวิ่งเล่นกันเหมือนเดิมนะ</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #990000; font-size: large;">***********</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-1101877905201380745?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-71098604285903842082011-11-29T00:30:00.001+07:002011-11-29T00:58:06.424+07:00ชวนฟังเพลง<div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">มาฟังเพลงกันดีกว่า</span></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9FrtGYNGDE8/TtO6uQaOmII/AAAAAAAAAg0/2V5UzFCUhfE/s1600/ETO+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%2587.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" dda="true" height="627" src="http://2.bp.blogspot.com/-9FrtGYNGDE8/TtO6uQaOmII/AAAAAAAAAg0/2V5UzFCUhfE/s640/ETO+%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%2587.jpg" width="640" /></a></div><br /><br /><div align="center"><span style="color: #6aa84f;">*************</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: red; font-size: large;">ข้างบนนี้เป็นประกาศเชิญชวนของคุณพันธุ์ศักดิ์ พูลเรือง เพื่อนรุ่นน้อง </span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: red; font-size: large;">อดีตพนักงานการไฟฟ้านครหลวงเหมือนกัน </span></div><div align="center"><span style="color: red; font-size: large;">(เป็นสมาชิกคงสภาพ สอฟ.ด้วย)</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: red; font-size: large;"> ที่ได้ขอเกษียณก่อนกำหนด ไปจัดรายการเพลงที่ใจรัก</span></div><div align="center"><span style="color: red; font-size: large;">(ไม่รู้ใช่หรือเปล่า-ผมเดาเอาเอง) </span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: red; font-size: large;">โดยมีเพื่อนร่วมจัดรายการด้วยคือคุณไพรัช พันธุมวงศ์</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="font-size: large;"><span style="color: blue;">ท่านที่ชอบขับขี่จักรยาน การออกกำลังกาย การท่องเที่ยว ผจญภัย</span> </span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: blue; font-size: large;">และชอบฟังเพลง</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: blue; font-size: large;">ก็ขอเชิญเปิดวิทยุฟังได้ตามรายละเอียดข้างบนนะครับ</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: #cc0000;">(ประเภทชอบเสี่ยงภัยโดยไม่ชอบขี่จักรยาน แต่ชอบขี่อย่างอื่นที่สนุกกว่าขี่จักรยาน </span><br /><span style="color: #cc0000;">เช่นขี่มอเตอร์ไซค์ จะฟังด้วยได้มั๊ยครับ?)</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: #134f5c; font-size: large;">และก็ยังฟังทาง คอมพิวเตอร์ได้อีกแน่ะ</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: #134f5c; font-size: large;">จะขอเพลงหรือแสดงความคิดเห็นใดๆ โทรไปได้เลยครับ</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: #134f5c; font-size: large;">หรือจะคุยกันทาง Facebook ก็ได้ครับ "อีทีโอ จักรยานเพื่อสุขภาพ"</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: #741b47;">สำหรับคน "สุขภาพไม่ค่อยดี" อย่างผม</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: #741b47;">ก็ต้องฟังเสียหน่อย เผื่อว่าสุขภาพจะดีขึ้นบ้าง</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: blue; font-size: large;">นี่เป็นอีกช่องทางหนึ่งที่เพื่อนๆจะได้ร่วมกิจกรรม(ฟังเพลง)ร่วมกันครับ</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: blue; font-size: large;">ขอให้ทุกท่านฝันดีหลังจากน้ำแห้งแล้ว</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: blue; font-size: large;">และขอเป็นกำลังใจ เอาใจช่วยสำหรับท่านที่ยังต้องทนทุกข์อยู่กับน้ำ</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: blue; font-size: large;">ขอให้น้ำลดไวๆนะครับ</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: red; font-size: large;">************</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-7109860428590384208?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-64067774099676188832011-11-27T15:45:00.000+07:002011-11-27T15:45:29.567+07:00เก็บมาฝาก<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">เก็บมาฝาก</span></div><br /><br /><br /> <table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-zr2o0hHVYVg/TtHpqJdFkNI/AAAAAAAAAgU/emJSz-MFs8M/s1600/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B7%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2587.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" hda="true" height="396" src="http://3.bp.blogspot.com/-zr2o0hHVYVg/TtHpqJdFkNI/AAAAAAAAAgU/emJSz-MFs8M/s400/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B7%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2587.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">ภาพ : by ชาวจรัญร่วมใจ สู้ภัยน้ำท่วม<br />จาก facebook คุณ Niwate Sri<br /></td></tr></tbody></table> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: x-large;">จะไปไหนคร้าบบบ.... ผมจะไปส่ง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">(สุนัขก็มีจิตอาสานะครับ)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-UwoIacCljEY/TtHp3MvlwCI/AAAAAAAAAgc/4p5ZDgKDrZ0/s1600/%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2596%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%259F%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" hda="true" height="266" src="http://3.bp.blogspot.com/-UwoIacCljEY/TtHp3MvlwCI/AAAAAAAAAgc/4p5ZDgKDrZ0/s400/%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2596%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%259F%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B3.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">ภาพ : by ชมรมคนชอบฟัง สถานีวิทยุจราจร<br />จาก Facebook คุณ Niwate Sri</td></tr></tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">ขอเชิญผู้เเกษียณเที่ยวฟรีครับ ไม่ต้องเสียค่าโดยสาร</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">ไม่ต้องมัดจำล่วงหน้า</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">ไม่ต้องผ่อนส่ง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">"นำเที่ยว(เดียว)" แต่ไม่ "นำกลับ" นะครับ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">ต้องกลับเอง (ขากลับกลัวตกราง)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">**** โปรดจองด่วน ก่อนน้ำลด ****</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div> <table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Y8gUNaiav2I/TtHqL2gM-iI/AAAAAAAAAgk/D_Vko0s-yrM/s1600/Best+Quotes.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" hda="true" height="352" src="http://4.bp.blogspot.com/-Y8gUNaiav2I/TtHqL2gM-iI/AAAAAAAAAgk/D_Vko0s-yrM/s400/Best+Quotes.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">The Best Things in Life are Free<br />By : Best Quotes (Facebook คุณ Niwate Sri)<br /></td></tr></tbody></table> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">ชีวิตเรา ไม่มีอะไรมาก </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">ถ้ามีตามสิ่งที่มีในภาพข้างบนนี้ ก็มีความสุขแล้ว</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">ทุกอย่าง ไม่ต้องเสียตังค์เลย...ได้มาฟรีๆ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div> <table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-K4JLrW1_eRY/TtHqc2Gm1RI/AAAAAAAAAgs/PX1VbF3bQuU/s1600/%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" hda="true" height="266" src="http://4.bp.blogspot.com/-K4JLrW1_eRY/TtHqc2Gm1RI/AAAAAAAAAgs/PX1VbF3bQuU/s400/%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A2.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">ภาพนี้ ก็อปไว้แล้วจำไม่ได้อีกนั่นแหละ ต้องขออภัยเจ้าของภาพด้วยครับ</td></tr></tbody></table> <br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">เกษียณแล้วไม่มี เบนลี่ เบนเล่ขี่กะเขา </span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">ก็ต้องเล่นอย่างนี้แหละครับ สะเทินน้ำสะเทินบกดีนักแล</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">น้ำมันก็ไม่ต้องใช้ แต่ตอนนี้หญ้าหายากหน่อยเพราะน้ำมันท่วม</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">*********</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">นำมาฝากกันดูเล่นๆคลายเครียดยามรอน้ำลด</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">หรือรอล้างบ้าน</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">หรือรอรับเงินช่วยเหลือ..</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">ฯลฯ</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">ขอขอบคุณท่านเจ้าของภาพและท่านที่นำมาเผยแพร่ด้วยนะครับ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">และก็ขออนุญาตย้อนหลังด้วยนะครับ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">เจตนาเพื่อคลายเครียด ไม่มีธุรกิจครับ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">ขอบคุณคุณ Niwate Sri ที่มีภาพดีๆ(ให้อยากนำมาแบ่งปันผู้อื่น)เยอะ</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">**********</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-6406777409967618883?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-73897349384669062372011-11-23T17:36:00.004+07:002012-01-12T14:59:42.650+07:00คำขอบคุณจากคนชรา<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: red; font-size: x-large;">คำขอบคุณจากคนชรา (ผู้เกษียณฯ)</span></strong></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div> <br /> <br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-o9_l3OtgXfY/Tsyrfv8uDwI/AAAAAAAAAfc/f2_DWSRw_y8/s1600/%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B3.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" hda="true" height="416" src="http://1.bp.blogspot.com/-o9_l3OtgXfY/Tsyrfv8uDwI/AAAAAAAAAfc/f2_DWSRw_y8/s640/%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B3.bmp" width="640" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">(ขออภ้ยเจ้าของภาพ จำไม่ได้ว่านำมาจากที่ใด) ได้ที่มาแล้วครับ จาก Facebook คุณ Niwate Sri นั่นเอง ขอขอบคุณครับ..</td></tr></tbody></table> <br /><div align="center"><span style="color: red; font-size: large;">นี่ขนาดมีพระนำนะครับ ยังลำบากขนาดนี้</span></div><br /><br /> <span style="color: blue; font-size: large;">หลังจากที่ได้ร้องเรียนไปยัง ประธานสหกรณ์ออมทรัพย์ฯ และฝากผ่าน Blog ไปยังประธานสหภาพฯ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> บ่ายวันนี้ (23 พ.ย.2544) ก็ได้รับทราบจากประธานชมรมผู้เกษียณฯ ชสอฟ. นายวิเชียร ปั้นศรี ว่าคณะกรรมการบริหารสหกรณ์ฯได้นำปัญหาในเรื่องการต้องแสดงเอกสารหนังสือรับรองว่าน้ำท่วมบ้านจริงจากทางราชการ โดยเขต หรือท้องถิ่นที่ผู้เกษียณที่บ้านถูกน้ำท่วมอาศัยอยู่มาแสดงพร้อมด้วยเอกสารอื่นๆที่สหกรณ์ฯกำหนดไว้ในประกาศฯ นำเข้าพิจารณาในที่ประชุมคณะกรรมการฯ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ผลการประชุมมีการพิจารณาเป็นประการใดขณะนี้ยังไม่ทราบเป็นทางการ แต่ประธานสหภาพฯ นายประจวบ คงเป็นสุข ได้แจ้งโดยวาจากับประธานชมรมผู้เกษียณ ชสอฟ. ว่าเอกสารที่กล่าวถึง <strong>"ไม่ต้องใช้แล้ว"</strong></span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ดังนั้น จึงขอแจ้งมายังผู้เกษียณทุกท่านที่จะยื่นหนังสือขอความช่วยเหลือจากสหกรณ์ฯในเรื่องน้ำท่วม ก็ไม่ต้องถ่อ(เรือ)ไปขอเอกสารใดๆจาก "ทางราชการ" อีกแล้ว และหากสมาชิกสหกรณ์ฯที่ยังไม่เกษียณท่านใดได้อ่านพบข้อความนี้ หากรู้จักผู้เกษียณท่านใด ก็ขอความกรุณาบอกต่อด้วย เพื่อเป็นบุญกุศลแก่คนแก่ที่ทุกข์กับน้ำท่วมบ้าน แล้วยังต้องมาวิ่งไปวิ่งมาเสียค่ารถค่าเรือ(ค่าเรือจริงๆ)รวบรวมเอกสารอีก กว่าจะได้สักห้าพัน (หรือไม่เกินที่จ่ายจริง)</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-oHZpolDZua4/Ts1Xrg41CNI/AAAAAAAAAgM/9rE1RCx1nhM/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%2598%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-oHZpolDZua4/Ts1Xrg41CNI/AAAAAAAAAgM/9rE1RCx1nhM/s320/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%2598%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3.jpg" width="185" /></a></div><span style="color: blue; font-size: large;"> ก็ต้องขอชมและขอบคุณประธานสหกรณ์ฯ ประธานสหภาพฯ และคณะกรรมการทุกท่านที่ร่วมพิจารณาในครั้งนี้ ทุกท่านได้ทำหน้าที่อย่างฉับไว สมกับเป็นคนรุ่นใหม่ มีวิสัยทัศน์ ที่สมาชิกส่วนใหญ่ได้เลือกสรรท่านเข้ามาดูแลองค์กร และดูแลทุกข์สุขของสมาชิก ไม่เหมือนกรรมการบ้าอำนาจบางคน(ที่ยอมย้ายข้างกลับไปกลับมาเพื่อให้อยู่ในตำแหน่ง)</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> และต้องขอขอบคุณ ประธานชมรมผู้เกษียณฯ ชสอฟ.นายวิเชียร ปั้นศรี ที่ได้ติดตามข่าวสารประสานงานและแจ้งให้สมาชิกทราบ</span><br /><br /><br /><span style="color: red; font-size: large;"> จบเรื่องของสหกรณ์ออมทรัพย์ กฟน.แล้วครับ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> <span style="color: #cc0000;">ต่อไปนี้ ผมจะเล่าถึงเรื่องสหกรณ์ออมทรัพย์ของการประปานครหลวง กปน.บ้างครับ</span></span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> <span style="color: #cc0000;">ได้คุยกับเพื่อนที่เป็นผู้บริหารคนหนึ่งที่รู้เรื่องเกี่ยวกับสหกรณ์ฯใน กปน.ดีพอสมควร ได้ข้อมูลมาดังนี้ครับ</span></span><br /><br /><span style="color: #cc0000; font-size: large;"> ....สหกรณ์ฯ กปน. กำหนดวงเงินช่วยเหลือสำหรับสมาชิกที่ประสบอุทกภัยไว้รายละ10,000.00 บาทครับ (ไม่ใช่ 5,000.00 บาทเช่นสหกรณ์เก่าแก่ ยิ่งใหญ่ อย่างสหกรณ์ กฟน.จ่าย) อันนี้กำหนดไว้นานแล้วด้วย ไม่ใช่เพิ่งมาใช้ในปีนี้....</span><br /><br /><span style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"> ....สหกรณ์ฯกปน.ใช้วิธีการบริการแบบที่โฆษณาบริษัทประกันภัย</span> <span style="font-size: large;">แห่งหนึ่งในทีวี คือ <span style="color: red;">"เคลมไว จ่ายไว"</span> คือสหกรณ์จะจัดกรรมการไว้ประจำ เมื่อมีผู้มายื่นเรื่องมีเอกสารครบถ้วน กรรมการตรวจสอบเรียบร้อยอนุมัติฯ ใช้เวลาไม่กี่วัน ก็ทะยอยจ่ายไปเรื่อยๆ โดยไม่ให้ตกค้าง</span></span><br /><br /><span style="color: #cc0000; font-size: large;"> นี่แหละครับ ความก้าวหน้าของที่อื่นเขา หัดไปดูเขาบ้าง ไม่ใช่จะนั่งดูแต่ "ของเดิม" หากินกันทั้งชาติ มันง่ายดี ไม่ต้องคิด.....คิดได้แต่กูจะออกระเบียบให้มันยุ่งเข้าไว้ ไอ้เรื่องดีๆทันสมัยไม่ไปดูเขาบ้าง</span><br /><br /><span style="color: #cc0000; font-size: large;"><span style="color: blue;"> ก็มีแค่นี้แหละครับ บอกกล่าวกันให้รู้ไว้ อยากเป็นนักบริหาร มันต้อง "กว้าง-</span> <span style="color: blue;">ไกล" ดูการพัฒนาความเปลี่ยนแปลงของโลกบ้าง อย่าติดยึดตนเอง อ้างของเดิมตลอด</span></span><br /><span style="color: #cc0000; font-size: large;"> </span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-_j3cGGr71pQ/Ts1VVEoeIII/AAAAAAAAAf8/Evra4oGhHWk/s1600/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%259A.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-_j3cGGr71pQ/Ts1VVEoeIII/AAAAAAAAAf8/Evra4oGhHWk/s320/%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%259A.jpg" width="193" /></a></div><span style="color: #cc0000; font-size: large;"> สำหรับจำนวนเงินที่สหกรณ์ฯ กฟน.จ่าย 5,000.00 บาท ซึ่งน้อยกว่าสหกรณ์ฯ กปน.นั้นหากท่านประธานสหภาพฯ ยื่นข้อเรียกร้องให้ กฟน.จ่าย 30,000.00 บาท สำหรับพนักงานที่ผู้ประสบอุทกภัยสำเร็จเสร็จแล้วประการใด ถ้าจะกรุณาช่วยมายื่นข้อเรียกร้องให้สหกรณ์ฯกฟน.จ่ายเงินช่วยเหลือสมาชิกที่ประสบอุทกภัยให้เท่ากับสหกรณ์ฯของ กปน. หน่อยก็คงจะดีครับ รัฐวิสาหกิจเกรดเดียวกัน ก็ควรจะทำอะไรเหมือนๆกัน อนาคตต่อไปหากจะอ้างอะไรถึงรัฐวิสาหกิจอื่นจะได้ไม่ถูกหาว่า <span style="color: blue;">"สองมาตรฐาน"</span> ผมเห็นใจผู้เกษียณที่อยู่รอบนอกที่ถูกน้ำท่วมบ้านสูงเป็นเมตร ห้าพันบาทก็คงซื้อไม้กวาด แปรง ผงซักฟอก ยาฉีดยุงก็คงจะหมดแล้ว...เงินดาวเงินเดือน รายได้ประจำก็ไม่มีเหมือนเขาแล้ว....</span><br /><br /><span style="color: #cc0000; font-size: large;"> สำหรับผม ได้ 5,000.00 ก็คงจะพอแล้ว แค่นี้ก็เหนื่อยฉิบ...</span><br /><br /><span style="color: #cc0000; font-size: large;"> <span style="color: blue;"> ก็ขอขอบคุณกรรมการทุกท่านที่พิจารณายกเว้นเอกสารนี้ด้วยความจริงใจครับ สำหรับมาตรการการตรวจสอบการทุจริตนั้น คิดว่าคงไม่เกินความสามารถ ของกรรมการทุกท่าน.....</span></span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ขอให้ฉับไวเช่นนี้ตลอดไปนะครับ.....</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เลือกตั้งคราใด คงไม่พลาด....</span><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #cc0000; font-size: large;"> ************</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-7389734938466906237?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-61750579699874190112011-11-21T21:34:00.006+07:002012-01-12T14:56:24.059+07:00กด-ระเบียบ สำหรับน้ำท่วม (ใหม่)<div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">กด-ระเบียบ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">แด่คนชราที่บ้านถูกน้ำท่วม</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div> <br /> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div> <br /><div style="text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ตามที่ผมได้วิพากษ์วิจารณ์การทำงานของนายไพบูลย์ฯในการทำหน้าที่ประธานกรรมการพิจารณาความช่วยเหลือสมาชิกสหกรณ์ฯที่ประสบภัยถูกน้ำท่วม ในฐานะสมาชิกผู้ได้รับผลกระทบจากกฏระเบียบที่ตั้งไว้คนหนึ่ง การแสดงความคิดเห็นนี้ก็เพื่อให้มีการปรับปรุงกฎระเบียบเพื่อความสะดวกแก่สมาชิก และเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผมเอง มิได้อ้างองค์กรหรือสถาบันใดมากดดันใดๆทั้งสิ้น</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ต่อมาคณะกรรมการฯก็ได้มีการประชุมและมีการพิจารณาแก้ไขระเบียบเป็นไปตามที่ผมเสนอ และก็ทำได้ดีเสียด้วย ซึ่งผมก็ได้แสดงความชื่นชม ไว้ในบล็อกนี้แล้วเช่นกัน</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> แต่ในช่วงเวลาที่จะมีการเลือกตั้งกรรมการสหกรณ์ในเวลาอันใกล้นี้ ซึ่งเป็นเวลาของมหกรรมโจมตีกันทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเปิดเวที แผ่นปลิว ใบปลิวเถื่อน จดหมาย ฯลฯ บทความที่ผมเขียนในบล็อกนี้ก็ถูกนำไปใช้ในรูปแบบหนึ่ง ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อบุคคลฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด ต่างไปจากเจตนาที่ผมตั้งใจไว้</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เพื่อไม่ให้เป็นเครื่องมือของผู้ใดผู้หนึ่ง และปัญหาที่เกิดขึ้นก็ได้รับการแก้ไขลุล่วงไปด้วยดีแล้ว ผมจึงได้ทำการลบบทความที่กล่าวนี้แล้ว และไม่ควรมีผู้ใดนำไปเผยแพร่หรือนำไปเป็นเครื่องมือโจมตีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หากผู้ใดนำไปเผยแพร่ถือว่าเป็นการนำไปใช้ประโยชน์ที่ไม่ถูกต้อง</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สุดท้าย ผมขอยืนยันว่าผมมีสิทธิ์ที่จะวิพากษ์วิจารณ์องค์กรตามสิทธิของสมาชิก และผมมีสิทธิที่จะแสดงความคิดเห็นใดๆที่เป็นความคิดเห็นส่วนตัวตามระบอบประชาธิปไตย และขอประกาศตัวว่าผมไม่เคยอยู่ในอาณัติของใครทั้งสิ้น ไม่เคยมี "ปลอกคอ" ไม่ว่าจะเป็นองค์กรไหน ไม่ว่าหนุ่มว่าแก่ ถ้าผมจะนับถือใคร ผมจะนับถือที่ "ความคิด" ไม่ใช่นับถือที่ "ความแก่" และอย่านำมาเป็นประเด็นกดดันองค์กรที่ผมเป็นกรรมการอยู่ การกระทำทุกอย่างผมเป็นผู้ตัดสินใจเองทั้งสิ้นโดย "ชมรมผู้เกษียณ ชสอฟ." ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง รวมทั้งประธานชมรมฯ นายวิเชียร ปั้นศรี ก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องและไม่เคยมาก้าวก่ายความคิดเห็นของผมนอกห้องประชุม</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> จึงขอเรียนมายังท่านที่อ่านบล็อกนี้ทุกท่าน เพื่อจะได้เข้าใจตัวตนของผมอย่างถูกต้อง...</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ขอบคุณครับที่อ่านจบ (โดยไม่ต้องเปิดเพลง "กรุณาฟังให้จบ" ของ แช่ม แช่มรัมย์)</span></div> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;"> </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-yfxBs3rU4oo/TsoT6i4ajVI/AAAAAAAAAe8/ivqiC9WgMoI/s1600/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B3%25E0%25B8%2597%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25A1+%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2588+5.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-yfxBs3rU4oo/TsoT6i4ajVI/AAAAAAAAAe8/ivqiC9WgMoI/s320/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B3%25E0%25B8%2597%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25A1+%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2588+5.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <span style="color: blue; font-size: large;"> </span><span style="color: blue; font-size: large;"> </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> </span> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">***********</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-6175057969987419011?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-50029882906626490282011-11-18T20:22:00.001+07:002011-11-18T20:23:41.137+07:00คลายเครียด<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">คลายเครียด ยามน้ำท่วม</span></div><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-VCZeEwaHRMw/TsXoHqPhiHI/AAAAAAAAAdY/uk9yd1T09C4/s1600/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B3%25E0%25B8%2597%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25A1+%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2588+5.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-VCZeEwaHRMw/TsXoHqPhiHI/AAAAAAAAAdY/uk9yd1T09C4/s320/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B3%25E0%25B8%2597%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25A1+%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2588+5.JPG" width="320" /></a></div><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ในห้วงแห่งเวลาที่ประเทศไทยค่อนประเทศ เจิ่งนองไปด้วยน้ำ หลายชีวิตหลายครอบครัวต้องทนลำบากกับการอยู่กับน้ำเน่า หลายครอบครัวต้องสูญเสียทรัพย์สินที่หามาด้วยความยากลำบาก เกษตรกรจำนวนมากต้องสูญเสียพืชผล ไร่สวนต้องล่มสลาย</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> จากเหตุการณ์นี้ เราได้เห็นทั้งผู้มีน้ำใจ ผู้ที่ต้องการรักษาประโยชน์ส่วนตน สันดานของนักการเมืองเลวๆบางคน การขับเคี่ยวชิงความได้เปรียบกันระหว่างพรรคการเมือง และนักการเมือง ฯลฯ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สำหรับผู้เกษียณอย่างพวกเราๆ ก็คงมีโดนกันบ้าง แต่เรามิอาจติดต่อทราบ ข่าวคราวกันได้ ก็หวังว่าพวกเราคงไม่โดนกันหนักมากนัก เพราะเงินดาวเงินเดือนก็ไม่มีกันแล้ว ซ่อมบ้านเรือน ของใช้ภายในบ้านก็คงต้องใช้ทุนเก่าไป ทุนที่มีน้อยอยู่แล้วก็คงจะหมดเร็วขึ้น ที่บ้านผมก็โดน ก็ต้องซื้อถุงทรายซื้อปั๊มน้ำ ก็หมดไปเป็นหมื่น ก็ยังนับว่าน้อยกว่าคนอื่นมาก ก็ขอเอาใจช่วยพี่ๆเพื่อนๆ ให้สู้กันต่อไปนะครับ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> นอกจากกำลังใจแล้ว ผมก็เพียงทำได้แค่นำบทความและภาพเล็กๆน้อยๆที่ขอแบ่งปันจากเพื่อนใน Facebook มาสู่กันเพื่อคลายเครียดนะครับ ยามแก่เฒ่าหมดเรี่ยวแรงแล้ว มันก็ลำบากหน่อย คนจะมาช่วยเยียวยาก็หายาก ขอให้ทุกคนโชคดีนะครับ และขอให้บ้านเรือนสามารถกลับคืนสู่สภาพเดิมได้โดยเร็ว และฟังพระไพศาล วิสาโล แล้วจงมีกำลังใจเข้าไว้....</span><br /><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-mittv5IkobA/TsXmQcayW7I/AAAAAAAAAdI/k0gfxlWA_N4/s1600/%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A8%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-mittv5IkobA/TsXmQcayW7I/AAAAAAAAAdI/k0gfxlWA_N4/s200/%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25A8%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A5.jpg" width="200" /></a></div><div align="left" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div align="left" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">เรื่องแรกครับ ธรรมะจากพระ "ไพศาล วิสาโล" โดย "หนุ่มเมืองจันท์" </span><a href="http://www.matichon.co.th/"><span style="color: blue; font-size: large;">www.matichon.co.th</span></a><span style="color: blue; font-size: large;"> </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">มีเนื้อหาดังต่อไปนี้ครับ เชิญอ่านได้ครับ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">บทเรียนจาก "น้ำท่วม" </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">ช่วงน้ำท่วม สังคมไทยอยู่ในภาวะเครียดอย่างหนัก</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">ทั้งหวาดกลัว ทั้งโกรธแค้น</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">และสุดท้ายก็ระบายออกด้วยการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">ปัญหาทางกายภาพที่เกิดขึ้น ไม่เท่ากับปัญหาทางใจของคนที่เผชิญกับวิกฤติการณ์ครั้งนี้</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">ในเฟซบุ้คของ "พระไพศาล วิสาโล" ช่วงน้ำท่วม มีคำสอนหลายเรื่องที่น่าจะนำมาปรับใช้กับสถานการณ์ปัจจุบัน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><strong>เรื่องแรก</strong> <strong><span style="color: red;">"การจัดการความกลัวด้วยธรรมะ"</span></strong></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">มีผู้หญิงคนหนึ่งตั้งปุจฉาเรื่อง "ความกลัว"</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">เธออยู่กับบ้านพร้อมกับพ่อ พี่ชาย และหลานสาว เพราะคุณพ่อไม่ยอมอพยพ และเธอมีสุนัข 7 ตัวที่ต้องดูแล บ้านของเธออยู่บนพื้นที่สูง ทำให้น้ำท่วมภายนอกรอบบ้านเท่านั้น แต่คนในซอยอพยพออกไปหมด ตอนนี้เธอพยายามเรียนรู้ที่จะอยู่กับบ้าน ซื้อเรือมาพายไปไหนมาไหน และออกไปช่วยคนอื่นที่ลำบาก</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">คำถามของเธอคือ "แต่บางครั้งหนูก็รู้สึกกลัวว่าน้ำจะสูงขึ้นเรื่อยๆ หลวงพ่อพอจะแนะนำได้อย่างไรบ้างเจ้าคะ ที่เราจะขจัดความกลัวที่เกิดขึ้นเจ้าค่ะ"</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"พระไพศาล" เริ่มต้นด้วยการขออนุโมทนาที่แม้ลำบากก็ยังมีน้ำใจช่วยเหลือผู้อื่น</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: purple; font-size: large;">"ความกลัวนั้นเป็นเรื่องธรรมดาที่ต้องเกิดขึ้น แต่ขอให้สังเกตุว่าเรากลัวเมื่อใจไม่อยู่กับปัจจุบัน แต่ปรุงแต่งถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ภาพดังกล่าวจะทำให้เกิดความกลัวและกังวล มันยังไม่เกิด แต่ก็กลัวเสียแล้ว เมื่อรู้เช่นนี้ก็ให้ใจกลับมาอยู่กับปัจจุบัน"</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">ท่านสอนว่า "ความกลัว" กับเรื่องในอนาคตก็มีประโยชน์ หากมาใช้ในการวางแผนเพื่อรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"มองในแง่นี้ความกลัวก็มีประโยชน์ หากกลัวแล้วพยายามป้องกันหรือเตรียมวิธีการแก้ไข แต่ถ้ากลัวแล้วจ่อมจมอยู่ในความทุกข์ก็ไม่มีประโยชน์"</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><strong>เรื่องที่สอง</strong> <strong><span style="color: red;">"ข้อดีของเหตุการณ์ที่แย่ๆ"</span></strong></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"พระไพศาล" บอกว่าเหตุการณ์ที่แย่ๆทั้งหลายยังมีข้อดีอย่างน้อย 2 ประการ คือ สอนใจเรา และฝึกใจเรา สอนใจเราให้ตระหนักถึงความจริงของชีวิตซึ่งมีความผันผวนปรวนแปรเป็นนิจ เช่นของหาย ก็สอนใจเราว่าความพลัดพรากจากของรักเป็นเรื่องธรรมดา ไม่มีอะไรที่จะอยู่กับเราหรือเป็นของเราได้อย่างยั่งยืน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">การถูกตำหนิก็สอนใจเราว่า สรรเสริญกับนินทาเป็นของคู่กัน ไม่มีใครที่จะได้รับการสรรเสริญอย่างเดียว ไม่ว่าดีแค่ไหนก็ยังถูกนินทา</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">ฝึกใจเรา เช่น ฝึกใจให้ไม่ประมาท ระมัดระวัง เพื่อป้องกันมิให้เหตุร้ายเกิดขึ้นอีก หรือฝึกใจให้ปล่อยวางเพื่อรับมือกับเหตุร้ายที่แรงกว่าในอนาคต</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">พระไพศาล ยกตัวอย่างว่าหากใครทำโทรศัพท์หายยังปล่อยวางไม่ได้ ก็น่าตั้งคำถามกับตัวเองว่า ถ้าเรื่องแค่นี้ยังปล่อยวางไม่ได้ แล้วจะทำใจได้อย่างไรเมื่อต้องสูญเสียคนรัก เช่นพ่อแม่ลูกเมีย ซึ่งต้องเกิดขึ้นแน่</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">เหตุการณ์แย่ๆนั้นจะช่วยฝึกใจเราให้มั่นคงเข้มแข็ง เพราะต้องเจออะไรต่ออะไรอีกมากมายในวันข้างหน้า อีกทั้งยังฝึกให้เราฉลาดและมีประสบการณ์มากขึ้น</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"อย่าลืมว่า คนเราเรียนรู้จากความล้มเหลว ได้มากกว่าความสำเร็จ" คือ บทสรุปของ "พระไพศาล"</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><strong>เรื่องที่สาม</strong> <span style="color: red;"><strong>"ปัญหาอยู่ที่ผู้มอง"</strong></span></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"พระไพศาล" เริ่มต้นด้วยเรื่องเล่าในหนังสือ "จะเล่าให้คุณฟัง" ของ "ฆอร์เฆ่ บูกาย"</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">เป็นเรื่องของชายผู้หนึ่งโทรศัพท์ถึงหมอประจำครอบครัว</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"ที่ผมโทรมาหาหมอ เพราะผมเป็นห่วงภรรยา"</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">เมื่อหมอถามว่า เธอเป็นอะไร ก็ได้คำตอบว่า "เธอกำลังจะหูหนวก อยากให้หมอมาดูอาการเธอหน่อย"</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">หมอไม่สะดวกไป จึงนัดให้เขาพาเธอมาหาวันจันทร์ แต่เขาอยากให้หมอรีบมาทันที หมอจึงทำการวินิจฉัยทางโทรศัพท์</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"คุณรู้ได้อย่างไร ว่าเธอไม่ได้ยิน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"ก็เวลาผมเรียกเธอ เธอไม่ยอมตอบนี่"</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">หมออยากรู้ว่าเธอหูหนวกแค่ไหน จึงแนะให้เขาเรียกเธอจากจุดที่กำลังโทรศัพท์ ตอนนั้นเขาอยู่ห้องนอน ส่วนเธออยู่ห้องครัว</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">เขาตะโกนเรียกชื่อเธอ "มาเรียยยยยยยย........เธอไม่ได้ยินผมเลย หมอ"</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">หมอแนะให้เขาเดินไปที่ประตูห้องนอน แล้วตะโกนเรียกเธอจากทางเดิน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"มาเรียยยยยยยย...เธอไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย หมอ"</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">หมอแนะให้เขาเดินหาเธอแล้วตะโกนเรียกเธอไปด้วย จะได้รู้ว่าเธอได้ยินเสียงเขาเมื่ออยู่ใกล้แค่ไหน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"มาเรียยย.....มาเรียยย.... มาเรียยยยย ทำอย่างไรเธอก็ไม่ได้ยิน" แล้วเขาก็พูดต่อว่า ตอนนี้เขาอยู่ตรงประตูครัว เห็นเธอหันหลังให้เขา กำลังล้างจาน แต่ไม่ได้ยินเสียงเขาสักนิด</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">หมอแนะให้เขาเดินเข้าไปใกล้อีกนิด แล้วเรียกชื่อเธอด้วย</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">คราวนี้ภรรยาหันขวับมาด้วยความฉุนเฉียวแล้วพูดว่า</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"คุณต้องการอะไรกันแน่ฮึ ต้องการอะไร ต้องการอะไร ต้องการอะไรรรรรร........คุณตะโกนเรียกฉันเป็นสิบครั้งแล้ว....ฉันก็ตอบคุณไปทุกครั้งว่า "ว่าอย่างไรคะ" คุณนับวันจะหูตึงขึ้นเรื่อยๆ ทำไมไม่ไปหาหมอสักที</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">คำตอบของภรรยา ชัดเจนว่าใครกันแน่ที่หูตึง และสมควรไปพบหมอ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"พระไพศาล" สรุปว่า นิทานเรื่องนี้เตือนใจได้ดีว่า ก่อนที่จะสรุปว่าคนอื่นมีปัญหา ควรตรวจสอบให้แน่ใจ ว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวเราเอง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">เพราะบ่อยครั้ง เราเองต่างหากที่มีปัญหา หาใช่คนอื่นไม่</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">คนที่ชอบตัดพ้อว่า ทำไมเพื่อนไม่เข้าใจเราเลย ควรกลับมาถามตัวเองบ้างว่า แล้วเราล่ะ เข้าใจเพื่อนบ้างหรือเปล่า บางทีอาจจะพบว่า เป็นเพราะเราเอาแต่ใจต้ว หรือชอบเรียกร้องความเข้าใจจากคนอื่นต่างหาก</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">พอเพื่อนไม่ยอมทำตามความต้องการของเรา ก็เลยตีขลุมว่าเขาไม่เข้าใจเรา</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">"พระไพศาล" ตบท้ายว่า <span style="color: red;">"คนที่ชอบกล่าวหาคนอื่นว่าไม่มีน้ำใจนั้น มักจะมองไม่เห็นตนเองว่าที่แท้ ตนเองนั่นแหละเห็นแก่ตัว"</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">บางที "ธรรมะ" จากพระไพศาล ทั้งสามเรื่องอาจทำให้เรามองปัญหาน้ำท่วมอย่างเข้าใจมากขึ้น</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">เข้าใจปัญหา</span> </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> และ <span style="color: red;">เข้าใจตัวเรา</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">นอกจากนั้นก่อนจะวิจารณ์คนอื่นอย่างรุนแรง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">ก็ให้นึกถึงเรื่อง "คนหูหนวก" ก่อนเปิดวาจา</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">********</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">จบแล้วครับ...เป็นอย่างไรบ้าง ได้อย่างที่ "พระไพศาล" ให้ข้อคิดไว้บ้างหรือไม่ แต่สำหรับผม ตอนนี้เวลาเรียกเมีย แล้วไม่ได้ยินเมียตอบรับ ต้องฟังให้ดีๆก่อน อย่าเพิ่งไปหาว่าเมียหูตึง (ตึงอยู่อย่างเดียว)ไม่ได้นะครับ เดี๋ยวโดนตะหวาดแบบคุณลุงข้างบน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">ส่วนภาพต่อไป ขออนุญาตแบ่งปันมาจากเฟซบุค "ชุมชนคนใจดี บ้านสายรุ้ง" ครับ เห็นว่าเหตุการณ์เกี่ยวกับเรื่องข้างบน เลยนำมาให้ดูเพลินๆ คนวัยนี้ อะไรก็หย่อนหมด ยกเว้นหูนะครับ ใครที่ยังหนุ่มยังสาวพึงสังวรณ์ไว้นะครับ อย่าหัวเราะพวกเรา ส.ว. สักวันก็จะเจอกับตัวเอง อิ อิ...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-oO9qPwMwT2s/TsXo1_TQ83I/AAAAAAAAAdg/jYCMDF3-PgY/s1600/%25E0%25B8%259C%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-oO9qPwMwT2s/TsXo1_TQ83I/AAAAAAAAAdg/jYCMDF3-PgY/s400/%25E0%25B8%259C%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B9%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A2.jpg" width="322" /></a></div><br /><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;">เมื่อกล่าวถึง "ความชรา" แล้ว เราอาจจะคิดถึงอดีตของเรา ซึ่งดูเหมือนมันช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว เราอาจจะยังจำวันแรกๆที่เราเริ่มเข้าทำงานใหม่ๆ แต่เวลาผ่านมาดูเหมือนไม่นาน ก็ถึงวันเกษียณเสียแล้ว จึงมีคำเตือนว่า <span style="color: red;">"ชีวิตนี้สั้นเกินกว่าที่จะทำอะไรให้สำเร็จ"</span> ในช่วงชีวิตของเรา เรายังอยากทำอะไรที่ยังไม่ได้ทำอีกมากมาย ดังภาพข้างล่างนี้ แม้แต่ป้ายที่เขียน ก็ยังเขียนไม่เสร็จเลย (ขอปันมาจาก facebook คุณปราย พันแสง ภาพโดย Feel Desian)</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-tdBszdPt4Wg/TsXpN_kqTJI/AAAAAAAAAdo/7y95jMouzFA/s1600/321170_275065305870791_109554005755256_788312_384654959_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-tdBszdPt4Wg/TsXpN_kqTJI/AAAAAAAAAdo/7y95jMouzFA/s400/321170_275065305870791_109554005755256_788312_384654959_n.jpg" width="372" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">สุดท้ายครับ สำหรับใครที่กำลังมีความทุกข์ เหนื่อยหน่าย สิ้นหวัง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">ผมมีภาพนี้มาฝากครับ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">(By : Thai Book Swap & Review</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-B-Wt2yxVlCg/TsZSjRCOpWI/AAAAAAAAAeA/sIeSnDqzTE8/s1600/De-Clutter.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-B-Wt2yxVlCg/TsZSjRCOpWI/AAAAAAAAAeA/sIeSnDqzTE8/s400/De-Clutter.jpg" width="400" /></a></div><div align="left" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">"ถ้าชีวิตมันหนัก ....ก็ทิ้งของรกๆรุงรังไปเสียบ้าง"</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">(ภาพแถม)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/--_B-fLRED_w/TsXqHEHLkDI/AAAAAAAAAd4/EKpAOF6oekU/s1600/Monday.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/--_B-fLRED_w/TsXqHEHLkDI/AAAAAAAAAd4/EKpAOF6oekU/s1600/Monday.jpg" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: blue; font-size: large;">สำหรับท่านที่จะต้องไปทำงานวันจันทร์</span></div><div align="center"><span style="color: blue; font-size: large;">ซึ่งว่ากันว่าเป็นวันที่คนเกลียดที่สุด</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: blue;">(ภาพนี้ต้องขออภัยเจ้าของภาพ ผมยังหาที่มาไม่เจอ พบแล้วจะแจ้งให้ทราบ)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-5002988290662649028?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-15276254271748221022011-11-14T20:01:00.000+07:002011-11-14T20:01:30.047+07:00สังคมผู้สูงอายุ (Aging society)<div align="center"><span style="color: red; font-size: x-large;">สังคมผู้สูงอายุ (Aging society)</span></div><span style="color: red; font-size: x-large;"></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-_PTqJ2u3foc/TsDCfg1JSmI/AAAAAAAAAdA/GD5l4xj3faI/s1600/Old_People__close_up_by_mellisea-46781_172x172%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" nda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-_PTqJ2u3foc/TsDCfg1JSmI/AAAAAAAAAdA/GD5l4xj3faI/s200/Old_People__close_up_by_mellisea-46781_172x172%255B1%255D.jpg" width="200" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ประเทศไทยก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ (Aging society) ผู้สูงอายุมีอายุยืนขึ้น เฉลี่ยในผู้หญิง 74.5 ปี และผู้ชาย 69.9 ปี แม้ผู้สูงอายุจะมีชีวิตยืนยาวขึ้น แต่คุณภาพชีวิตมิได้ดีขึ้นตามด้วย</span> <span style="color: blue; font-size: large;">เนื่องจากสภาพร่างกายที่เสื่อมลง ประกอบกับสังคมที่เปลี่ยนแปลง ทำให้ผู้สูงอายุถูกทอดทิ้ง สวนทางกับข้อเท็จจริงที่ว่าผู้สูงอายุ 1 คนต้องมีผู้ดูแลมากถึง 9 คนเลยทีเดียว คาดการณ์ว่าในปี พ.ศ.2568 ไทยจะก้าวกระโดดมีผู้สูงอายุมากถึง 14.4 ล้านคน และในปี พ.ศ.2593 ผู้สูงอายุจะล้นเมือง มีจำนวนมากถึงร้อยละ 27 ของพลเมืองทั้งประเทศ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ความชราภาพเป็นกระบวนการของการเปลี่ยนแปลงอันยาวนานทางกายภาพ <span style="color: red;">(physiology)</span> อารมณ์ <span style="color: red;">(emotional)</span> พุทธิปัญญา <span style="color: red;">(cognition)</span> ความสัมพันธ์ <span style="color: red;">(interpersonal)</span> และฐานะทางการเงิน <span style="color: red;">(economic)</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">จึงไม่แปลกที่ยิ่งชราภาพมาก ยิ่งพบความแตกต่างมากตามไปด้วย</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: red; font-size: large;"><strong>As we grow older, we become unlike each other.</strong></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">ซึ่งมีหลายทฤษฎีที่อธิบายความชราภาพนี้ไว้อย่างน่าสนใจ ดังนี้</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: #a64d79; font-size: large;"><strong>ทฤษฎีทางชีวภาพ (Biological theory)</strong></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Genetic theory :</span> ความชราภาพมีกรรมพันธุ์เป็นตัวควบคุมและกำหนด ถ่ายทอดหลายชั่วอายุคน แสดงออกทางกายภาพ เช่นผมหงอก หัวล้าน เป็นต้น</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Error catastrophy theory :</span> ความเสื่อมของเนื้อเยื่อและการทำงานที่ผิดพลาดของเซลล์ที่ชรา ทำให้อวัยวะต่างๆในร่างกายทำงานลดลง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Collagen theory :</span> การหดตัวของคอลลาเจนไฟเบอร์ ทำให้เกิดริ้วรอย ความเหี่ยวย่นของผิวหนังและความผุกร่อนของกระดูก</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Auto-Immune theory :</span> ภูมิคุ้มกันที่ทำงานถดถอย ทำให้ร่างกายต้านทานต่อเชื้อโรค และสิ่งแปลกปลอมได้ไม่ดี จึงพบความเจ็บป่วยได้ง่าย</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Free Radical theory :</span> อนุมูลอิสระ เป็นตัวการของความผิดปกติของยีนคอลลาเจนและอีลาสติน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: #a64d79; font-size: large;"><strong>ทฤษฎีทางจิต (Psychological therory)</strong></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Personality theory :</span> พัฒนาการทางจิตและสัมพันธภาพในอดีตส่งผลต่อความสุขในบั้นปลายชีวิต</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Intelligence theory :</span> ความปราดเปรื่องจากการสะสมประสบการณ์ชีวิตและการเรียนรู้อย่างไม่หยุดนิ่ง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Erickson's theory :</span> ความมั่นคงและคุณค่าแห่งตน เป็นผลจากความสำเร็จของช่วงชีวิตที่ผ่านมา</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: #a64d79; font-size: large;"><strong>ทฤษฎีทางสังคม (Social theory)</strong></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Role theory :</span> ความสำเร็จในแต่ละช่วงวัยที่ผ่านมา นำมาซึ่งการยอมรับความชราเมื่อก้าวเข้าสู่วัยสูงอายุ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Activity theory :</span> กิจกรรมและการเคลื่อนไหว นำพาความสุขและคุณค่าแห่งตนแก่ผู้สูงอายุ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Disengagement theory :</span> การถอนตัวหลีกหนีจากสังคมเพื่อลดความตึงเครียด หรือความกดดัน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Contiuity theory :</span> การปรับตัวและพฤติกรรมของผู้สูงอายุต่อการเปลี่ยนแปลงของสิ่งรอบข้าง เช่นลดน้อยลงของรายได้ โดยรูปแบบการปรับตัวแตกต่างกันตามบุคลิกภาพเดิม</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: red;">Age strattification theory :</span> อายุเป็นตัวกำหนดพฤติกรรมทางสังคม เช่น อายุการเกณฑ์ทหาร อายุการเกษียณ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> การส่งเสริมพลังทางปัญญาผู้สูงอายุ และการเตรียมตัวเข้าสู่วัยผู้สูงอายุ เป็นการส่งเสริมคุณภาพชีวิตให้ผู้สูงอายุ <span style="color: purple;">"แก่อย่างมีคุณค่า ชราอย่างมีความสุข"</span> คณะกรรมการส่งเสริมและประสานงานผู้สูงอายุแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี กำหนดแผนผู้สูงอายุแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ.2545-2564)โดยมียุทธศาสตร์ 5 ด้านในการก่อเกิดสังคมผู้สูงอายุที่มีคุณภาพในอนาคตดังนี้</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">1. ด้านการเตรียมความพร้อมของประชาชนเพื่อวัยสูงอายุที่มีคุณภาพ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">2. ด้านการส่งเสริมผู้สูงอายุ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">3. ด้านระบบการคุ้มครองทางสังคม สำหรับผู้สูงอายุ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">4. ด้านการบริหารจัดการเพื่อการพัฒนางานด้านผู้สูงอายุระดับชาติ และการพัฒนาบุคลากรด้านผู้สูงอายุ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">5. ด้านการประมวลและพัฒนาองค์ความรู้ผู้สูงอายุระดับชาติ และการติดตามประเมินผลการดำเนินการตามแผนผู้สูงอายุแห่งชาติ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: purple; font-size: large;"><strong>การเตรียมตัวก่อนเกษียณ (Preretirement education)</strong></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> เป็นการจัดการศึกษาให้แก่ผู้สูงอายุก่อนวัย 60 ปี ในด้านสุขภาพ อาชีพหลังการเกษียณ การจัดการรายได้และทรัพย์สินต่างๆให้เพียงพอต่อการดำรงชีวิต ในต่างประเทศได้มีการเตรียมความพร้อมของบุคลากรที่มีอายุ 40-45 ปีขึ้นไปด้านการเกษียณอายุปีละ 3-4 ครั้ง ด้วยการอบรมสัมมนา ประชุมเชิงปฏิบัติการ หรือการเรียนรู้ผ่านสื่อการสอนด้วยตนเอง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: purple; font-size: large;"><strong>การจัดการศึกษาหลังเกษียณอายุ (Post-retirement education)</strong></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> รูปแบบที่พบในไทย คือชมรมผู้สูงอายุ โดยเน้นให้ผู้สูงอายุมีส่วนร่วมในสังคม (Social participation) และพัฒนาคุณค่าแห่งตน (Self actualization) ของผู้สูงอายุ ด้วยการปรับกายจิตและสังคมในการดำรงตนในสังคมอย่างมีความสุข เสริมสร้างทักษะทางสังคมในการสร้างความบันเทิงแก่ตนเอง การสร้างความสัมพันธ์กับบุคคลรอบข้างและร่วมกิจกรรมสาธารณะ ภายใต้บริบทการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อมทางสังคม เศรษฐกิจ และการเมือง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ปัจจุบันเราเผชิญกับปัญหาสุขภาพในสังคมผู้สูงอายุไทย โรคที่คุกคามผู้สูงอายุมากที่สุด 3 อันดับ ได้แก่โรคหัวใจ โรคมะเร็ง และเบาหวาน ควบคู่กับปัญหาสุขภาพจิตที่พบ โรคทางจิตเวชที่พบมากที่สุดในผู้สูงอายุ คือโรคซึมเศร้า (พบร้อยละ 3) และอัตราการฆ่าตัวตายสำเร็จในผู้สูงอายุมากกว่ากลุ่มวัยอื่น จากการสำรวจของสำนักงานสถิติแห่งชาติ พ.ศ.2550 พบว่าผู้สูงอายุไทยมีความรู้สึกเบื่ออาหาร หรือความอยากอาหารลดลงมากที่สุด ตามด้วยคิดมาก วิตกกังวลใจ และหงุดหงิดรำคาญใจ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> การเตรียมความพร้อมและความเชี่ยวชาญอย่างเฉพาะทางของหน่วยบริการด้านสุขภาพ ทั้งทางร่างกายและจิตใจ พร้อมกับการให้อำนาจท้องถิ่นในการเชื่อมโยง และสนับสนุนการดูแลสุขภาพและสังคมแก่ผู้สูงอายุ จะช่วยให้ผู้สูงอายุเข้าถึงบริการทางสุขภาพ และการดูแลผู้สูงอายุของคนในครอบครัว จะช่วยให้เกิดความต่อเนื่องในสังคมผู้สูงอายุ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">********</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">*** คัดลอกจาก <a href="http://www.thaifamilylink.net/">http://www.thaifamilylink.net/</a> สมาคมสายใยครอบครัว Thai Familylink Association*** ขอขอบคุณข้อมูลดีๆที่มีประโยชน์</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">***</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div> <span style="color: #45818e; font-size: large;">ในภาวะสังคม-เศรษฐกิจในปัจจุบัน การครองชีวิตที่มีค่าครองชีพสูง การหารายได้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเหมือนในอดึตที่จะเปิดร้านชำ ร้านขายของหน้าบ้านกันได้อีกแล้ว การเกษียณอายุจึงหมายถึงการสิ้นสุดการมีรายได้ประจำ อีกทั้งชีวิตในสังคมก็ต้องเปลี่ยนไป ความกดดันต่างๆจะเกิดขึ้นแก่ตัวผู้เกษียณ และแก่คนรอบข้าง</span><br /><br /><span style="font-size: large;"> <span style="color: #45818e;">การเตรียมตัวเพื่อการเกษียณที่ดีจึงเป็นสิ่งจำเป็นที่มีประโยชน์ทั้งในด้านการเงินและในทางจิตใจ รวมทั้งเรื่องโรคภัยไข้เจ็บ ผมได้คัดลอกบทความนี้มาให้อ่านกัน หากท่านที่เห็นความสำคัญของการเกษียณจะได้เตรียมตัวเสียแต่เนิ่นๆ ดังที่ในบทความนี้กล่าวไว้ ในต่างประเทศเขาเตรียมกันตั้งแต่อายุ 40-45 ปี ของไทยเราบางคนเกษียณแล้วยังงงๆอยู่เลย ในที่นี้จึงอยากจะแนะนำให้ท่านที่จะเกษียณควรเริ่มเตรียมตัว อย่างช้าที่สุดก็ควรเตรียมตัวไม่เกินอายุ 55 ปี จะรวมตัวกันเป็นชมรมหรือเป็นกลุ่ม อะไรก็ได้ เพื่อศึกษาหาความรู้เตรียมพร้อมให้ <span style="color: red;">"แก่อย่างมีคุณค่า ชราอย่างมีความสุข"</span> เพราะถ้าท่านเริ่มต้นตั้งแต่ยังไม่เกษียณ ปัจจัยต่างๆจะเอื้อในการทำงานได้มากไม่ว่าจะเป็นการรวมตัว การติดต่อนัดหมาย สถานที่ การเงิน และท่านจะได้มีโอกาสปรับปรุงแก้ไขข้อบกพร่องต่างๆ ท่านไม่ควรรอจนถึงเกษียณ เพราะเมื่อถึงเวลานั้นมันสายไปเสียแล้วที่จะทำอะไรได้ตามใจปรารถนา</span></span><br /><br /><span style="font-size: large;"> <span style="color: #45818e;">จงรวมตัวเป็นกลุ่มเป็นก้อนช่วยกันให้ความรู้ซึ่งกันและกัน เตรียมตัวให้พร้อม แล้วท่านจะ <span style="color: red;">"เกษียณอย่างมีคุณค่า ชราอย่างมีความสุข"</span> ขอให้ผู้ที่จะเกษียณในปีต่อไปและต่อไปจงประสบความสำเร็จในการเตรียมความพร้อมนะครับ</span></span><br /><br /><br /><span style="color: purple;"></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">**********</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-1527625427174822102?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-66545749659579502522011-10-31T16:45:00.000+07:002011-10-31T16:45:48.571+07:00ขออภัย น้ำท่วม<span style="color: red; font-size: large;">ขออภัย</span><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-JNY3PqYh5uA/Tq5n-qYO4DI/AAAAAAAAAck/akJ9JTUMIvQ/s1600/P1010357.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" ida="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-JNY3PqYh5uA/Tq5n-qYO4DI/AAAAAAAAAck/akJ9JTUMIvQ/s400/P1010357.JPG" width="400" /></a></div><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เนื่องจาก ศปภ. โดยพล.ต.อ.ประชา พรหมนอก ได้ประกาศเตือนว่า จังหวัดนนทบุรีทั้ง 6 อำเภอ รวมทั้งอำเภอเมือง จะถูกน้ำท่วมแน่นอน น้ำจะมีความสูงตั้งแต่50 ซ.ม.ถึง 1 เมตร และเตือนให้ประชาชนขนของขึ้นที่สูงโดยด่วน ตั้งแต่วันนั้นก็เริ่มขนของขึ้นชั้นบนของบ้านทุกวัน น้ำก็ไม่มาเสียที รุ่งขึ้นน้ำไม่มาก็ขนอีก ขนอยู่ทุกวันน้ำก็ยังไม่มา จนขณะนี้ได้ขนของที่อาจเสียหายได้ถ้าโดนน้ำขึ้นในที่ปลอดภัยจนเกลี้ยงบ้านแล้ว คงเหลือแต่ของใหญ่และหนักที่ขนไม่ไหว พอถึงขณะนี้น้ำมาแล้ว ท่วมถนนซอยหน้าบ้านประมาณ 20 ซ.ม. ไหลเข้ามาในบริเวณบ้านบางส่วน มากน้อยตามเวลาน้ำทะเลหนุน เมื่อยังไม่ไว้วางใจเพราะเราเชื่อมั่นใน "ประชา" จึงได้จ้างผู้รับเหมามาวางถุงทรายหน้าประตูรั้วทางเข้าบ้านสูงประมาณ 50 ซ.ม.พร้อมเครื่องสูบน้ำ 1 เครื่อง เบ็ดเสร็จหนึ่งหมื่นบาทเหลือทอนนิดหน่อย จ่ายด้วยทุนทรัพย์ส่วนตัว เนื่องจากไม่มีอิทธิพลเช่นไอ้นักการเมืองที่รวยล้นฟ้าแต่ ยังไปเอาของหลวงมาใช้โดยไม่ต้องเสียเงิน (ขนาดเห็นๆ มันยังเอา แล้วที่ไม่เห็นมันจะเอาสักเท่าไหร่)</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ขณะนี้ก็รอน้ำ ตามที่ไอ้ ศปภ. มันบอก น้ำก็ยังอยู่ที่ประมาณ 20 ซ.ม. จนวันนี้ที่มันบอกว่าน้ำทะเลจะหนุนเป็นวันสุดท้าย แล้วเดือน พศจิกา<strong>คม</strong> ทุกอย่างจะดีขึ้น ก็ต้องเชื่อมันหน่อย เพราะถ้าไม่เชื่อมัน ก็ไม่รู้ว่าจะไปเชื่อสุนัขที่ไหน...(แต่ไอ้เดือน<u>พฤศจิกาคม</u>นี่มันไม่มีในปฎิทิน ดังนั้นท่านคงหมายความว่าน้ำจะท่วมไปยันกัลปสานละมัง...)</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ดังนั้น จึงต้องขออภัยท่านที่มาเปิดอ่านบล็อกนี้ ที่ไม่มีความคืบหน้าข่าวสารใดๆ และเมื่อน้ำลดแล้วก็ต้องขนของจากชั้นบนลงมาชั้นล่างอีกหลายอาทิตย์ (ตอนขนลงคงไม่ต้องรอ "ประชา"แถลงการณ์) จึงคงจะยังไม่ได้พบกันอีกนาน จนกว่าจะจัดเข้าของเข้าที่เข้าทาง คงเหนื่อนอีกเยอะ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ขอขอบคุณท่านที่ติดตาม ใครที่น้ำท่วมบ้าน ก็เอากำลังใจช่วยแล้วกันขอให้อดทนต่อสู้ต่อไปครับ คนที่ยังหนุ่มสาวยังมีโอกาสอีกยาวนานที่จะสร้างสรรค์สิ่งใหม่ สำหรับคนสูงวัย ที่เหลือเวลาน้อยแล้ว ก็น่าเห็นใจ เงินทองทรัพย์สินที่ต้องเสียหายหรือใช้จ่ายไปในเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งนี้ ก็ยากที่จะหากลับคืนมาได้อีก ขอให้น้ำลดไวๆก็แล้วกัน ใครที่น้ำไม่ท่วมก็ถือว่าเป็นโชคดีที่สุดแล้วในชีวิตนี้ ดูข่าวทีวีเห็นบรรดาบ้านเรือนผู้คนที่ถูกน้ำท่วมแล้วก็สลดหดหู่ใจ ที่หลังจากความเครียดในการเผชิญกับการต่อสู้ทางการเมืองของพรรคการเมืองมาสดๆร้อนๆ จนได้รัฐบาลใหม่ หวังว่าบ้านเมืองจะสงบ ก็ต้องมาเผชิญกับอุทกภัยอันแสนสาหัส กรรมเวรอะไรของประเทศไทยและของคนไทยก็ไม่อาจทราบได้....</span><br /><br /><br /><div align="center"><span style="color: red; font-size: large;">******************</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-6654574965957950252?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-62790516227627996152011-10-18T17:52:00.003+07:002011-10-19T13:51:03.855+07:00ปู่กับหลาน<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">นิทานเรื่อง ปู่กับหลาน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zAa7J0PNg4U/Tp1Q3LREJnI/AAAAAAAAAcE/5_bzqFJgT2s/s1600/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25B7%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%258109.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-zAa7J0PNg4U/Tp1Q3LREJnI/AAAAAAAAAcE/5_bzqFJgT2s/s400/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25B7%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%258109.jpg" width="293" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ระหว่างนั่งเฝ้ารอดูสถาณการณ์น้ำไหลบ่าท่วมจังหวัดต่างๆเรื่อยมา ใกล้บ้านเข้ามาทุกที ก็ฆ่าเวลาด้วยการรื้อตู้หนังสือที่เก็บหนังสือเก่าๆไว้มานั่งพลิกดูทีละเล่ม หนังสือแต่ละเล่มก็มีความหลังให้เราคิดถึงอดีตในห้วงเวลาที่เราอ่านหนังสือเล่มนั้น ภาพในอดีตอันเลือนลางก็จะค่อยๆปรากฎ หนังสือบางเล่มอยู่ในห้วงเวลาที่เรามีความสุข หนังสือบางเล่มก็อยู่ในห้วงเวลาที่เราต้องสู้กับชีวิต ต้องสู้เพื่อฟันฝ่าให้ก้าวข้ามอุปสรรคในชีวิต นำพาครอบครัวไปสู่ชีวิตที่ดีขึ้นในอนาคต หนังสือบางเล่มที่เราชอบบ้างก็สูญหายไป เมื่อแรกๆก็ไม่นึกว่าจะสำคัญอะไร อ่านแล้วก็เก็บบ้าง หายไปบ้าง แต่พอถึงเวลานี้รู้สึกว่ามันเหมือนย้อนภาพในอดีตให้เราคิดถึงได้เป็นอย่างดี</span></div><span style="color: blue; font-size: large;"></span><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> อย่างหนังสือที่เราจะพูดถึงในวันนี้คือหนังสือวารสารเด็กที่มีการ์ตูนประกอบ หรือที่เรามักจะเรียกรวมๆกันว่า "หนังสือการ์ตูน"</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-zMKG8Vkbb7M/Tp1SwG7gKRI/AAAAAAAAAcU/UFJ0OvqrxQc/s1600/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25B7%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%258108.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-zMKG8Vkbb7M/Tp1SwG7gKRI/AAAAAAAAAcU/UFJ0OvqrxQc/s320/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25B7%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%258108.jpg" width="233" /></a><span style="color: blue; font-size: large;"> หนังสือเล่มนี้มีชื่อว่า "เพื่อนรัก" ที่ผมมีอยู่ก็ประมาณปี 2524-5 ตอนนั้นก็ซื้อประจำให้ลูกอ่าน เนื่องจากมีสาระดี เหมาะกับเด็ก และมีการเปิดโอกาสให้เด็กได้ร่วมกิจกรรม โดยให้เขียนอะไรก็ได้ไปลงในคอลัมน์ "หนูน้อยนักเขียน" ครั้งนั้นลูกสาวก็เขียนเรื่องส่งไป และได้ลงในคอลัมน์ดังกล่าว ทั้งบ้านก็ดีใจกันใหญ่เลย คงจะเป็นการเริ่มต้นที่ต่อมาลูกสาวก็สามารถสอบเข้านิเทศน์ฯจุฬาได้สมปรารถนา จากการหัดขีดหัดเขียนและรักมันมาตั้งแต่เด็ก นี่คือความหลังที่ทำให้มีความสุข</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ในยุคเดียวกัน พอจำได้ว่ามีหนังสือที่อยู่ในข่าย "หนังสือดี" ก็มีหนังสือ "ตุ๊กตา" หนังสือ "ชัยพฤกษ์" ซึ่งผมก็ซื้อให้ลูกเหมือนกัน แต่ไม่ได้เก็บไว้เลย</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> หนังสือ "เพื่อนรัก" มีบรรณาธิการคือคุณ อนุช อาภาภิรม น้องชาย ดร.อาณัติ อาภาภิรม บิ๊กบอสแห่ง BTS ปัจจุบัน คุณอนุชนี่ เด็กรุ่นใหม่คงไม่มีใครรู้จัก คุณอนุชเป็นนักเคลื่อนไหวในช่วง 14 ตุลาฯ 2516 และได้หลบเข้าป่าไปหลังนักศึกษาโดนปราบอย่างหนักหลัง 16 ตุลา 2519 ต่อมาเมื่อมีการนิรโทษกรรมหรือเรียกว่าอะไรก็จำไม่ได้แล้ว คุณอนุชและนักศึกษาอีกจำนวนมากก็ "คืนเมือง" มาศึกษาเล่าเรียนต่อ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ผมได้พบหนังสือเพื่อนรักเห็นว่ามีเนื้อหาสาระดี และโดยเฉพาะห็นชื่อคุณอนุช เป็นบรรณาธิการ ก็ตัดสินใจซื้อประจำให้ลูกทันที ผมนึกไม่ออกว่าผมประทับใจในเรื่องใดกับคุณอนุช แต่คิดว่าคูณอนุชมีความคิดดี เป็นคนดี ปัจจุบันนี้คุณอนุชทำอะไรอยู่ผมก็ไม่ได้ข่าว หรือเราอาจจะไม่ค่อยได้ติดตามข่าวในวงวรรณกรรมเพราะวงวรรณกรรมในยุคสมัยเดียวกัน ถูกกลบไปด้วยวรรณกรรมรุ่นใหม่หมดแล้ว</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">อีกคนหนึ่งที่ผมจำได้คือคุณวสันต์ สิทธิเขตต์ เนื่องจากในช่วงเวลานั้น ผมเคยทำ "ชมรมช่วยเหลือการศึกษาเด็กในชนบท" และได้คิดซื้อเสื้อไปแจกเด็กๆในชนบท แต่อยากให้เสื้อดูน่ารักหน่อยจึงไปที่สำนักงานเพื่อนรัก ไปขอพบคุณอนุช เพื่อแจ้งความประสงค์และขอให้วาดการ์ตูนน่ารักให้สักรูปเพื่อไปทำซิลค์สกรีนให้เสื้อเด็ก คุณอนุชก็เรียกเด็กหนุ่มคนหนึ่งเข้ามา แล้วก็บอกให้เขียนรูปสวยๆให้รูปหนึ่ง ผมก็ได้การ์ตูนน่ารักมารูปหนึ่งเอาไปพิมพ์ลงในเสื้อไปแจกเด็ก หลังจากนั้นอีกหลายปี ผมได้เห็นข่าวคุณวสันต์ สิทธิเขตต์ อีกครั้งใบหน้าปกคลุมไปด้วยหนวดเคราเป็นนักเคลื่อนไหวไปซะแล้ว ก็เอ..วันนั้นเราเห็นเด็กหนุ่มร่าเริงหน้าตาสะอาดที่เขียนภาพการ์ตูนน่ารักให้เรา กลายเป็นคนดุเดือดเลือดเข้มไปเสียแล้ว กาลเวลาเปลี่ยนไปคนเราเรียนรู้โลกทัศน์ชีวทัศน์มากขึ้น...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> นี่เป็นเรื่องที่รำลึกได้ระหว่างที่พลิกหนังสือเล่มหนึ่ง ที่เล่านี่เล่าจากความจำหากมีข้อมูลใดที่ไม่ถูกต้อง ก็โทษ "สมอง"มันก็แล้วกัน อาจจำผิดพลาดไปบ้าง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> และก็ในหนังสือเล่มเดียวกันนี้ ก็พบนิทานเรื่อง "ปู่กับหลาน" อ่านแล้วก็อยากจะนำมาเผยแพร่ต่อ ถึงแม้บางคนอาจเคยได้ยินได้ฟังจากที่อื่นมาบ้างแล้วก็ตาม ลองอ่านดูนะครับ </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> <span style="color: purple;">ครั้งหนึ่งยังมีชายชราซึ่งแก่มากคนหนึ่ง แกแก่มากเสียจนดวงตาฝ้าฟาง และแขนขาก็สั่นเทา</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: purple; font-size: large;"> เวลาที่แกนั่งโต๊ะอาหาร มือของแกก็สั่นจนแทบถือช้อนไว้ไม่อยู่ และบางทีแกยังทำซุปหกเลอะเทอะผ้าปูโต๊ะอีกด้วย ลูกชายและลูกสะใภ้ของแกรู้สึกรำคาญมากจนไม่ยอมให้แกนั่งที่โต๊ะอาหารอีกต่อไป แต่ให้นั่งตรงมุมข้างๆใกล้เตาไฟแทน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: purple; font-size: large;"> ทั้งสองให้อาหารแกกินในชามดินเผาเพียงนิดหน่อยเท่านั้น แกได้แต่นั่งในที่ของแก พลางมองดูคนอื่นๆกินอาหารที่โต๊ะแล้วน้ำตาก็ไหลรินออกมา</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: purple; font-size: large;"> วันหนึ่งขณะที่แกยื่นมืออันสั่นเทาไปรับชามข้าวจากลูกสะใภ้ ชามจึงตกลงบนพื้นและแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: purple; font-size: large;"> ลูกสะใภ้ดุว่าแกใหญ่ แต่แกก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา แล้วนางก็ซื้อชามไม้ราคาถูกมาให้แกใช้แทน โดยไม่ให้อะไรไว้ตักกินเลย</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: purple; font-size: large;"> แล้ววันหนึ่งขณะที่ทุกคนกำลังนั่งอยู่ด้วยกัน ลูกน้อยอายุสี่ขวบก็หอบเอาเศษไม้จำนวนมาก มากองรวมกันไว้</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: purple; font-size: large;"> "ลูกจะทำอะไรจ๊ะ ?" พ่อเด็กน้อยถามขึ้น</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: purple; font-size: large;"> "หนูกำลังทำรางเล็กๆไว้ให้พ่อกับแม่กินตอนที่หนูโตขึ้นไงฮะ" เด็กชายตอบ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: purple; font-size: large;"> สองสามีภรรยามองหน้ากันอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดทั้งคู่ก็เริ่มน้ำตาไหล ครั้นแล้วเขาจึงไปจูงมือปู่ผู้ชรามานั่งที่โต๊ะอาหารเพื่อรับประทานอาหารร่วมกัน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: purple; font-size: large;"> ตั้งแต่นั้นมา ทั้งคู่ก็ไม่พูดจาว่ากล่าวอะไรเลยเวลาปู่ชราทำอาหารหกเลอะเทอะ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">("เพื่อนรัก"--แปลมาจาก The old man and His Grandson)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> เป็นอย่างไรครับ ที่บ้านใครมี ปู่ ย่า ตา ยาย แก่ๆอย่างนี้บ้างไหม </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ยามยังหนุ่ม สาว พ่อแม่เราทำมาหากินปกป้องคุ้มครองเราให้อยู่รอดปลอดภัยกินอิ่มนอนหลับ จนเติบใหญ่สามารถมีครอบครัวเป็นของตนเอง ถึงเวลานี้ พ่อแม่เราเริ่มแก่เฒ่าอ่อนล้าเรี่ยวแรงไม่มี สมองเลอะเลือน สภาพจะกลายเป็นเด็กเข้าทุกที ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เมื่อถึงเวลานั้นเราจะดูแลพ่อแม่เราเหมือนที่ท่านได้เคยดูแลเรามาเมื่อเป็นเด็กหรือไม่........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">**********************************************</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ใครที่น้ำท่วมบ้าน ก็ขอแสดงความทุกข์ใจด้วย และขอให้น้ำลดไวๆ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">ใครที่บ้านปลอดภัยไร้น้ำ..(ไร้น้ำเฉยๆนะครับ ไม่ใช่ไร้น้ำยา)ก็ขอดีใจด้วย</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">สำหรับผม คงต้องลุ้นไปอีกหลายวัน ว่าจะปลอดภัยหรือไม่ พยายามทำใจ ไม่สนใจมัน เพราะยิ่งดูทีวี เจอแต่ไอ้พวก "ปลอดประสบการณ์" แล้วยิ่งมึนหนักขึ้นไปอีก...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">สวัสดีครับ...</span></div><br /><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"></div><img height="96" src="http://1.bp.blogspot.com/-lktCTY-g6bI/Tp1TBskgEMI/AAAAAAAAAcc/1DzOQW1bo4k/s320/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25B7%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%258107.jpg" style="filter: alpha(opacity=30); left: 602px; mozopacity: 0.3; opacity: 0.3; position: absolute; top: 3497px; visibility: hidden;" width="69" /> <br /><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"></div><div style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" height="320" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-lktCTY-g6bI/Tp1TBskgEMI/AAAAAAAAAcc/1DzOQW1bo4k/s320/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259E%25E0%25B8%25B7%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%258107.jpg" width="230" /></div><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> พอดีเพิ่งสังเกตุว่าปกหนังสือเล่มนี้มีภาพควายยืนตาเศร้าน่าสงสารอยู่ตัวเดียว ผมว่าควายมันคงสงสารคนในยามนี้ที่บ้านเมืองต้องแตกแยกขาดความสามัคคีกัน แล้วยังมาเจอภัยวิบัติอย่างใหญ่หลวงเกินครึ่งค่อนประเทศ มันคงอยากจะพูดว่า "โธ่...ไอ้คนเอ๊ย...ข้าสงสารเอ็งจริงๆ เวรกรรมอะไรของเอ็งวะ ไอ้คน"</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div align="center"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;">*************</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-6279051622762799615?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-27761350160491094972011-09-24T16:24:00.003+07:002011-10-18T18:21:32.490+07:00ร้านค้าของคนเกษียณ<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-kEhnlJixbE0/Tn2H7yqOoaI/AAAAAAAAAbo/cT2ehql34eQ/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C+01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" hca="true" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-kEhnlJixbE0/Tn2H7yqOoaI/AAAAAAAAAbo/cT2ehql34eQ/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C+01.jpg" width="300" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">คุณสมบูรณ์ รัตนหล</td></tr></tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ได้ไปเดินดูสินค้า ไอที (IT) ที่ห้างพันธ์ทิพย์ งามวงศ์วาน</span> <span style="color: blue; font-size: large;">ก็พอดีไปพบคุณสมบูรณ์ รัตนหล เพื่อนเก่า ปัจจุบันเกษีนณแล้ว อดีตเคยเป็นหัวหน้าแผนกบริการเขตนนทบุรี และเขตบางเขน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div> <br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-jnrr1nB86go/Tn2KDXZAyAI/AAAAAAAAAbs/wJ-dGPZez-0/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" hca="true" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-jnrr1nB86go/Tn2KDXZAyAI/AAAAAAAAAbs/wJ-dGPZez-0/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C+1.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">คุณสมบูรณ์ และภรรยา</td></tr></tbody></table> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ปัจจุบันคุณสมบูรณ์และภรรยาคู่ชีวิตคนเดียวของคุณสมบูรณ์(มีคนเดียวนี่แหละ พูดให้มันงงๆหน่อย) ได้ใช้เวลาว่างหลังเกษียณแล้วไปช่วยดูแลกิจการร้านขายอุปกรณ์การถ่ายรูป และสินค้า ไอที มากมาย หรือที่เรียกกันว่า</span> <span style="font-size: large;"><span style="color: blue;">A</span><span style="color: blue;">ccessories นานาชนิดมากมายทีเดียว</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div> <br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tgOvVnFrcEE/Tn2NW8FI9-I/AAAAAAAAAbw/31ivfDQGsdE/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" hca="true" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-tgOvVnFrcEE/Tn2NW8FI9-I/AAAAAAAAAbw/31ivfDQGsdE/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C+2.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">คุณสมบูรณ์ และลูกสาว</td></tr></tbody></table> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ร้านนี้ดำเนินกิจการโดยลูกสาวและสามีครับ</span> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="color: blue; font-size: large;">ชื่อว่าร้าน <span style="color: red;">SEED CAMERA</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-8GQS1_1TCsE/Tn2O3klUgkI/AAAAAAAAAb0/BnriIF097us/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C+4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-8GQS1_1TCsE/Tn2O3klUgkI/AAAAAAAAAb0/BnriIF097us/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C+4.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ร้าน SEED CAMERA อยู่ชั้น 2 นะครับ ห้องเลขที่ 2126 แต่ไม่ต้องไปมองหาเลขที่ห้องหรอกครับ ดูป้ายชื่อร้านดีกว่า เห็นได้ชัดเจน หรือสังเกตุง่ายๆก็อยู่ด้านไกล้ทางออกสะพานลอยคนข้ามด้านหน้าห้างแหละครับ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> </span></div><br /><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-OsdtZw-Bu6o/Tn2R-W1AwPI/AAAAAAAAAb4/lW6kQQJzrTY/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C+5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-OsdtZw-Bu6o/Tn2R-W1AwPI/AAAAAAAAAb4/lW6kQQJzrTY/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C+5.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> เพื่อนๆน้องๆหรือผู้ที่อยู่ใน "ชุมชนคนเกษียณ" ที่ชอบเรื่องถ่ายรูป หรือชอบเล่นพวกไอทีต่างๆ เชิญไปชมและหาซื้อกันได้นะครับ เยอะจริงๆ สารพัดสินค้า ดูแล้วเหมือนว่าจะมีทุกอย่าง และสินค้าแต่ละชนิดไม่ใช่ใส่โหลหรือใส่เข่งมานะครับ เป็นสินค้าที่คัดมาทุกชิ้น และมีจำนวนมากที่เจ้าของบินไปเลือกหามาจากต่างประเทศด้วยตนเองเลยทีเดียว หากสนใจจะลองดูรายการสินค้าในเว็บก่อนก็ได้นะครับ ดูได้ที่ <a href="http://www.seedcamera.com/">http://www.seedcamera.com/</a> เห็นของแล้วจะ "ซี๊ด" ตามชื่อร้านเลยครับ (เจ้าของร้านเค้าคงไม่ได้แปลอย่างผมนะครับ) บอกอีเม้ย เอ๊ย อีเมล์ไว้หน่อยก็ได้ เผื่อใครอยากจะถามอะไร <a href="mailto:admin@seedcamera.com">admin@seedcamera.com</a> หรือใครไม่ซื้อไม่หา ผ่านไปแถวนั้นไปแวะทักทายกะคุณสมบูรณ์กันหน่อยก็ได้นะครับ เพราะแกจะยืนเกะกะๆอยู่แถวนั้นแหละ ใครที่เคยเป็นลูกน้องแล้วชอบวางยาแกไว้ ไปขออโหสิแกได้ เอ้าเอาเบอร์โทรไว้หน่อย โทร.02 953 5536</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> เรื่องราคา ไม่ต้องพูดถึง คุณสมบูรณ์แกคงไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกครับ แต่รับรองว่าเป็นธรรมตามคุณภาพสินค้าครับ</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ขอเชิญนะครับ ไปเยี่ยมเยือนเพื่อนเรากันบ้าง รวมทั้งน้องๆด้วย เห็นเพื่อนได้ใช้เวลาว่างหลังเกษียณให้เป็นประโยชน์ ได้ช่วยเหลือครอบครัวอย่างมีความสุข ก็ยินดีด้วยครับ และขอให้กิจการเจริญๆยิ่งๆขึ้นนะครับเพื่อน </span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> </span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">***********</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ท่านที่อ่าน blog นี้แล้วอยากจะประชาสัมพันธ์อะไร เชิญได้เลยนะครับ อยากจะขายบ้าน ขายรถ ขายมือถือ ขายหม้อ(หุงข้าว) ขายตู้เย็น หรือจะเอาอะไรมาแลกกะอะไร (ยกเว้นเมีย)เชิญได้เลยนะครับ อยากจะบริการทุกอย่างที่ทำได้เพราะพื้นที่ไม่ต้องเสียตังค์เหมือนเว็บไซต์ ตอนนีมีคนอยากได้มือถือ samsung galaxy SL i9003 หรือ LG Optimus Black มือสอง มีใครจะขาย(ถูกๆ)บ้างไหมคร้บ ราคากันเอง เชิญติดต่อได้ครับ</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ใครจะติดต่อผม เชิญได้นะครับ โทร 08 0303 1916 ตั้งแต่ 9.00 - 16.00 น.</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">หรือที่ </span><span style="color: blue; font-size: large;"> <a href="http://www.facebook.com/tang999">www.facebook.com/tang999</a> </span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> <a href="mailto:bhisdarl@gmail.com">bhisdarl@gmail.com</a> </span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> สวัสดีครับ....</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><span style="color: red;"><span style="font-size: large;">*************</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-2776135016049109497?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-82961500275542002442011-09-18T22:11:00.006+07:002011-09-20T09:19:13.818+07:00คนชราฆ่าตัวตายพุ่ง<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-AafBlNCHbPI/TnYJIE8OZDI/AAAAAAAAAbc/UJRIlDYfwrA/s1600/1_1_%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="120" rba="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-AafBlNCHbPI/TnYJIE8OZDI/AAAAAAAAAbc/UJRIlDYfwrA/s400/1_1_%257E1.JPG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-gkuL2H_oaf0/TnYJTVMSwkI/AAAAAAAAAbg/s3UDyTdwuPM/s1600/2_1_%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="183" rba="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-gkuL2H_oaf0/TnYJTVMSwkI/AAAAAAAAAbg/s3UDyTdwuPM/s400/2_1_%257E1.JPG" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">น.ส.พ.ไทยรัฐวันอังคารที่ 6 กันยายน 2554</td></tr></tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;">เนื้อหาในข่าวรายงานว่า</span></div><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> <u>กรมสุขภาพจิตเผยคนแก่วัยล่วง 80 หน่ายโลกจนฆ่าตัวตายสูงสุด "แขวนคอ กินยา" วิธีฮิตปลิดชีพตัวเอง 5 จังหวัดภาคเหนือครองแชมป์ ลำพูน มาอันดับหนึ่ง ส่วน 5 จังหวัดที่ฆ่าตัวตายต่ำได้แก่ ปัตตานี หนองคาย นราธิวาส ยะลา และพิจิตร เผยคนเหนือฆ่าตัวตายมากที่สุด เพราะติดวัฒนธรรมประเพณี ขณะที่คนในยุโรปเป็นโรคจิตมากขึ้น องค์การอนามัยโลกชี้ ปี 2563 ภาวะเครียดจัดจะกลายเป็นอาการป่วยที่เกิดกับกลุ่มคนทุกเพศทุกวัยมากเป็นอันดับสองของโลก</u></span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> และในข่าวยังแจ้งว่าในปี 2553 มีการฆ่าตัวตาย 3,761 ราย เฉลี่ยวันละ 10 ราย เพศชาย ฆ่าตัวตายมากกว่าเพศหญิง กลุ่มอายุ 80 - 84 ปีมีอัตราการฆ่าตัวตายสูงสุด รองลงมาเป็นกลุ่มอายุ 75-79 ปีตามด้วยอายุ70-74 ปี จังหวัดที่ฆ่าตัยตายสูงสุดคือ ลำพูน เชียงราย แม่ฮ่องสอน น่าน และเชียงใหม่</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สิ่งที่กรมค้นพบและควรเร่งดำเนินการแก้ปัญหา คืออัตราการฆ่าตัวตายในกลุ่มผู้สูงอายุอยู่ในอัตราสูงที่สุด เพราะผู้สูงอายุเกิดความรู้สึกว่าไม่รู้จะอยู่ไปทำไม ไม่มีเหตุผลในการมีชีวิตอยู่ต่อไป ไม่มีญาติมาเยี่ยมเยือน หรือไม่มีลูกหลานมาเอาใจใส่ดูแล จึงจำเป็นที่ลูกหลานหรือคนใกล้ชิดจะต้องทำให้ผู้สูงอายุรู้ว่าจะต้องอยู่ทำไม หรือควรไปเยี่ยมให้รู้สึกอบอุ่น อย่าให้จับเจ่าอยู่คนเดียว</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ทำไมผมถึงนำข่าวนี้มาเสนอ </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ก็เพราะว่าเราอยู่ใน "ชุมชนคนเกษียณ" และตัวเลขในข่าวก็บอกอยู่แล้วว่าผู้ที่ฆ่าตัวตายมากที่สุดคือผู้สูงอายุ ถึงแม้ว่าผมจะไม่เคยได้ข่าวว่าผู้เกษียณจาก กฟน.ของเราเคยมีใครฆ่าตัวตายบ้างหรือไม่ แต่ในอนาคตก็ไม่แน่ เพราะในรายงานข่าวแจ้งว่า ในปี 2563 หรืออีก 9 ปีข้างหน้าภาวะเครียดจัดจะกลายเป็นอาการป่วยที่เกิดกับกลุ่มคนทุกเพศทุกวัยมากเป็นอันดับสองของโลก ซึ่งผมว่ามันน่าเชื่อว่าจะเป็นเช่นนั้น เพราะทุกวันนี้ฟังข่าวในประเทศก็มีแต่นักการเมืองด่ากันไป ด่ากันมา ทั้งๆที่คนครึ่งค่อนประเทศต้องทนทุกข์อยู่กับภาวะน้ำท่วมบ้านท่วมไร่ท่วมนา ส่วนข่าวต่างประเทศก็มีแต่ข่าวไล่ล่าฆ่าฟันกัน ล้มล้างผู้นำกัน ซึ่งมีไอ้กัน "ผู้รักประชาธิปไตยแต่ปาก" เป็นโต้โผใหญ่ ไปรุกรานเขาจนประเทศตัวเองจะเจ๊งอยู่แล้ว หรือไม่ก็ข่าวประเทศนั้นประเทศนี้จะล่มจมล่มสลายอะไรแบบนั้น และที่สำคัญคือมันจะกระทบมาถึงประเทศไทยอย่างแน่นอน และถ้าประเทศไทยไม่ระมัดระวังการใช้จ่ายงบประมาณ ยังถลุงไปกับนโยบายประชานิยม มีหวัง "เจอแน่" ถึงเวลาค่าเงินของเราจะเหลือเท่าไหร่</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> นี่คือสาเหตุให้ผู้สูงอายุเครียดส่วนหนึ่ง</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> จะสังเกตุได้ว่า ผู้สูงอายุที่ฆ่าตัวตาย จะเริ่มต้นที่อายุ 70 ขึ้นไป ยกเว้นคุณครูพละ ที่ฆ่าตัวตายตั้งแต่อายุ 58 สาเหตุเนื่องจากปัญหารักต่างวัย ที่แก้ไม่ตก และพลอยทำให้เด็กอายุ 15 ฆ่าตัวตายตามไปอีกคน ขอเคารพในความรักของทั้งสองคน ถ้าไม่เกิดกับตัวแล้วจะไม่รู้หรอก ดังนั้นต้องพยายามอย่าให้มันเกิด ที่เขาเรียกว่า "ตัดไฟแต่ต้นลม"</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ผู้ที่อายุเริ่ม 70 เริ่มคิดฆ่าตัวตาย ผมว่ามันเกิดจากหลายปัจจัยดังนี้</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ปัจจัยแรก...ความเจ็บป่วย อายุขนาดนี้โรคภัยที่เจ็บออดๆแอดๆมาแต่แรก (ผมว่าคนบัญญัติศัพท์นี้ ชัดเจนดีครับ เพราะอายุขนาดนี้เวลาขยับตัวมันจะดังอ๊อดๆแอ๊ดๆก๊อปๆแก๊ปๆเหมือนบ้านเก่าๆยังไงยังงั้นทีเดียว) ตอนนี้โรคต่างๆก็จะเริ่มรุกเร้ารุนแรงเพิ่มมากขึ้น บางคนถึงกับเรียกว่าทรมานเอาเลยทีเดียว ชีวิตที่อยูอย่างทรมาน เข้าออกโรงพยาบาลเป็นประจำนอกจากเวลาที่ต้องอยู่ที่โรงพยาบาลเป็นวันเป็นเดือน ยังต้องเสียค่าใช้จ่าย ค่าหมอ ค่ายา ค่ารถ เดือดร้อนลูกเมียต้องหาเวลามาดูแลถ้าไม่ใช่เป็นคนมีเงินถุงเงินถังหรือมีลูกเป็นข้าราชการ อาจคิดลาโลกเอาง่ายๆ ดังเราจะได้ยินอยู่บ่อยๆว่าผู้สูงอายุฆ่าตัวตายหนีโรคร้าย</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ปัจจัยที่สอง..ในวัยนี้ บางทีคู่ชีวิต(ทั้งหญิงและชาย)ทนไม่ไหว อำลาเราไปเสียก่อน หรือลูกหลานก็เติบโต มีหน้าที่เรียนหนังสือ-ทำงาน ไม่มีเวลามาเยี่ยมเยียนดูแลเรา และชีวิตในช่วงนี้ก็เริ่มร่วงโรยไม่คึกคักเหมือนเก่า วันๆเอาแต่นั่งๆนอนๆ ลูกหลานก็ไม่ค่อยอยากคุยด้วยแล้ว เพื่อนฝูงรุ่นราวคราวเดียวกัน บ้างก็ลาโลกไปบ้างเจ็บป่วยบ้าง (ไม่เหมือนพวกนักการเมือง ทำไมมันอึดกันจัง แก่ยังไงก็ไม่ค่อยจะตายง่ายๆ) เมื่อเป็นเช่นนี้ ความเศร้า เหงาหงอย ก็มาเยือน ความเหงา ความว้าเหว่นี่มันทรมานที่สุดเลยแหละ นี่คือทางที่นำไปสู่การตัดสินใจ..</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ประการสุดท้าย...หนีไม่พ้นเรื่อง "เงิน"</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> คนโดยทั่วไป ไม่นับพวกมีมรดกเป็นหมื่นล้านเช่นลูกเศรษฐีทั้งหลาย ยิ่งเป็นชาวชนบท ที่มีสถิติฆ่าตัวตายกันมากๆ ส่วนหนึ่งผมว่าต้องมีปํญหาเรื่องการครองชีพ ทุกวันที่เราดูรายการทีวี ในแต่ละวันจะมีข่าวผู้สูงอายุอยู่กระท่อมโทรมๆ เก็บขยะขาย บางรายยังมีหลานที่ลูกเอามาทิ้งไว้ให้เลี้ยงอีก ชีวิตอย่างนี้มันน่าอยู่นักหรือไง แต่บางคนที่พยายามอยู่ ก็ด้วยเป็นเพราะความรักความห่วงใย เช่นเมื่อฟังผู้สูงอายุรายหนึ่งทางทีวีที่ต้องเลี้ยงหลานเล็กๆทั้งที่ตัวเองต้องเก็บขยะเก็บผักขาย ตัวเองก็ป่วยยังบอกกับนักข่าวว่า ฉันยังตายไม่ได้ ถ้าฉันตายแล้วหลานจะอยู่กับใคร ใครจะเลี้ยงหลานฉัน ถ้ามีกำลังใจเป็นแรงผลักดันอย่างนี้ ยายคนนี้ไม่มีทางฆ่าตัวตายแน่ๆ นี่แหละพลังแห่งความรัก การต่ออายุให้ผู้สูงวัยนั้น ลูกหลานเป็นยาอายุวัฒนะที่ดีที่สุด</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> จากวัย 60 ถึง 70 เป็นวัยที่หมดไปทั้งกำลังกาย และกำลังทรัพย์</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ผมยังเคยเห็นอดีตพนักงาน กฟน.ที่วัยเริ่ม 70 แล้วยังต้องต่อสู้ดิ้นรนในการหารายได้เพื่อเลี้ยงตัวเอง และครอบครัว ผมเคยพูดแล้วว่าระบบสว้สดิการ ระบบการออมของพวกเรามันไม่สมบูรณ์ มันเป็นเพียงสิ่งที่ช่วยได้บางส่วน ดังนั้นแต่ละคนจะต้องหาส่วนที่ขาดมาเติมเอาเองให้เต็ม พนักงานคนใดอยู่ในตำแหน่งหน้าที่ที่มีงานพิเศษหรือที่เรียกกันว่า"โอที" คนเหล่านี้ถ้ารู้จักเก็บ รู้จักลงทุนก็จะมีเงินทองทรัพย์สินเป็นกอบเป็นกำ ไว้เลี้ยงตัวได้ยาวนานกว่า พนักงานบางคนอยู่ในหน่วยงานที่ไม่เคยมี "โอที" เลย เงินเดือนอย่างเดียวก็ไม่ค่อยจะพออยู่แล้ว อย่าว่าแต่จะเก็บเงินได้เลย ใช้สหกรณ์เป็นตัวช่วยตลอด พวกนี้เมื่อเกษียณแล้ว เงินที่รับมาหลังเกษียณก็จะหมดไปอย่างรวดเร็ว เพราะไม่มีบ้านให้เช่า ไม่มีตึกแถวให้เช่าฯลฯ รายรับไม่มี มีแต่รายจ่าย ใครลากยาวได้ถึง 70 ก็ถือว่าเก่งแล้ว คนใน กฟน.อาจยังโชคดีกว่าต่างจังหวัดที่เป็นชาวไร่ชาวนาหรือกรรมกร หาเช้ากินค่ำ เพราะส่วนใหญ่ เมื่อมีลูกมีเต้า (ความจริง เต้า ต้องมาก่อน แล้วต่อมาจึงมีลูก ?) มักจะส่งเสียร่ำเรียนกัน จนสามารถประกอบอาชีพ อย่างน้อยก็ไม่ต้องรบกวนพ่อแม่ (ไม่ต้องให้หรอก ไม่ต้องมาขอก็ดีแล้ว) ลูกบางคนก็ยังช่วยเหลือครอบครัวได้บ้าง คือเมื่อเดือดร้อนขัดสนขึ้นมายังสามารถพึ่งพาอาศัยกันได้ เรื่องแบบนี้ฝรั่งงง เมื่อรู้ว่าลูกๆจะจ่ายเงินประจำเดือนให้พ่อแม่ใช้ หรือบางที่พ่อแม่ต้องจ่ายเงินเดือนให้ลูก ขณะที่ลูกยังไม่มีงานทำ ของฝรั่งเค้า ถ้าลูกบรรลุนิติภาวะแล้ว ยังไม่มีงานทำ ก็ให้ไปรับสวัสดิการจากรัฐ หรือพ่อแม่ที่เกษียณแล้ว ถ้าไม่มีจะกินก็ไปใช้สวัสดิการของรัฐเช่นกัน จะไปอาศัยลูกอย่างเมืองไทยนั้นไม่มี</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ขอแตกเรื่องไปนิดหนึ่ง ประเทศไทยนี้ถือว่าสวัสดิการของผู้สูงอายุ แทบจะไม่มีเลย เงิน 500 บาทที่รัฐให้นั้นจะเอาไปทำอะไรได้ รับไป 20 ปียังซื้อกระเป๋าใบเล็กๆของท่านนายกฯยังไม่ได้เลย ชาวไร่ชาวนา กรรมกร ที่ไม่มีบำเหน็จบำนาญ ต้องทำงานตลอดชีวิต แต่ที่สังคมผู้สูงอายุยังอยู่ได้ทุกวันนี้ เพราะสังคมไทยเป็นสังคมที่เอื้ออาทรกัน พ่อแม่เลี้ยงลูกมา เมื่อแก่เฒ่า ลูกเต้าก็ยังดูแล (รัฐไม่เหลียวแล) ดังเช่นที่กล่าวมาแล้ว แต่นับวันลูกที่ดีก็น้อยลงไปเรื่อย นี่อาจเป็นสาเหตุให้ผู้สูงอายุฆ่าตัวตาย</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> กลับมาที่ กฟน.ของเรา เมื่อเราทำงาน เราก็เป็นพนักงาน กฟน., เป็นสมาชิกสหภาพฯ, เป็นสมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์ฯ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เมื่อเราเกษียณ เราไม่ได้เป็นพนักงาน กฟน. เราไม่ได้เป็นสมาขิกสหภาพฯ เราไม่ได้เป็นสมาชิกสหกรณ์ฯ แต่เรายังสามารถมีหุ้นได้ สามารถฝากเงินได้ ในชื่อเรียกใหม่ว่าสมาชิกคงสภาพ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สิทธิในการรักษาพยาบาล สิทธิในการร่วมกิจกรรมกับสหภาพ สิทธิในการใช้สิทธิ์พิเศษต่างๆของสหภาพฯเช่น การผ่อนส่งค่าเข้าร่วมกิจกรรมที่มีค่าใช้จ่ายฯ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> การเสียสิทธิ์ในการใช้และการรับสวัสดิการต่างๆในสหกรณ์ออมทรัพย์ฯ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ทำไม...ผู้สูงอายุที่ถึงวัยที่จะต้องเกษียณการทำงานเมื่อวัยมาถึงอายุ 60 ปีจะต้องสูญสิทธิประโยชน์ทุกสิ่งทุกอย่าง ระเบียบ กฎเกณฑ์ต่างๆ ได้ใช้กันมาแต่ดั้งเดิม เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป สิทธิของมนุษยชนได้รับการยอมรับมากขึ้น สิทธิในการได้รับสวัสดิการต่างๆควรได้รับการแก้ไขปรับปรุงและเป็นธรรมมากขึ้น </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ผมอยากจะเรียนให้คณะกรรมการทั้งสหภาพฯและสหกรณ์ฯ ที่ทำหน้าที่บริหารอยู่ในเวลานี้ โปรดทบทวนกฎกติกา สมควรแก้ไขกติกาให้เป็นธรรมต่อผู้สูงอายุให้ได้มีสิทธิมีสวัสดิการตามหลักสิทธิมนุษยชน หรือสิทธิในการเป็นสมาชิกองค์กรอย่างเท่าเทียมกัน โปรดอย่าอ้างระเบียบที่เก่าแก่ ล้าสมัยมาเป็นข้ออ้าง ซึ่งกรรมการหลายคนมักจะอ้างแนวนี้มาตลอด จะเป็นด้วยไม่เคยคิดจะแก้ไข หรือมองปัญหาไม่เห็น เพราะตนเองนั่งอยู่บนสิทธิพิเศษที่ไม่เคยประสบปัญหาดังกล่าว คงปล่อยให้เป็นอยู่อย่างนี้ก็ดีอยู่แล้ว </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เราเคยเสนอแนะให้ฝ่ายบริหารแก้กฎระเบียบต่างๆเพื่อความเป็นธรรม แล้วทำไมเราไม่แก้กฎระเบียบเพื่อความเป็นธรรมแก่สมาชิกของเราบ้าง</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> อย่าลืมว่า รัฐธรรมนูญ เขายังแก้ไขกันได้ แล้วกฏระเบียบเล็กๆน้อยๆของสหภาพหรือสหกรณ์ทำไมจึงแก้ไม่ได้ กรรมการทุกท่านที่ได้รับการเลือกตั้งมานั้น มีหน้าที่ต้องบริหารพัฒนาสหกรณ์-สหภาพ ให้เจริญก้าวหน้ากฎระเบียบใดเก่าแก่ล้าสมัย ควรแก้ไขปรับปรุงให้เอื้อประโยชน์ให้เป็นธรรมต่อสมาชิกโดยถ้วนหน้า ไม่ใช่เป็นประโยชน์แต่เฉพาะกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ขอให้กรรมการ รวมทั้งที่ปรึกษาที่ตั้งพรรคพวกเข้ามากินโบนัส กินเบี้ยประชุมกันมากมาย ช่วยกันคิดช่วยกันพัฒนาบ้าง ไม่ใช่เอาแต่แค่เข้าร่วมประชุมหรือเอาเวลาไปวิ่งตรวจที่จำนองรับทรัพย์จนไม่มีเวลามาคิดมาประชุม</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ขอให้กรรมการทุกท่านอย่าเห็นว่าผู้เกษียณเป็นเพียงคนแก่ ที่จะทำอะไร อย่างไรก็ได้ ถึงเวลาหาเสียงก็เอาใจกันคราวหนึ่ง คิดจะแจกเงินเพื่อหาเสียง ก็แจกให้คนละพันเป็นเงินสวัสดิการผู้สูงอายุหรือจะเรียกอะไรก็ช่าง คิดจะยกเลิก ก็ยกเลิก บางคนอ้างว่าสมาชิกทุกคนต้องมีสิทธิเท่าเทียมกัน ขอถามหน่อยว่าสมาชิกคงสภาพมีสิทธิ์ในบางเรื่องเหมือนสมาชิกปกติหรือไม่ คำตอบง่ายๆแค่นี้กรรมการไม่มีปัญญาตอบ ต้องให้สมาชิก(ที่สักวันเขาหรือมันก็ต้องเกษียณเหมือนกัน)มาด่าผู้เกษียณว่าเป็นผู้เอาเปรียบสมาชิกคนอื่นเป็นต้น</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ทั้งนี้ โปรดอย่าลืมว่า ก่อนที่สหภาพ-สหกรณ์จะยิ่งใหญ่ยืนยงมั่นคงเป็นปึกแผ่นเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้น้องๆสมาชิกปัจจุบันได้เสวยสุขกันอย่างสบายอยู่ทุกวันนี้ มันได้ผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างไรบ้าง ไม่ใช่ไอ้สมาชิกแก่ๆในปัจจุบันนี้หรือ ที่ต้องไปนั่งตากแดดตากฝนกันในลานจอดรถวัดเลียบ กินๆนอนๆกันอยู่เป็นอาทิตย์ กว่าจะได้สวัสดิการตามข้อเรียกร้องมาแต่ละข้อ ด้วยการนำของพี่ไพศาล ธวัชชัยนันท์</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ท่านประธานสหภาพฯคนปัจจุบัน อาจจะเคยทันเข้าร่วมยื่นข้อเรียกร้องดังกล่าวมาแล้วก็ได้ </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เมื่อถึงเวลาที่หมาแก่ หมดเขี้ยวเล็บหมดคุณค่า ก็จะปล่อยให้ตายข้างถนนหรือไง...อย่าลืมว่าสังคมไทยตั้งแต่อดีตมา ยังเป็นสังคมที่เคารพนับถือผู้อาวุโสอยู่ ในขณะที่ประเทศไทยกำลังก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ แต่ผู้สูงอายุกำลังถูกทอดทิ้ง</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> </span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เมื่อคราวประชุมคณะกรรมการชมรมผู้เกษียณฯ ชสอฟ.ประจำเดือนกันยายนที่ผ่านมา ฝ่ายทะเบียนได้รายงานจำนวนสมาชิก ในตอนท้ายรายงานว่าสมาชิกลาออกสองคนคือ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> 1. นายจินดา ทองสุข เลขสมาชิก 01333</span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> 2. นายสุรัตน์ ทองทับทิม เลขสมาชิก 00190</span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> (ขออภัยท่านทั้งสองที่เอ่ยนาม)</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ผมเห็นรายชื่อ โดยเฉพาะหมายเลขสมาชิกแล้วมันสะท้อนใจ ผมไม่รู้จักทั้งสองท่านหรอกครับ แต่สมาชิกหมายเลข 190 หมายเลข 1330 อย่างน้อยต้องเป็นรุ่นแรกๆที่ซื้อหุ้นกันคนละเล็กละน้อยเพื่อเป็นทุนก้อนแรกในการเริ่มต้นสหกรณ์ ก่อนที่จะเป็นสหกรณ์มีเงินเป็นหมื่นล้านในปัจจุบันให้ท่านใส่สูทโก้ๆ นั่งห้องแอร์บริหารกัน ทำไมเมื่อสองท่านนี้ถึงวัยที่ไม่มีเขี้ยวเล็บ ผมเดาเอาว่าคงมีความจำเป็นต้องถอนหุ้นหรือถอนเงินจากบัญชีเงินฝาก (ต้องขออภัยถ้าไม่ได้เป็นตามที่เข้าใจ-และนำมากล่าวในที่นี้) ทำไมสหกรณ์จะดูแลผู้อาวุโสส่วนนี้ไว้ในที่พิเศษในที่ที่ให้ท่านได้มีความภูมิใจว่าเป็นสมาชิกผู้เริ่มก่อตั้ง ไม่ใช่ปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม ต้องอำลาสหกรณ์ไปด้วยความว้าเหว่ไร้ความหมายเช่นนี้ ทุกครั้งที่เข้าประชุมและได้รับทราบว่าสมาชิกรุ่นแรกๆต้องพ้นจากสมาชิกภาพการเป็นสมาชิกสหกรณ์แล้วก็เศร้าใจ และก็คิดว่าสักวันหนึ่งคงมาถึงเราบ้าง เมื่อวันที่เงินก้อนสุดท้ายต้องถูกถอนออกมาจากสหกรณ์</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สหกรณ์เคยคิดที่จะเหลียวแลคนเหล่านี้บ้างไหม เคยตอบแทนคุณคนที่เป็นสมาชิกรุ่นแรกๆ ถ้าไม่มีบุคคลเหล่านี้สหกรณ์ก็ไม่เกิด แม้สมัยเริ่มแรกผลประโยชน์ตอบแทนแทบจะไม่มี เงินที่จะให้กู้ก็มีน้อย กู้ฉุกเฉินได้สูงสุดไม่เกิน 1,000 บาทเท่านั้น แต่เราเชื่อผู้นำ เราเชื่อพี่ไพศาล ธวัชชัยนันท์ ที่รณณรงค์ให้พวกเราร่วมกันสร้างสถาบันที่จะเป็นองค์กรที่เป็นที่พึ่งของพวกเราในอนาคต และทุกคนก็อดทนอยู่กันมาจนสหกรณ์เติมโตมาถึงทุกวันนี้ ผมยังคิดว่าในงานเลี้ยงเกษียณสมาชิกในแต่ละปี ควรจะไปเชิญสมาชิกที่อายุมากที่สุด หรือสมาชิกที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ มาร่วมงานหรือมาแสดงมุทิตาจิต มามอบของขวัญเล็กๆน้อยๆ ให้ท่านเหล่านั้นได้มีความสุข ได้ต่ออายุยืนยาวต่อไปอีก ในเวลาปกติ กรรมการน่าจะมีเวลาไปเยี่ยมเยียนบุคคลเหล่านี้ มาทำข่าวลงในหนังสือสหกรณ์ ให้เพื่อนฝูงน้องนุ่งได้เห็นหน้าค่าตากันบ้าง (ไม่ใช่มีแต่บทความโฆษณาตัวเอง) ไม่เหมือนการแสดงท่าทีต่อฝ่ายบริหาร ที่ดูจะเอาอกเอาใจเสียเต็มประดา ทั้งๆที่พวกนี้ไม่เคยช่วยเหลือสหกรณ์ มีแต่จะขัดขวางเสียด้วยซ้ำ ไม่เคยมีส่วนร่วมในสหกรณ์ แต่เวลาจะเกษียณ กรรมการต้องแก้ไขกฎระเบียบยกเว้นผู้ไม่ได้เป็นสมาชิกสหภาพให้เข้าเป็นสมาชิกสหกรณ์ได้ รีบไปเชิญมาเป็นสมาชิก เพื่อเอาเงินมาฝากกินดอกเบี้ยสบายไป (ทียังงี้ ทำไมแก้กฎง่ายจัง) มันเป็นซะยังงี้แหละ ท่านผู้ชม </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เราเทอดทูนคุณกันผิดคนหรือเปล่า???</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ทั้งหมดนี้ไม่ใช่จะมาตำหนิกรรมการชุดใดชุดหนึ่งโดยเฉพาะ แต่มันสะสมมาโดยไม่มีใครคิดแก้ไขเปลี่ยนแปลง ผมเคยเสนอแนะกรรมการผู้ที่คุ้นเคยกันมาบ้างแล้ว แต่เวลาผ่านมาเนิ่นนานก็ไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงปรับปรุงแก้ไขแต่อย่างไร จึงต้องอาศัยพื้นที่ตรงนี้เป็นที่แสดงความคิดเห็นอีกครั้ง และหวังว่ากรรมการชุดนี้ที่สามารถชนะคู่แข่งขันมาได้อย่างท่วมท้น คงจะปฎิเสธไม่ได้ว่า คะแนนส่วนหนึ่งได้รับมาจากกลุ่มผู้เกษียณ จึงหวังว่า คำมั่นสัญญาที่จะดูแลให้ความเป็นธรรมแก่ผู้เกษียณ คงจะได้รับการปฎิบัติอย่างเป็นรูปธรรมในเร็ววันนี้ </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ยังมีอีกหลายเรื่องที่เห็นว่าควรจะปรับปรุงแก้ไข อาจจะค่อยๆสะท้อนออกมาที่บล็อกนี้ ใครจะอ่านหรือไม่ ไม่เป็นไร อย่างน้อยผมก็ได้แสดงความคิดของผมแล้ว ถ้าหากจะเกิดประโยชน์ในการต่อยอดความคิดต่อผู้ใดผู้หนึ่งหรือผู้ที่จะอาสาเข้ามาบริหารสหกรณ์ฯรุ่นต่อๆไป ถ้าจะนำแนวความคิดนี้ไปเป็นนโยบายหาเสียง ก็ยินดีครับ</span><br /><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ข้อข้องใจอีกประการหนึ่ง ผมเคยถามกรรมท่านหนึ่ง ขออนุญาตเอ่ยนาม คือคุณไพบูลย์ ที่มีการอ้างว่ามีระเบียบว่าผู้ที่ขอเกษียณก่อนกำหนด (early retired) ไม่มีสิทธิ์ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นกรรมการสหกรณ์ฯนั้นอ้างอิงมาจากกฎระเบียบข้อใด แต่คุณไพบูลย์ก็ยังไม่มีเอกสารใดให้ดู(คุณไพบูลย์ยังไม่ได้ไปตรวจสอบอย่างเป็นทางการ) อันนี้ผมเห็นว่ามันเป็นระเบียบที่ขัดต่อสิทธิของบุคคล เพราะกฎหมายแรงงานก็ได้ยอมรับแล้วว่าสิทธิผลประโยชน์ต่างๆของผู้เกษียณก่อนกำหนดให้ถือว่ามีสิทธิ์เท่าผู้เกษียณทุกประการ ไฉน สหกรณ์จึงมีกฎข้อนี้ </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ผมไม่เคยคิดว่าจะสมัครเป็นกรรมการสหกรณ์ฯหรอกครับ แต่ถ้าไม่แก้ระเบียบข้อนี้เพื่อความเป็นธรรมในสิทธิของผู้เกษียณก่อนกำหนดผมจะลองยื่นใบสมัครดู ลองดูซิ ว่าใครจะเป็นคนสั่งไม่ให้รับใบสมัครของผม...จะได้มีการชี้ถูกชี้ผิดให้เป็นข้อยุติเสียที</span><br /><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ดึกแล้วครับ ตีสองครึ่ง ง่วงนอน อาจหงุดหงิดไปบ้างต้องขออภัย ได้ระบายออกมั่งจะได้ไม่ไปฆ่าตัวตาย ? (ยังไม่ขึ้น 70 เงินยังใช้ไม่หมด) ก่อนไปนอนขอฝากกรรมการน้องรักทั้งหลายว่า มีโอกาสจะแก้ไขอะไรก็รีบทำเสีย ทำเพื่อส่วนรวมไม่มีใครเขาว่าหรอกครับ อย่าทำเหมือนผู้บริหาร กฟน. บางคน เวลาอยู่ในอำนาจ "ไม่แก้" แต่พอเกษียณไปแล้วไม่มีอำนาจแล้ว เที่ยวไปแนะนำให้คนอื่น "แก้" มันน่ามั๊ยละครับ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> วันนี้ผมทำตามนโยบาย "กรมสุขภาพจิต" ที่ให้ช่วยกันดูแลผู้สูงอายุให้ได้รับการดูแลอย่างอบอุ่น มีพลังใจที่อยากมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขต่อไป ถึงแม้ประวัติผู้สูงอายุใน กฟน.อาจไม่เคยมีใครฆ่าตัวตาย แต่เราก็เติบโตมาจากองค์กรเดียวกันมิใช่หรือ เราจึงไม่ควรละเลยทอดทิ้งผู้อาวุโส ที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันสร้างองค์กรให้เติบโตมาจนทุกวันนี้....</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ท่านอดีตประธานสหกรณ์ฯก็เกษียณในปีนี้ ท่านประธานสหภาพฯก็จะเกษียณในอีกไม่กี่ปีนี้ข้างหน้า ไม่ช้าไม่เร็วท่านก็ต้องมาอยู่ในสังคมเดียวกันกับเรา จึงหวังว่าท่านน่าจะหันมามองความทุกข์สุขของพวกเราบ้าง</span><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-RBSKNcbW61g/TnZKKCdjSoI/AAAAAAAAAbk/xQaO6W0zQu4/s1600/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+100%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25B5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" rba="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-RBSKNcbW61g/TnZKKCdjSoI/AAAAAAAAAbk/xQaO6W0zQu4/s320/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+100%25E0%25B8%259B%25E0%25B8%25B5.jpg" width="222" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue;">ใครอยากอยู่ 100 ปีมั่ง </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue;">ตามสถิติแจ้งว่าผู้ฆ่าตัวตายมีสูงสุดแค่อายุ 84 ปี เกินกว่านี้ไม่มีสถิติ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue;">แสดงว่าอายุเกินกว่านี้ คงจะไม่มีแรงพอที่จะลุกมาฆ่าตัวตายแล้ว นอนเฉยๆก็คงจะตายอยู่แล้ว</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ใครมีข้อข้องใจสงสัย หรือต้องการแสดงความคิดเห็นเชิญได้ที่ <a href="http://www.facebook.com/tang999">www.facebook.com/tang999</a></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">หรือที่ <a href="mailto:bhisdarl@gmail.com">bhisdarl@gmail.com</a></span></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;"> <span style="color: red;">พรุ่งนี้ค่อยตรวจทาน ขอนอนก่อนครับ 2.53 น.</span></span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;">******</span><br /><span style="color: red; font-size: large;">ตรวจทาน-ปรับปรุงข้อเขียนใหม่ วันที่ 20 ก.ย. เวลา 9.18 น.</span><br /><span style="color: red; font-size: large;">ขอบคุณท่านที่อ่าน</span><br /><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"><u>จำเขามา ขออภัย จำไม่ได้ว่าเอามาจากใคร</u></span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"><u>ว่าไว้ว่า</u></span><br /><br /><span style="color: red; font-size: large;"><u>เวลามีน้อยนัก</u></span><br /><br /><span style="color: red; font-size: large;">รักใคร ก็ให้รีบบอก</span><br /><span style="color: red; font-size: large;">เกลียดใคร ก็ไม่ต้องบอก</span><br /><br /><span style="color: red;">(ที่ผมบอกนี่ ก็เพราะรักนะ)</span></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">***************</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-8296150027554200244?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-34617678709481519362011-09-14T00:12:00.001+07:002011-09-14T00:15:59.310+07:00นิทานอีสปจาก กิเลน ประลองเชิง<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">นิทานอีสปจาก กิเลน ประลองเชิง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/--EBvgQDDbKY/Tm9hoVIzjBI/AAAAAAAAAag/JrpGB9rm6lU/s1600/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" rba="true" src="http://1.bp.blogspot.com/--EBvgQDDbKY/Tm9hoVIzjBI/AAAAAAAAAag/JrpGB9rm6lU/s320/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259B.jpg" width="278" /></a></div><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> วันนี้ขออนุญาตนำบทความของคุณกิเลน ประลองเชิง จากหนังสือพิมพ์ "ไทยรัฐ" ฉบับวันอังคารที่ 13 กันยายน 2554 มาให้อ่านและคิดตามกันไป หลายท่านคงอ่านมาจากหนังสือพิมพ์ที่บ้านที่ท่านรับประจำอยู่แล้ว ถ้ามีเวลาเราลองมาอ่านกันอีกรอบ แล้วคิดตามกันไปดูอีกทีดีไหม..</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Dk9H_7LK4Ks/Tm9lYagWnZI/AAAAAAAAAao/vMONaeob72I/s1600/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259B+11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" rba="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-Dk9H_7LK4Ks/Tm9lYagWnZI/AAAAAAAAAao/vMONaeob72I/s1600/%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259B+11.jpg" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-6duWd90ALeU/Tm92lSGrFsI/AAAAAAAAAbY/Vjv3h1o1uXA/s1600/test+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" rba="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-6duWd90ALeU/Tm92lSGrFsI/AAAAAAAAAbY/Vjv3h1o1uXA/s1600/test+2.jpg" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"> <span style="color: blue; font-size: large;">คุณกิเลนสรุปไว้ว่า</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> <u>ลูกแกะหรือแพะที่คิดสู้กับหมาป่าเป็นรายต่อไป จดคำสอนจากนิทานเรื่องหมาป่ากับแพะเตือนใจไว้นะครับ เป็นความเขลาอย่างยิ่ง ที่ผู้ไร้กำลังจะขันสู้กับผู้มีฤทธิ์เดช</u></span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span style="color: blue;"> </span><span style="color: blue;">ผมว่าที่คุณกิเลนสรุปไว้อย่างนั้น เป็นการสรุปตามเนื้อหาของนิทานที่เจตนาจะสอนให้รู้จักระมัดระวังตัว หรืออาจจะประชดประช้นเหตุการณ์บ้านเมืองในปัจจุบันเสียมากกว่า ใจจริงๆคุณกิเลนคงไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอกครับ</span></span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> คุณกิเลนเป็นนักหนังสือพิมพ์เก่า ซึ่งผ่านนักการเมืองนักเผด็จการมาหลายยุค หลายสมัย ถ้าคุณกิเลนคิดเหมือนที่สรุป คือไม่สู้ ในวันนี้คงไม่มีนามปากกา "กิเลน ประลองเชิง" มาให้เราได้อ่านกันหรอก</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> สุภาษิตบางบท หรือนิทานหลายเรื่อง โดยเฉพาะทางเอเซีย มักจะสอนให้คนรักสงบ ยอมแพ้ ยอมจำนนต่อโชคชะตา ไม่ต่อสู้ เมื่อเป็นดังนี้ เมื่อมีผู้ปกครองอย่างไรก็มักจะยอมรับ เห็นว่าคนที่มาเป็นใหญ่เป็นโตนั้นมีบุญบารมี คนมีเงินล้านมาโอบไหล่หน่อย ก็ชื่นชมชื่นชอบเทิดทูนเสียเต็มประดา เห็นว่าชาติก่อนเขาทำบุญไว้เยอะ ชาตินี้เขาจึงมากินบุญเก่า ดังนั้นชาตินี้เราต้องยอมรับสภาพรับกรรมไป พยายามทำบุญเยอะๆ ชาติหน้าจะได้เป็นอย่างเขาบ้าง (ไอ้พวกหลอกลวงต้มตุ๋นให้คนทำบุญจึงมีมากจนจับกันไม่ไหว)</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> อย่าลืมว่าคนไม่ใช่แกะหรือแพะที่ไม่มีเขี้ยวเล็บ ยอมให้หมาป่าจับกินได้ง่ายๆ คนยังมีสมอง และมีศักดิ์ศรีที่จะต้องดำรงอยู่ในสังคมได้อย่างพากภูมิใจ คนจึง "ต้องสู้" จะสู้ได้-ไม่ได้ เป็นอีกเรื่องหนึ่ง</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> บางคนชอบพูดว่า "ศักดิ์ศรี" คืออะไร ศักดิ์ศรีอยู่ที่ไหน ศักดิ์ศรีกินได้หรือเปล่า ผมว่าคนที่พูดหรือคิดเช่นนี้ ไม่ใช่คน น่าจะเป็นแพะ เป็นแกะเสียมากกว่า เพราะคนพวกนี้จะยอมสยบอยู่กับแทบเท้าเจ้านายที่จะคอยอุปถัมภ์ค้ำชูให้มันอยู่ดีมีสุขได้ตลอดไป</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ในกรณีของ พล.ต.อ.วิเชียร พจน์โพธิ์ศรี และนายถวิล เปลี่ยนศรี ทั้งสองท่านต้องตกเป็นแพะเป็นแกะเช่นในนิทานอีสป แต่บังเอิญท่านเป็นมนุษย์ เป็นคน ท่านมีสมอง สมองของทั้งสองท่านคงแตกต่างกัน ท่านจึงมีวิธีแก้ปัญหาที่แตกต่างกัน ใครจะถูกจะผิด ใครสู้ใครสยบ "ขอให้ประชาชนเป็นผู้ตัดสิน" (ขออนุญาตยืมคำพูดของท่านนายกฯหญิงมาใช้หน่อย)</span></div><br /> <span style="color: blue; font-size: large;">ดังนั้นจึงอยากขอฝากเตือนผู้บริหารตามหน่วยงานทั้งหลายไว้ว่า จะทำอะไรก็ตามที่ท่านถือว่าท่านมีอำนาจ ท่านจะทำอย่างไรก็ได้ อย่าลืมว่าคนไม่ใช่แกะไม่ใช่แพะที่จะยอมให้ท่านกัดกินอยู่ฝ่ายเดียว เพราะขณะนี้การกระทำของนักการเมืองชั่วๆ(ไม่ว่าใครก็ทำ ทำมากทำน้อยต่างกันบ้าง) ได้รุกลามแพร่เชื้อเข้าไปเป็นเยี่ยงอย่างหรือที่กำลังนิยมคือ "โมเดล"ที่เลว ในหน่วยงานราชการ-รัฐวิสาหกิจทั้งหลาย การบริหารงานตามหลัก "ธรรมมาภิบาล" มีอยู่แต่ในห้องสัมมนา อยู่ในแผ่นป้ายใว้ติดโชว์สวยๆเท่านั้น แต่ในความเป็นจริงแล้วมีแต่ระบบ "พรรคพวกภิบาล"</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> การใช้ระบบ "พรรคพวกภิบาล" นั้น แน่นอนว่า ท่านและพรรคพวกได้รับผลประโยชน์ แต่ความเสียหายจะเกิดขึ้นกับส่วนรวมและองค์กร</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> อย่าลืมว่ามีคนอย่าง พล.ต.อ.วิเชียร พจน์โพธิ์ศรีได้ ก็มีคนอย่าง ถวิล เปลี่ยนศรี ได้เหมือนกัน</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> จะตาย ไม่ตาย ก็ลองดูสักตั้ง...</span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> คนนะ...ไม่ใช่แพะ....</span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ขอเป็นกำลังใจให้ นายถวิล เปลี่ยนศรี จงประสบความสำเร็จในการต่อสู้....</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div align="center"><span style="color: red;"><span style="font-size: large;">***********</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-3461767870948151936?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-88329238475835964142011-09-09T17:02:00.002+07:002011-09-09T22:43:31.748+07:00คุยกันฉันเพื่อน จากประธานชมรม ชสอฟ.<div style="text-align: center;"><span style="color: #990000;"> ***********</span></div><br /><br /><span style="color: #990000;"> วันนี้ท่านประธานชมรมสมาชิกผู้เกษียณอายุสหกรณ์ออมทรัพย์ฯ(ชสอฟ.) มาเปิดใจพูดคุยกับเพื่อนสมาชิก โดยฝากสารผ่านมาที่ blog "ชุมชนคนเกษียณ"</span><br /><span style="color: #990000;"> "ชุมชนคนเกษียณ" มีความยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ ที่ได้รับความไว้วางใจในการเผยแพร่ข่าวสารนี้ เชิญท่านผู้สนใจติดตามอ่านได้เลยครับ</span><br /><br /><div align="center"><span style="color: #660000;">************</span></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-68XD4s_i6I8/TmnuJBzOONI/AAAAAAAAAac/d1TMf-o37YM/s1600/%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25A3%2528blog%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" nba="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-68XD4s_i6I8/TmnuJBzOONI/AAAAAAAAAac/d1TMf-o37YM/s400/%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25A3%2528blog%2529.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div align="center"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">สารจากประธานชมรมฯ</span></div><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สวัสดีครับท่านสมาชิกฯ ผมต้องขออภัยที่มาพบกับท่านช้าไปหน่อย แต่ก็ยังดีที่ได้มาพบกัน คงไม่ว่าอะไรนะครับ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ก่อนอื่น ผมต้องขอเรียนให้ท่านสมาชิกทุกท่านได้ทราบว่า ขมรมฯของเราก่อตั้งขึ้นมาก็เพื่อสมาชิกฯ และสมาชิกก็มาจากผู้เกษียณ ไม่มีเงินเดือน ไม่มีรายได้ เว้นเสียแต่บางท่านที่มีธุรกิจส่วนตัว ก็นับว่าเป็นบุญกุศลไป ไม่เดือดร้อน สำหรับบางท่านที่มีแต่เงินก้อนสุดท้ายที่ได้มาตอนเกษียณ ก็ต้องคอยทนุถนอมดูแลอย่างใกล้ชิด จะใช้แต่ละบาทแต่ละสตางค์ ก็ต้องระมัดระวัง เพราะมันไม่มีเพิ่ม มีแต่ลด ถ้าตายก่อนเงินหมด ก็ไม่เป็นไร ถ้าเงินหมดก่อนตายนี่ซิ มันเดือดร้อนแน่ บางท่านที่มีลูกหลานดูแลก็ยังพอไหว แต่ถ้าไม่มีใครดูแล เห็นทีจะลำบาก จะพึ่งวัดก็กระดากอาย เพราะเวลามีเงินมีทองก็ไม่ค่อยได้ไปทำบุญ พอเงินหมดจะไปพึ่งวัดก็อายพระท่าน คิดแล้วมันปวดหัว ไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไรดี จะตายก็ยังเสียดายสิ่งสวยๆงามๆอยู่</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เพราะเหตุนี้แหละครับ จึงเป็นที่มาของการตั้งชมรมฯขึ้น เพื่อดูแลเงินก้อนสุดท้ายของท่านที่ฝากไว้ในสหกรณ์ฯของเรา เพื่อไม่ให้สูญหายไปในทางที่ไม่ดี ไม่ใช่ไม่ไว้ใจกรรมการหรอกนะครับ เดี๋ยวท่านกรรมการจะน้อยใจมาต่อว่าผม แต่ก็อีกนั่นแหละครับ คนเราไม่ใช่ว่าดีเสมอไป หรือว่าเลวเสมอไป ก็ควรทำใจเอาไว้บ้าง</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ทางชมรมฯและคณะกรรมการทุกคน ก็ได้ตั้งใจไว้เสมอว่า จะคอยดูแลเงินก้อนสุดท้ายของท่านให้ดีที่สุด ให้อยู่เต็มเม็ดเต็มหน่วยทุกบาททุกสตางค์ จะต้องอยู่ครบ ไม่สูญหาย</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ดังนั้น ทางชมรมฯจึงได้ปรึกษากับกลุ่มต่างๆที่เราไว้เนื้อเชื่อใจ อันได้แก่กลุ่มปฎิรูปสหกรณ์ ขอส่งคนของชมรมฯลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นกรรมการบริหารสหกรณ์ในนามของกลุ่มด้วย คราวนี้ก็ได้ส่งคุณบุญเลิศ เด่นดี ลงไปสู้ และก็ได้รับความไว้วางใจจากท่านสมาชิกให้เข้าไปบริหารงานของสหกรณ์ฯ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ไม่รู้ว่าจะสู้ไหวหรือเปล่าก็ไม่รู้ เพราะเดินเหิรไม่ค่อยทะมัดทะแมง แต่ก็ขอให้ท่านสมาชิกฯเอาใจช่วยกันหน่อยนะครับ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ในสมัยหน้า ก็ได้ปรึกษากันว่า จะส่งลงอีกครั้ง จะเป็นกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งยังไม่รู้ เพราะยังไม่มีอะไรชัดเจน แต่ขอให้ท่านสมาชิกคอยติดตามข่าวสารของทางชมรมฯก็แล้วกัน ถ้ากรรมการมีมติส่งใครลงไปสมัครกลุ่มใด ก็ขอให้ท่านช่วยลงคะแนนให้ด้วย จะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ทางชมรมฯขอเรียนให้ท่านสมาชิกทั้งหลายได้ทราบว่า ชมรมฯมีจิตใจแน่วแน่ ที่จะผนึกกำลังของมวลสมาชิกฯ เพื่อจะปกป้องดูแลรักษาสมบัติชิ้นสุดท้ายของทุกท่านไว้เป็นอย่างดีนะครับ....</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สวัสดีและขอบคุณทุกท่าน</span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> </span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> วิเชียร ปั้นศร๊</span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ประธานชมรมฯ (ชสอฟ.)</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div align="center"><span style="color: #660000; font-size: large;"><span style="color: red;">************</span> </span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: #660000; font-size: large;"> ท่านผู้ใด ไม่ว่าจะเกษียณหรือไม่เกษียณ หากต้องการฝากประชาสัมพันธ์ข่าวสารใดๆใน blog </span><span style="color: #660000; font-size: large;">นี้โปรดแจ้งมาได้พร้อมรายละเอียดข้อมูลให้ครบถ้วน ทาง blog ยินดีเป็นสื่อกลางให้ แต่ที่บางท่านแจ้งว่าที่นั่น-ที่นี่มีกิจกรรมอย่างนั้นอย่างนี้ ให้ Bloger ไปทำข่าวหรือหารายละเอียดเอาเองนั้น ทาง Bloger ขอเรียนว่าเราไม่สามารถทำได้ เนื่องจากต้องมีเวลาและค่าใช้จ่าย ที่เราไม่มีรายได้จากอะไร การออกจากบ้านแต่ละครั้งก็ต้องมีค่าใช้จ่าย อีกทั้งสภาพของวัยก็ไม่ค่อยอำนวย จริงอยู่การทำประชาสัมพันธ์จะต้องกว้างขวาง จะต้องรู้ความเคลื่อนไหวสม่ำเสมอ แต่ด้วยเหตุที่เกษียณแล้วสถานภาพทางสังคมเราก็เปลี่ยนไป ตำแหน่งแห่งที่เราก็ไม่มีแล้ว โอกาสที่เราจะเข้าร่วมสังคมต่างๆก็น้อยลง หากไม่มีใครเชิญใครชวนเราก็คงไม่ได้ไป หรือแม้ว่าจะมีใครมาเชิญมาชวน หากเป็นเวลาค่ำคืนดึกดื่นหรืออยู่ห่างไกล เราก็ไปไม่ไหวอยู่ดี(ไม่เเหมือนสมัยหนุ่มๆ) จึงเป็นเรื่องยากที่เราจะไปงานนั้นงานนี้หรือเข้าร่วมรับรู้เหตุการณ์ต่างๆ เพื่อนำมาเสนอหรือวิพากษ์วิจารณ์ให้พวกเราทราบกัน ก็ถือว่าเป็นการ "ตกข่าว" นั้นๆไปก็แล้วกัน</span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: #660000; font-size: large;"> ดังนั้น Blog นี้คงเน้นถึงการแสดงความคิดเห็น และข้อเสนอแนะที่อาจจะเป็นประโยชน์ต่อสังคมและผู้อ่านบ้าง เท่าที่กำลังความสามารถของสมองเหี่ยวๆจะมี และที่เขียนๆไปก็ไม่ทราบว่ามีข้อบกพร่องติติง ควรปรับปรุงแก้ไขอย่างไรหรือไม่ เนื่องจากเราไม่สามารถตรวจสอบ feed back ได้ ก็คงทำไปเท่าที่ผู้เกษียณคนหนึ่งจะทำได้นะครับ หากจะเกิดประโยชน์แก่ส่วนรวมหรือแก่ผู้ใดแม้แต่เพียงเล็กน้อย ผู้เขียนก็ภูมิใจแล้ว</span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: #660000; font-size: large;"> ทำเท่าที่ทำได้ก็แล้วกันนะครับ....</span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: #660000; font-size: large;"> อีกประการหนึ่ง ก็คืออยากจะเชิญผู้เกษียณให้มาเปิด Facebook ไว้คุยกันหลังเกษียณ ไม่ใช่ให้มาคุยกับผมนะครับ(แต่ถ้าจะคุย ก็ยินดี) เอาไว้คุยกับเพื่อนๆของท่าน ห้าคนสิบคนก็ยังดี มีเพื่อนๆ ให้ชวนกันเปิด หากทำไม่เป็น ให้ถามน้องๆในที่ทำงานหรือลูกที่บ้านช่วยทำให้ ไม่ยากหรอกครับ แป็บเดียวเสร็จ(อย่าคิดเป็นอย่างอื่น นี่เร็วกว่าเยอะ) ระหว่างนี้ยังเหลือเวลาอีกหลายวัน รีบๆทำเสีย แล้วจะได้ไม่เหงา ทั้งยังสามารถติดตามข่าวสารทั้งของสหกรณ์ฯและสหภาพฯ ข้องใจอะไร เข้าไปที่ facebook ของประธานสหกรณ์ฯหรือประธานสหภาพฯ ถามได้ทันที ถ้าไม่ตอบ ท่านจะทำอย่างไรก็เรื่องของท่าน ตามสบายเลย.....</span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: #660000; font-size: large;">ขอให้โชคดีทุกท่าน</span></div><div style="text-align: left;"><span style="color: #660000; font-size: large;">สวัสดีครับ....</span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;"><span style="font-size: large;">*************</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-8832923847583596414?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-69567551052191022182011-08-28T17:40:00.003+07:002011-09-20T09:44:55.127+07:00โรคภัยวัยเกษียณ<div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">โรคภัยวัยเกษียณ</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-NlVuIlqkaYk/TloRfVOS1EI/AAAAAAAAAZs/gKA2RPQfMlA/s1600/%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2582%25E0%25B8%25AF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" qaa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-NlVuIlqkaYk/TloRfVOS1EI/AAAAAAAAAZs/gKA2RPQfMlA/s400/%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2582%25E0%25B8%25AF.jpg" width="315" /></a></div><br /><br /><br /> <span style="font-size: large;"><span style="color: blue;">"</span><span style="color: blue;">ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา"</span></span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ข้างบนนี้ คือสำนวนในนวนิยายจีนกำลังภายใน ที่เราคงจะคุ้นๆกันดี คงจะมีความหมายว่า ยังไม่เห็นความทุกข์ยาก ความลำบาก ปัญหาอุปสรรคอยู่ข้างหน้าแล้วละก็ ยังไม่รู้จักทุกข์ร้อน ไม่เตรียมตัวป้องกันปัญหาที่จะเกิดขึ้น เมื่อเจอปัญหาเข้านั่นแหละ ก็เตรียมตัวไม่ทันแล้ว ปัญหาและอุปสรรคต่างๆนั้นก็เปรียบเสมือน "โลงศพ" ซึ่งเป็นตัวแทนของ "ความตาย" คือความตาย ความสูญเสีย เมื่อถึงเวลานั้นก็ได้แต่นั่ง "หลั่งน้ำตา" แก้ปัญหาอะไรไม่ได้แล้ว เพราะเราไม่ได้เตรียมตัวไว้ นั่นแล</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> หลังจากที่เราเติบโต ร่ำเรียนหนังสือหนังหากันมาประมาณ 20 ปี หรือกว่านั้นเล็กน้อย เราก็เริ่มทำงานเพื่อเลี้ยงชีพ เลี้ยงครอบครัว สร้างเนื้อสร้างตัวกันมา ใช้เวลาอีกราว 40 ปี เมื่อมาถึงวันหนึ่งที่เราจะต้องหยุดทำงาน หรือเกษียณอายุเมื่ออายุครบ 60 ปี อายุเฉลี่ยชายไทยก็ประมาณ 70 กว่าปี ผู้หญิงมากกว่าผู้ชายประมาณ 5 ปี (พระเจ้าคงสงสารผู้หญิงที่ต้องทนทุกข์ทรมานมากับผู้ชายตลอดชีวิต เลยกำหนดให้ผู้ชายต้องตายก่อนซะ 5 ปี เพื่อผู้หญิงจะได้มีโอกาสได้พักผ่อนมีความสุขกับชีวิตที่เหลือบ้าง ใน 5 ปีสุดท้ายโดยไม่มีผู้ชายมารบกวน) และว่ากันว่า สามี-ภรรยากัน ถ้าผู้หญิงตายก่อน ผู้ชายจะตายเร็ว(เพราะไม่มีคนปรนนิบัติ)แต่ถ้าผู้ชายตายก่อน ผู้หญิงจะมีอายุยืนยาวไปอีกนานเลยทีเดียว (อาจจะเป็นเพราะไม่ต้องมาปรนนิบัติสามีให้เหนื่อย) แต่มีผู้ชายบางคนเถียงว่า ไม่จริงหรอก ใครว่าผู้หญิงตายก่อนแล้วผู้ชายจะอายุสั้น "กรู นี่รอเมียกรูอยู่ ถ้าไปเมื่อไหร่ละก็ มรึงเอ๋ย กรูจะเที่ยวให้มันเลย" แต่ผมว่า มันก็ต้องตายเร็วอยู่ดีนั่นแหละ เพราะมันดีใจมากไป เที่ยวมากไปอยู่ดีนั่นแหละ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เมื่อแบ่งเวลาแล้วคงได้ว่า เราเติบโต เรียนหนังสือหาความรู้เสียหนึ่งส่วน ใช้เวลาในการทำงาน มีครอบครัวเสียสองส่วน</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ส่วนที่สี่ คือส่วนสุดท้ายที่เราจะใช้ชีวิตในบั้นปลาย หลังเกษียณนี่แหละ ส่วนนี้หละ ที่ใครเตรียมตัวมาดี ก็ไม่ต้องมานั่ง "หลั่งน้ำตา" ในยามที่ร่างกายก็อ่อนเปลี้ยเพลียแรง เรี่ยวแรงที่จะต่อสู้กับปัญหาอุปสรรคต่างๆก็ถดถอยไปทุกวันๆ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เรื่องการเตรียมเงินเตรียมทองไว้ใช้ในยามชราก็ได้เขียนไว้ในคราวที่แล้ว ครั้งนี้อยากจะพูดถึงเรื่องสุขภาพบ้าง</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เมื่อยามเป็นหนุ่มเป็นสาว ทำอะไรก็ดูกระฉับกระเฉงไปหมด ป่วยไข้เป็นหวัดเป็นไข้ กินยาสองเม็ดก็หาย อดหลับอดนอนอย่างไรก็ไม่ป่วยไม่ไข้</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> แต่มาถึงตอนนี้ สารพัดโรคมันนัดกันมาร่วมประชุมชุมนุมรุมกันเล่นงานเรา เหมือนว่าเราเป็นอาหารชั้นดีของมัน มันเลยมารุมกินโต๊ะเรากันใหญ่</span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> </span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> โรคความดัน...โรคนี้ดูเหมือนจะเป็นโรคมาตรฐานตามเช็คลิสต์ของไอโซ่ พบปะเจอกันที่ ร.พ.สามเสน ก็บอกมารับยาความดัน</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-9r1xnQ2weh4/TloRyZk2eDI/AAAAAAAAAZw/hrPy_reuzN8/s1600/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A7%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25AF.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" qaa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-9r1xnQ2weh4/TloRyZk2eDI/AAAAAAAAAZw/hrPy_reuzN8/s320/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%25A7%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25AF.jpg" width="224" /></a></div><span style="color: blue; font-size: large;"> โรคหัวใจ...โรคเบาหวาน...ตามมาติดๆ เพราะเขาว่าเจ้า 3 โรคนี่มันเป็นเพื่อนซี้กัน ไปไหนมักจะไปด้วยกันเป็นชุด </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ต่อมาก็ ทางเดินปัสสาวะ เป็นได้ทั้งหญิงและชาย สำหรับผู้ชายก็รู้กันในชื่อ "ต่อมลูกหมาก" ซึ่งว่ากันว่าผู้ชายอายุ 40 กว่าขึ้นไปควรตรวจดูได้แล้ว ตามตำราเค้าว่าไว้อย่างงั้น </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> "ลูกหมากโต" (ที่อื่นกลับหด เสือ..ไปโตที่ลูกหมาก) นั้น เขาว่าทุกคนจะต้องเป็น แต่มันจะอันตรายแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับแต่ละคน มีผู้(อวด)รู้ แนะนำว่า ถ้าไม่อยากเป็นต่อมลูกหมากโต ต้องขยันทำ "การบ้าน" เข้าไว้ ซึ่งตรงกับที่ผู้เขียนได้อ่านมาจากหนังสือพิมพ์ว่า หมอที่อังกฤษวิจัยพบว่าการมีเพศสัมพันธ์บ่อยๆ จะช่วยชลอการเป็นโรคต่อมลูกหมากโตได้ ผู้เขียนก็อยากจะทำอย่างงั้นเหมือนกัน แต่ก็จนใจ เนื่องจากแม่บ้านเค้าไม่เห็นด้วยกับงานวิจัยชิ้นนี้ แล้วผู้หญิงวัยนี้ก็มักจะเบื่อกับเรื่องแบบนี้แล้ว พูดถึงตอนนี้ก็มีผู้ชายบางคนตะโกนมาว่า "กรูก็เบื่อเหมือนกัน แต่ว่าเบื่อเมียนะ ไม่ใช่เบื่อเรื่องอย่างว่า" ใครมีทางออกอย่างไร บอกกันบ้างก็ได้นะครับ(ผมมันไม่ค่อยรู้เรื่องพรรค์นี้)</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> นอกจากที่กล่าวมาแล้ว ก็มีพวกโรคข้อ โรคกระดูก โรคปวดกล้ามเนื้อ กล้ามเนื้ออ่อนแรง จะขยับเขยื้อนอะไร มันปวดไปหมด ไม่ว่าจะปวดเอว ปวดคอ ปวดแขน ปวดหัวเข่า ปวดหัวไหล่ ยังดีที่เหลืออยู่หัวนึงที่ยังไม่ปวด</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-5FUGxKh7hpw/TloSDm0wceI/AAAAAAAAAZ0/MJC3Vugr8fk/s1600/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A5%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A1%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B7%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25AF.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" qaa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-5FUGxKh7hpw/TloSDm0wceI/AAAAAAAAAZ0/MJC3Vugr8fk/s320/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A5%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A1%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25B7%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25AF.jpg" width="221" /></a></div><span style="color: blue; font-size: large;"> แถมๆมาอีก ก็โรคตา ที่ทำให้ตาฝ้าตาฟาง(มองคนสวยๆได้ไม่ชัดเจน) เป็นอุปสรรคนในการมองเห็น อาจทำให้เกิดอุบัติเหตูได้ เนื่องจากไปจ้องมองอะไรนานๆโดยไม่ทันเห็น ผบ.ทบ. กำลังแอบมองอยู่</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> โรคฟันผุ ฟันหัก ก็เป็นโรคที่ผู้สูงอายุจะต้องประสบ โรคนี้จะมีผลต่อการรับประทานอาหาร ทำให้เป็นอันตรายต่อสุขภาพได้</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> โรคต่างๆที่กล่าวมานี้ ถือเป็นโรคพื้นฐาน ที่ผู้เขียนไม่ได้ไปวิเคราะห์วิจัยที่ไหนหรอกครับ ที่รู้ๆมาก็เนื่องจากพูดคุยกับท่านที่มานั่งรอหมอด้วยกันน่ะครับ สำหรับโรคอย่างอื่นที่สลับซับซ้อนหรือโรคที่รุนแรงเช่น โรคมะเร็ง ก็คงไม่มีกระจิตกระใจที่จะมาคุยกันเล่นๆหละครับ</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-stjW18xlyB0/Tlr7bpgz2QI/AAAAAAAAAZ8/0ChfIoJBrNI/s1600/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" qaa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-stjW18xlyB0/Tlr7bpgz2QI/AAAAAAAAAZ8/0ChfIoJBrNI/s320/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599.jpg" width="291" /></a></div><span style="color: blue; font-size: large;"> ถ้าบังเอิญมีน้องๆที่ยังเยาว์วัยอยู่ได้มาอ่านบทความนี้ ก็อยากจะเตือนให้ระมัดระวังสุขภาพไว้ให้ดีๆ ร่างกายเรามันมีอายุการใช้งานได้ระดับหนึ่ง ถ้าเราใช้มันหนักไปตอนหนุ่มสาว มันก็จะไปเอาคืนตอนแก่ ที่แนะนำอย่างนี้ เพราะผู้เขียนมีประสบการณ์ด้วยตนเอง คือเมื่อหนุ่มๆก็ไม่ค่อยดูแลสุขภาพนัก ใช้มันอย่างเต็มที่ พออายุมากขึ้นมันก็เสื่อมโทรมเร็วกว่าคนที่อยู่ในวัยเดียวกันที่เขารู้จักดูแลสุขภาพ นี่แหละครับเข้ากับสำนวนที่ว่า "ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา" มาถึงเวลานี้ก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ถึงเวลานี้ปฎิทินที่บ้านก็เต็มไปด้วยตารางการนัดหมายของหมอแต่ละโรคเต็มพรืดไปหมด วันไหนเป็นวันที่มาตรวจที่ ร.พ. ไฟฟ้าสามเสน ก็ดูจะสบายหน่อย ได้มาพบคนรู้จัก ได้ทักทายกัน แถมวันพุธ(วันต่อมลูกหมาก)ยังมีเพลงให้ฟังอีก เป็นสถานที่ที่เราคุ้นเคย ก็สบายใจดี</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9HcFu5HiJzs/Tlr7rMemVEI/AAAAAAAAAaA/94ai_rrfAKU/s1600/%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2599.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" qaa="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-9HcFu5HiJzs/Tlr7rMemVEI/AAAAAAAAAaA/94ai_rrfAKU/s320/%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2599.jpg" width="221" /></a></div><span style="color: blue; font-size: large;"> แต่ถ้าวันไหนที่จะต้องไปตรวจรักษาที่ ร.พ.ของรัฐ เนื่องจาก สามเสนไม่มีหมอเฉพาะโรคนั้นๆแล้วละก็ วันนั้นจะต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่ตีห้า กว่าจะได้ตรวจ กว่าจะรับยาได้ ก็มักจะบ่ายแก่ๆ หรือไม่ก็ถึงเย็นนั่นหละจึงจะได้กลับบ้าน วันทั้งวันต้องแกร่วอยู่ที่โรงพยาบาล บางทีเก้าอี้ที่จะนั่งพักยังหายากเลย คิดดูผู้สูงอายุจะต้องทนทุกข์ขนาดไหน</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-7ks6HW4fmGE/Tloc7WVA_mI/AAAAAAAAAZ4/MmOrnWaXw-k/s1600/%25E0%25B9%2582%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2584%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%2595.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" qaa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-7ks6HW4fmGE/Tloc7WVA_mI/AAAAAAAAAZ4/MmOrnWaXw-k/s320/%25E0%25B9%2582%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2584%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%2595.jpg" width="221" /></a></div><span style="color: blue; font-size: large;"> ขณะนี้ สหภาพฯของพนักงาน กฟน.กำลังเรียกร้องสวัสดิการกันอยู่ ก็อยากจะฝาก "ขอเน้น" เรื่องขอให้มีหมอเฉพาะโรคเฉพาะทางมาประจำให้ครบโรคด้วย โดยเฉพาะโรคที่เป็นกันเป็นจำนวนมาก อยากจะให้เป็นดังเช่นสมัยที่ ร.พ. สามเสน เจริญรุ่งเรืองจนเป็นที่ยอมรับของข้าราชการ ประชาชนภายนอกเข้ามาใช้บริการกันอย่างคับคั่ง</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ร.พ.กฟน.สามเสน ปัจจุบันก็มีอาคาร เครื่องไม้เครื่องมือเดิมที่เคยมีก็คงจะปล่อยให้ชำรุดทรุดโทรมกันไป หากมีการรื้อฟื้นขึ้นมา ก็จะเป็นการใช้ประโยชน์อาคารให้คุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ และยังถือเป็นการช่วยเหลือสังคมอีกด้านหนึ่งด้วย คือการช่วยแบ่งเบาภาระทางภาครัฐ ซึ่งขณะนี้ ร.พ.ของรัฐแออัดยัดเยียดจนไม่มีที่จะยืน แต่ ร.พ.ของ กฟน. ปล่อยให้ว่างเปล่าเกือบจะเป็น ร.พ.ร้างเข้าไปทุกที</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Lh-q03KyUVg/Tlr8BDb3x8I/AAAAAAAAAaI/U_yRQoA3cT8/s1600/%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B7%25E0%25B8%25AD.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" qaa="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-Lh-q03KyUVg/Tlr8BDb3x8I/AAAAAAAAAaI/U_yRQoA3cT8/s320/%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%25B7%25E0%25B8%25AD.jpg" width="220" /></a></div><span style="color: blue; font-size: large;"> กฟน.ใช้เงินในการประชาสัมพันธ์องค์กรปีละเป็นร้อยๆล้าน เพื่อให้ได้รับประกาศเกียรติคุณ เกียรติบัตร ฯลฯ ผู้ว่าได้มีหน้ามีตาปรากฎในสังคม ผู้เขียนว่าถ้า กฟน.นำเงินดังกล่าวมาพัฒนาปรับปรุง ร.พ.ของ กฟน. แล้วประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนทั่วไปมาใช้บริการ ผมว่าน่าจะได้บุญได้กุศลยิ่งกว่าไปจัดงานอีเว้น(หรืออีเวน)ที่ต้องไปเกณฑ์คนมาร่วมงานกว่าเป็นไหนๆ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ก็เป็นความเห็น และความหวังของคนแก่ๆคนนึง ก็อย่างว่าละครับ ผู้บริหารแต่ละท่าน ท่านมีอำนาจ มีวิชาความรู้ มีเงินมีทอง เกษียณไปแล้วก็ยังมีคนจ้างไปเป็นที่ปรึกษา(ไว้ให้สั่งคนในไฟฟ้าไปบริการได้) ท่านคงไม่เดือดร้อนอยู่แล้ว ไม่เหมือนอย่างพวกเราๆขณะนี้</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สุดท้าย....ขอต้อนรับผู้เกษียณใหม่ด้วยความยินดีครับ และหวังว่าคงไม่มีใครเป็นโรคภัยไข้เจ็บตามโรคที่ผมกล่าวมาแล้วนะครับ อย่าลืมว่าถึงแม้จะไม่ร่ำรวย แต่ถ้าไม่เจ็บไม่ป่วยก็ถือเป็น "ลาภอันประเสริฐ" แล้ว คงไม่มีใครต้องมานั่ง "หลั่งน้ำตา" เพราะเพิ่งจะมา "เห็นโรงศพ" ขอให้ทุกท่านจงมีความสุขกับชีวิตใหม่นะครับ และขอจบด้วยคำพระที่ว่า</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> "อโรคยา ปรมาลาภา" "ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ" </span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> </span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> แต่ถ้า ร.พ.</span> <span style="color: blue; font-size: large;">กฟน. มีหมอครบ ก็ยิ่งประเสริฐขึ้นไปใหญ่...</span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สวัสดีครับ ขอให้โชคดีทุกท่าน....</span><br /><br /><br /><br /><div align="center"><span style="color: red; font-size: large;">***********</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color: blue; font-size: large;">ท่านสามารติดต่อพูดคุยกันได้ที่</span></div><div align="center"><span style="color: blue; font-size: large;"><a href="http://www.facebook.com/tang999">www.facebook.com/tang999</a></span></div><div align="center"><span style="color: blue; font-size: large;">หรือ</span></div><div align="center"><span style="color: blue; font-size: large;"><a href="http://www.facebook.com/ชุมชนคนเกษียณ">www.facebook.com/ชุมชนคนเกษียณ</a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-6956755105219102218?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-42089234918550191732011-08-19T21:20:00.004+07:002011-08-22T17:31:02.117+07:00"คนรุ่นใหม่"<div align="center"><span style="color: red; font-size: x-large;">ยินดีต้อนรับ "คนรุ่นใหม่"</span></div><div align="center"><br /></div> <br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-NqYeYBPBKUs/Tk4cxN9JBEI/AAAAAAAAAZk/9VfGx4IlkRg/s1600/%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2599.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="361" qaa="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-NqYeYBPBKUs/Tk4cxN9JBEI/AAAAAAAAAZk/9VfGx4IlkRg/s640/%25E0%25B9%2583%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2599.jpg" width="640" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">สถานที่สำหรับพักผ่อน-ออกกำลังกาย เพื่อสุขภาพ</td></tr>
</tbody></table> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: red; font-size: large;"> <span style="color: blue;">ครับ..."คนรุ่นใหม่" ที่ว่านี่ ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกครับ ก็พวกเราทั้งนั้นแหละ ทราบว่าปีนี้มีตั้งสามร้อยกว่าคน ที่ว่าคนรุ่นใหม่ ก็คือคนที่เกษียณมาใหม่ๆ มาเป็นรุ่นใหม่สำหรับพวกเราไงล่ะ สำหรับพวกเราที่เป็นรุ่นเก่า ก็จะเก่าไปเรื่อยๆ และจะค่อยๆสลายกันไปทีละคนสองคน ตามกาลเวลา แต่ดูน่าจะยังมีกำไรอยู่ เพราะจากสถิติของ ฌาปณกิจสงเคราะห์ฯ เราเสียไปประมาณสองร้อยกว่าคนต่อปี แต่ได้มาสามร้อยกว่า นี่คงเป็นแนวโน้มหนึ่งที่ต่อไปประเทศไทย(และทั้งโลก) จะก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> เป็นธรรมเนียมที่เราจะกล่าวคำต้อนรับสำหรับผู้มาใหม่ </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ก็ขอแสดงความยินดีด้วยครับ ที่ท่านๆจะได้พักผ่อนกันเสียที ถึงแม้บางท่านยังไม่อยากจะพักก็ตามที (ยังเสียดายเงินเดือนอยู่)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> แต่นี้ต่อไปท่านจะต้องก้าวเข้ามาสู่วิถีชีวิตที่แตกต่างไปจากเดิม โดยเฉพาะด้านการเงิน ท่านที่เตรียมตัวมาดี ก็จะมีชัยไปกว่าครึ่ง ที่เหลือก็เป็นเรื่องของอนาคตและโชคชะตา ความผันแปรของสภาพแวดล้อมที่เราควบคุมไม่ได้</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ตอนผมเกษียณ(ก่อนกำหนด)ราวปี 48 น้ำมันเบนซิล 91 ลิตรละ 20 กว่าบาทต้นๆ มาปีนี้ ลิตรละ 40 กว่าบาท เปลี่ยนมาใช้แก๊สโซฮอล 95 ก็ตกลิตรละเกือบ 40 แล้ว ในเวลา 5-6 ปี ผมต้องใช้เงินในการเติมน้ำมันเชื้อเพลิงเพิ่มขึ้นอีกเกือบเท่าตัว เงินที่เรามีเท่านี้ในว้นนี้ อีก 5ปี 10ปีข้างหน้า มันจะเหลือเท่าไหร่</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> เรื่องค่าของเงิน....</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ตอนเราทำงาน เรากังวลก้นว่าค่าของคน อยู่ที่คนของใคร...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> แต่ต่อไปนี้ "ค่าของเงิน" จะมีความสำคัญกับผู้เกษียณเป็นอย่างมาก ค่าของเงินจะอ่อนค่าลงเท่าไหร่ ดูได้จากอัตราเงินเฟื้อ เช่นถ้าอัตราเงินเฟื้อ 3.5 เปอร์เซ็นต์ คิดง่ายๆถ้าเรามีเงิน 100 บาท ก็จะเหลือ 96.50 บาท ปีต่อๆไป เงินมันเฟื้ออีกเท่าไหร่ เงินในกระเป๋าเราก็ลดลงไปเรื่อยๆ ใครว่างๆ ลองคิดดูก็ได้ เงิน 100 บาท ในเวลา 10 ปี จะเหลือเท่าไหร่</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> อัตราเงินเฟื้อมันเป็นภาพรวมทางทฤษฎี แต่อาหารการกินจริงๆมันขึ้นกันสามสิบสี่สิบเปอร์เซ็นต์ก็มี</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ถ้าเราไม่ได้เก็บเงินไว้กับตัว แต่นำไปซื้อหุ้นสหกรณ์ฯ รู้สึกว่าจะจำกัดไว้ที่สองล้านบาท เงินปันผลประมาณ 5 % (กลมๆ) ถ้าเงินเฟื้อ 3.5 % ท่านก็ยังมีกำไร 1.5 % เงินที่เหลือ เหลือเท่าไหร่..ท่านก็จะแบ่งไปฝากในบัญชีที่มีระยะเวลาแตกต่างกันไป ถ้าฝาก 2 ปี 3 ปี ขึ้นไป ดอกเบี้ยก็จะสูงกว่าอัตราเงินเฟื้อหน่อย แต่ถ้าเงินเราเหลือน้อย เราก็ต้องฝากระยะสั้นๆ เพื่อ "สภาพคล่อง" คำว่าสภาพคล่องก็หมายความว่า หากมีเหตุฉุกเฉินจำเป็นต้องใช้เงิน เราสามารถไปเบิกมาใช้ได้ทันที คนที่ออมไว้เยอะ หรือผู้ที่สมทบไว้ในกองทุนสำรองเลี้ยงชีพไว้เยอะก็จะเบาใจได้หน่อย ส่วนคนที่เบี้ยน้อยหอยน้อย(หอยใหญ่ไม่เกี่ยวนะครับ) ก็ต้องบริหารส่วนนี้ให้ดีหน่อย เงินแสน-เงินล้าน เดี๋ยวนี้มันจิ๊บจ๊อย ใช้เพลินๆ ไม่กี่วันหมด ยิ่งถ้าทิปนักร้อง คืนเดียวก็หมด</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> สมัยก่อนจะมีโฆษณาหนังของ "ดอกดิน" ว่า "ล้านแล้วจ้า ..ล้านแล้วจ้า..." เมื่อหนังสามารถเก็บเงินคนดูได้ถึงล้านบาท...คนไหนรวยหน่อย เราก็เรียก "เศรษฐีเงินล้าน" ดูว่าเงินล้านมันมากมายเสียเหลือเกิน เราก็คิดว่าในชีวิตนี้คงไม่มีโอกาสจับเงินล้านกับเขาหรอก เดี๋ยวนี้เป็นยังไง ไม่น่าเชื่อว่ามีคนที่มีเงินเป็นหมื่นๆล้าน โอว์ มันเอามาจากไหนกันวะ ของเราทำงานตั้งแต่หนุ่มยันเกษียณ ได้มาไม่กี่ล้านเอง ยังไม่รู้จะอยู่ตลอดรอดฝั่งหรือเปล่า</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ดังนั้น จงอย่าเผลอ เงินล้าน ปัจจุบันนี้ใช้แป๊บเดียวหมดนะครับ ลูกหลานจะขอ จะหยิบยืม หรือจะลงทุนอะไร ต้องคิดให้ดีนะครับ หมดแล้ว หมดเลย...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ตั้งแต่ผม "เออรี่" ออกมา ก็นำเงินทีได้มาจากกองทุนฯออกมา หลังจากเคลียร์หนี้กับสหกรณ์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็ซื้อหุ้นตามที่สหกรณ์กำหนด ที่เหลือก็ฝากไว้เพื่อถอนกินเป็นรายเดือนไป</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ตั้งแต่มีโอกาสได้มีเงินฝากกับเขาบ้าง (ในชีวิตการทำงานไม่เคยมีบัญชีเงินฝาก มีแต่กู้) ก็ตกอยู่ในยุค "ประชานิยม" หลังการเลือกตั้งทีไรก็จะมีการลดดอกเบี้ยเพื่อเอาใจ "ฐานเสียง" มาทุกครั้ง ในแต่ละครั้งผู้ฝากเงินก็ได้แต่ "ตาปริบๆ" ไม่มีปากมีเสียง จนกระทั่งดอกเบี้ยต่ำเตี้ยติดดินต่ำกว่าอัตราเงินเฟื้อ </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> หลังจากที่ธนาคารพาณิชย์ ระดมเงินฝาก จนให้ผลประโยชน์ตอบแทนขึ้นมาใกล้เคียงกับสหกรณ์ หรือบางเงื่อนไขสูงกว่าสหกรณ์ฯ สหกรณ์จึงมีการขึ้นอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ 25 สตางค์ ก็มีผู้นำไปเป็นประเด็นทางการเมือง (แฝงด้วยการมุ้งอีกต่างหาก) โจมตีกรรมการ นี่คือปัจจัยภายนอกที่ผู้เกษียณจะต้องประสบพบเจอ ทำให้การบริหารสหกรณ์ฯถูกบิดเบนไปจากหลักการ ก็ต้องขอชมกรรมการชุดนี้ที่กล้าหาญ กล้ากระทำในสิ่งที่ถูกต้อง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ธนาคารแห่งประเทศไทย ใช้อัตราดอกเบี้ยเป็นตัวควบคุมเงินเฟื้อ การกำหนดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้เพื่อป้องกันคนนำเงินไปใช้จ่ายฟุ่มเฟือยทำให้เงินเฟื้อ กำหนดอัตราดอกเบี้ยเงินออม เพื่อให้คนออมเงิน ไม่ไปใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ทำให้เงินเฟื้ออีกนั่นแหละ แต่สหกรณ์ฯที่ผ่านมาใช้อัตราดอกเบี้ยเงินกู้เป็นเครื่องมือในการหาเสียง จนทำให้สมาชิกบางส่วนเป็นคนมีหนี้สินล้นพ้นตัว และก็มีผลกระทบที่จะทำให้เกิดหนี้สูญเพิ่มขึ้นในอนาคต</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ถ้าเราฝากเงินแล้วได้ดอกเบี้ยต่ำกว่าอัตราเงินเฟื้อ นั่นคือเรา "ขาดทุน" คนก็จะถอนเงินไปลงทุนอย่างอื่น เพราะเราได้ดอกเบี้ยมาน้อยกว่าค่าของเงินที่เราหายไปกับอัตราเงินเฟื้อ ผู้เกษียณที่ไม่มีเงินถุงเงินถัง จำเป็นต้องอาศรัยสหกรณ์เป็นที่พักเงิน(ดีกว่าไปเสี่ยงอย่างอื่น ถ้าไม่มั่นใจ) อย่าเรียกว่าเป็นที่เก็บดอกเบี้ยกินเลย อดีตกรรมการบางคนไปหาเสียงโจมตีหาว่ากรรมการชุดนี้ขึ้นดอกเบี้ยเพื่อเอาใจผู้เกษียณ ก็อยากจะบอกว่ามีผู้เกษียณจำนวนไม่เท่าไหร่หรอกที่มีเงินเป็นกอบเป็นกำ จนสามารถร่ำรวยจากดอกเบี้ยของสหกรณ์ ส่วนใหญ่แล้วเงินที่มีอยู่ของหลายคนคงไม่สามารถทำผลประโยชน์ตอบแทนเพียงพอที่จะยังชีพด้วยซ้ำไป ผู้เกษียณจำนวนมากต้องทะยอย "กินทุน" ไปเรื่อยๆ จนกว่าทุนจะหมด เพราะผลตอบแทนจากสหกรณ์สมัยนี้ ต่ำกว่าสมัยก่อนมากๆ เงินปันผลที่ได้จากหุ้นซึ่งสูงกว่าดอกเบี้ยเพียงเล็กน้อย ก็ถูกจำกัดจำนวนหุ้นที่ให้ซื้อได้ (สมัยก่อนหน้านั้นซื้อได้ไม่จำกัด) หากท่านต้องการใช้ดอกเบี้ยอย่างเดียวเพื่อการยังชีพ ท่านจะต้องคำนวณหาต้นทุน ซึ่งจะต้องมีเงินฝากที่สูงพอสมควรเลยทีเดียว</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ดังนั้น ดอกเบี้ยที่เพิ่มขึ้นจะไปตกอยู่กับผู้ฝากเงินรายใหญ่ๆ รวมทั้งนายทุนบุคคลภายนอกที่เข้ามาลงทุนในสหกรณ์ หรือผู้ที่ลงทุนผ่านนอมินี่ในไฟฟ้า ถ้าบุคคลเหล่านี้เห็นว่าผลประโยชน์ตอบแทนต่ำ ก็อาจย้ายเงินลงทุนไปลงทุนในแหล่งที่ให้ผลประโยชน์ตอบแทนสูงกว่า สหกรณ์ก็จะไม่มีเงินมาให้พวกท่านกู้กันได้ สำหรับผู้เกษียณจริงๆแล้ว ส่วนใหญ่มีเงินเพียงน้อยนิด จะมีส่วนในการได้รับผลบุญครั้งนี้เพียงเหลือบ ไร เท่านั้น ขอน้องๆที่ต้องจ่ายดอกเบี้ยเพิ่มจงเข้าใจตามนี้ด้วย อย่ามาด่าว่า กล่าวร้ายต่อผู้เกษียณตามคำยุแหย่ของอดีตกรรมการบางคนเลย ถึงเวลาคนผู้นั้นเกษียณ เขาก็จะรู้เอง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ใครๆก็นึกว่าผู้เกษียณสบาย รับทรัพย์หลังเกษียณอื้อซ่า นอนกินดอกเบี้ยเงินกู้จากน้องๆ ผมก็เคยคิดเช่นนั้น แต่เมื่อเกษียณมาแล้วถึงจะรู้สึก มันไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย เงินทุกบาททุกสตางค์ มันจะร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว เนื่องจากมีแต่รายจ่าย รายรับจากดอกเบี้ยอันน้อยนิดแทบจะช่วยอะไรไม่ได้เลย ผมสังเกตุดูรุ่นพี่ๆ หลังจากเกษียณมาระยะเวลาหนึ่ง บางคน 7ปี 8ปี 10ปี หรือสิบกว่าปีขึ้นไป จะมาทะยอยลาออกจากสหกรณ์ เนื่องจากจำเป็นต้องใช้เงิน "ก้อนสุดท้าย" ที่ฝากไว้กับสหกรณ์ นี่แสดงว่าระบบเงินยังชีพหลังเกษียณที่อยู่ในกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ มีระเบียบกฎเกณฑ์การออมที่ยังไม่สามารถคุ้มครองผู้อยู่ในกองทุนให้ยังชีพภายหลังเกษียณได้อย่างแท้จริง ในความเป็นจริงแล้ว สามารถยังชีพได้ระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ชีวิตนี้ฝากไว้กับสหกรณ์ ........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ดังนั้น การเลือกตั้งกรรมการสหกรณ์แต่ละครั้ง เราควรติดตามข่าวสารข้อมูล ตัดสินใจอย่างรอบคอบ เพื่อความมั่นคงของสหกรณ์ฯ ที่เงินก้อนสุดท้ายของพวกเราเก็บออมไว้ การตัดสินใจของคณะกรรมการมีผลกระทบต่อพวกเราอย่างแน่นอน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> แนวโน้มที่น่ากลัวสำหรับผู้เกษียณในขณะนี้ คือรัฐบาลปัจจุบันมีนโยบาย "ประชานิยม" อย่าง "ยิ่งยวด" การขึ้นค่าแรง การเพิ่มอัตราเงินเดือนขั้นต่ำสำหรับปริญญาตรี การลดแลกแจกแถมต่างๆ ฯลฯ เราไม่คัดค้าน แต่ตัวนี้จะเป็นตัวเร่งให้อัตราเงินเฟื้อสูงขึ้นมาก และโดยเร็ว ราคาสินค้าและบริการต่างๆจะสูงขึ้น ผู้ที่ยังทำงานอยู่อาจจะไม่กระทบมากนัก เพราะยังมีการปรับเงินเดือนชึ้นตามค่าครองชืพได้ แต่ผู้ที่เกษียณแล้ว จะต้องรับผลกระทบนี้อย่างแน่นอน เราจะต้องใช้จ่ายเงินเพิ่มขึ้นเพื่อแลกกับสินค้าปริมาณเท่าเดิม การใช้จ่ายที่จำเป็นเท่านั้นที่จะช่วยยืดอายุเงินของเราออกไปได้ เรื่องนี้หวังว่ากรรมการสหกรณ์คงจะติดตามดูแลอัตราดอกเบี้ยให้เป็นไปตามกระแสการเงินของประเทศ (คงจะทำความเข้าใจสมาชิกส่วนหนึ่งเช่นที่ผ่านมาได้)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ทั้งหมดนี้คือปัจจัยภายใน ซึ่งขึ้นอยู่กับตัวเราเอง ว่าเราเตรียมตัวมาอย่างไร ปัจจัยภายนอกก็คือสถานการณ์บ้านเมือง สถานการณ์เศรษฐกิจของโลก ซึ่งถ้าติดตามข่าวต่างประเทศขณะนี้ จะทราบว่าฐานะทางการเงินของหลายประเทศเสี่ยงต่อการล้มละลาย ถ้าเป็นเช่นนั้นขึ้นมา แน่นอน ประเทศไทยจะต้องได้รับผลกระทบแน่ การเปลี่ยนแปลงใดๆมีผลต่อค่าเงิน ค่าครองชีพที่เรามีเงินอยู่จำกัด (เช่นเมื่อคราววิกฤติต้มยำกุ้งปี 2540) รวมถึงปัจจัยทางผู้บริหารสหกรณ์ที่จะมีความสามารถในการบริหารสหกรณ์ให้ได้ผลประโยชน์ตอบแทนมากน้อยเพียงไร</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ก็ถือเป็นการพูดคุยทักทายกันระหว่าง "รุ่นใหม่" กับ "รุ่นเก่า" ก็แล้วกันนะครับ จะถือว่ามีสาระก็มี หรือจะว่าไม่มีสาระ ก็ไม่มี รุ่นน้องๆที่ใกล้ๆเกษียณก็เตรียมตัวไว้นะครับ เดี๋ยวนี้เวลามันรวดเร็ว เดี๋ยวปีๆ อย่างน้อยก่อนเกษียณ 5 ปี ควรจะเตรียมตัวให้พร้อมได้แล้ว ที่ผ่านมาได้แก่ตัวผมเอง ความจริงก็เตรียมตัวอยู่เหมือนกัน แต่มันไม่มีเงินเหลือจะมาเตรียมอะไรนัก แล้วมาเออรี่รีไทร์ โดยไม่ได้คิดมาก่อน เงินที่ได้มาก็เลยถูกใช้ไปในการเคลียร์หนี้เสียส่วนหนึ่ง ที่เหลือมันก็เลยขลุกขลักหน่อย แต่ก็พออยู่ได้(แบบเขียมๆ) </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ธรรมเนียมจีนเค้าว่า "ทำงานเมื่อวัยหนุ่ม พักผ่อนท่องเที่ยวเมื่อแก่" แต่ของไทยเรามักจะเป็น "หนุ่มๆ มีแรง เที่ยวมันเข้าไป แก่แล้วไม่มีเงิน ทำงานก็ไม่ไหว ไถลูกไถญาตกินไปก็แล้วกัน" คงไม่มีอย่างนี้นะครับ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> เวลาที่เหลือของท่านช่วงนี้ ก็คงเป็นเวลาเดินสาย "กินเลี้ยง" หรือ "เลี้ยงส่ง" กันทั้งเดือน ไม่ว่าจะเป็นงานเลี้ยงของ กฟน. งานเลี้ยงของ สหภาพฯ งานเลี้ยงของ สหกรณ์ฯ จากของเพื่อนๆ ฯลฯ </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> งานเลี้ยงที่กล่าวมาข้างต้น ผมอาจจะคุยได้ว่าผมไม่เคยสัมผัสมาเลยสักงาน...(ยังมีหน้ามาคุยอีก)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ปีที่ผมขอเข้าโครงการเกษียณก่อนกำหนด เป็นปีแรกที่มีข้อกำหนดว่า ผู้ที่จะเข้าโครงการได้คือตำแหน่งรองหัวหน้าแผนกลงมา หรือผู้ที่มีตำแหน่งสตาฟ(ตำแหน่งลอย-นักบัญชีบ้าง วิศวกรบ้างฯลฯ) นอกนั้นหากมีเหตุจำเป็น ผู้ว่าจะ "พิจารณา" เป็นรายๆไป เมื่อมีคำว่าพิจารณาเป็นรายๆไป เราก็มีความหวังว่าจะได้รับการพิจารณา (เพราะจ้าวนายไม่ค่อยชอบขี้หน้า คิดว่าคงอยากให้ออกๆไป) แต่แล้วก็ไม่ได้รับการพิจารณาเสียทีรอแล้วรอเล่ารวมกับผู้ร่วมชะตาเดียวกันอีกสิบกว่าคน เมื่อติดตามเร่งรัดกันหนักเข้า ในที่สุดก็ได้รับการพิจารณาอนุมัติเอาในวันสุดท้าย วันรุ่งขึ้นก็หมดสภาพการเป็นพนักงาน หลังจากที่พวกเราต้องรวมตัวกันมาขอคำตอบที่หน้าห้องประชุม MC "เจ๋ง"จริงๆ ท่านผู้ว่า(ในขณะนั้น) นึกถึงเหตุการณ์ตอนนั้นแล้วอยากจะเขียนเล่าให้เพื่อนๆได้ฟังจังเลย และอยากจะเจอผู้ร่วมชะตาเดียวกันมาสังสรรกันสักวัน คงมีเรื่องเล่าสนุกๆสู่กันฟัง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ด้วยเหตุนี้แหละครับ ผมเลยไม่ได้รับการบริการก่อนเกษียณใดๆจาก กฟน. เช่นไม่ได้รับบริการทางการแพทย์ก่อนเกษียณ ไม่ได้ไปอบรมวิชาชีพ ไม่ได้ไปงานเลี้ยงส่งของ กฟน. ไม่ได้ปัจฉิมนิเทศน์ ฯลฯ เพราะแต่ละที่เค้าบอกว่าไม่มีชื่อเราในรายการ(เพราะผู้ว่ายังไม่อนุมัติ) ในส่วนของสหภาพ เค้ามีกติกาว่าเราจะมางานเลี้ยงได้เมื่ออายุครบเกษียณจริง พอถึงปีเกษียณจริง ไม่รู้เราอยู่ไหน สหภาพเค้าจัดงานเมื่อไหร่ เราก็ไม่รู้ เลยไม่ได้ไป แต่พอมาถึงวันงานเลี้ยงของสหกรณ์ฯ นัดขึ้นรถกันที่เพลินจิต ไม่รู้วันนั้นเป็นอะไร ในซอยไม่มีแทกซี่ผ่านเลย ออกไปปากซอยเรียกแท็กซี่ ไม่มีใครยอมไป จนกว่าจะได้รถก็ไปไม่ทันเสียแล้ว เลยอดไปอีก สรุปว่านอกจากงานเลี้ยงของ กฟน.แล้ว งานเลี้ยงของสหภาพฯ, งานเลี้ยงของสหกรณ์ฯ ก็ไม่มีโอกาสได้สัมผัสอีก ทั้งๆที่เราก็ทำงานให้องค์กรเหล่านี้มาพอสมควร ขณะนี้ได้รับเชิญมาเป็นที่ปรึกษาให้สหภาพฯด้านประชาสัมพันธ์ เค้าเลี้ยงผู้เกษียณกัน ก็นึกว่าเค้าจะชวนไปด้วย ก็ตั้งใจจะไปเก็บข่าวเก็บรูปมาดูกัน แต่เขาก็ไม่ชวน (สงสัยจะแก่เกิน) เราก็เลยยังไม่ได้ไปอยู่ดีนั่นแหละ คิดว่าต่อไปนี้เราจะรักษาสถิตินี้ไว้ดีกว่า ต่อไปคงไม่คิดจะไปงานไหนอีกแล้ว จะได้เอาไว้คุยได้ไง...นี่แหละครับ ที่เขาเรียก บุญมี แต่กรรมมันบัง (ซะงั้นแหละ)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> คนเรา บางทีมันมีอะไร อะไร ไม่เหมือนใครบ้าง ก็ดีเหมือนกันนะครับ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> สุดท้าย ขอให้ผู้ที่จะเกษียณในปีนี้ จงมีความสุขในการใช้ชีวิตใหม่ของท่านนะครับ อาจจะต้องใช้เวลาปรับตัวเล็กน้อย สำหรับท่านที่ใช้ Facebook ขอเชิญมาพูดคุยแก้เหงากันได้นะครับ ผมอยู่ที่ <a href="http://facebook.com/Bhisdarl">http://facebook.com/Bhisdarl</a> Thavibhoka หรือ E-mail มาได้ที่ <a href="mailto:bhisdarl@gmail.com">bhisdarl@gmail.com</a> อีกที่หนึ่งคือ <a href="http://facebook.com/ชุมชนคนเกษียณ">http://facebook.com/ชุมชนคนเกษียณ</a> ลอง search ดูนะครับ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> สวัสดีครับ ขอให้โชคดีทุกท่าน นอนหลับฝันดีนะครับ....</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">*************</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div align="center"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-4208923491855019173?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-63858619983193399882011-07-30T20:43:00.002+07:002011-07-31T03:38:09.464+07:00วิบากกรรมของผู้นำ<div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">วิบากกรรมของผู้นำ</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ฉบับวันศุกร์ที่ 29 และเสาร์ที่ 30 เดือนกรกฏาคม 2554 มีข่าวที่คล้ายคลึงกันอยู่สองข่าว เป็นข่าวของผู้ที่ทำหน้าที่เป็นแกนนำในการต่อสู้เรียกร้องความเป็นธรรม ความถูกต้อง ความไม่เป็นธรรมในสังคม ฯลฯ หรือที่เรามักเรียกกันว่าผู้นำ</span></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Dioz7Hl2adk/TjPf6PQuJKI/AAAAAAAAAZU/dwmrsgeDs8A/s1600/%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2596%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%259F%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2587+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="52" src="http://4.bp.blogspot.com/-Dioz7Hl2adk/TjPf6PQuJKI/AAAAAAAAAZU/dwmrsgeDs8A/s400/%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2596%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%259F%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%2588%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2587+1.jpg" t$="true" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TChIJ3aEyyo/TjPgHpX45zI/AAAAAAAAAZY/GbDl6XpbJUk/s1600/%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2596%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%259F+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="233" src="http://4.bp.blogspot.com/-TChIJ3aEyyo/TjPgHpX45zI/AAAAAAAAAZY/GbDl6XpbJUk/s400/%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2596%25E0%25B9%2584%25E0%25B8%259F+2.jpg" t$="true" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: red; font-size: large;"><span style="color: blue;"> ข่า</span><span style="color: blue;">วแรกเป็นข่าวศาลแรงงานกลางพิพากษาว่าอนุญาตให้โจทย์(การรถไฟ)เลิกจ้างจำเลยทั้งเจ็ด (นายสาวิตย์ แก้วหวาน ประธานสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย กับพวกรวม 7 คน) และให้จำเลยทั้งเจ็ดร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทย์รวมเป็นเงิน 15 ล้านบาท....</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pVmGK4PNMaU/TjPgmzxDSKI/AAAAAAAAAZg/Us_ePFkCByI/s1600/%25E0%25B8%2596%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2599+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="128" src="http://1.bp.blogspot.com/-pVmGK4PNMaU/TjPgmzxDSKI/AAAAAAAAAZg/Us_ePFkCByI/s400/%25E0%25B8%2596%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2599+1.jpg" t$="true" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-LHJZzixTIUg/TjPgXAatL1I/AAAAAAAAAZc/2LMWSN__M-s/s1600/%25E0%25B8%2596%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2599+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="190" src="http://1.bp.blogspot.com/-LHJZzixTIUg/TjPgXAatL1I/AAAAAAAAAZc/2LMWSN__M-s/s400/%25E0%25B8%2596%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2599+2.jpg" t$="true" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> อีกข่าวหนึ่งคือข่าวการสังหารแกนนำในการต่อต้านถ่านหินมหาชัย จังหวัดสมุทรสาคร คือนายทองนาค เสวกจินดา โดยโดนยิงในร้านก๋วยเตี๋ยว หน้าบ้านของตนเอง</span></div><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ไม่ทราบว่ามีใครคิด หรือสังเกตุเหมือนผมหรือไม่</span><br /><br /><br /> <span style="color: blue; font-size: large;"><u>หนึ่ง</u>....สองท่านนี้เป็นผู้นำหรือแกนนำในการต่อสู้จากชนชั้นล่าง สู้เพื่อความเป็นธรรมของผู้ใช้แรงงาน สู้เพื่อความเป็นธรรมของชาวบ้าน</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> <u>สอง</u>....2 ท่านนี้ "แพ้" ทั้งคู่ ท่านแรก คุณสาวิทย์ โดนเลิกจ้าง ถือได้ว่า "แพ้" ทาง "กฎหมาย" ท่านที่สอง คุณทองนาค "แพ้" ทาง "อาญาเถื่อน"</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ผมจึงมีความเห็นว่าในความเป็นจริงในปัจจุบัน แม้ว่าเราจะเห็นว่าในสังคมมีความเป็นธรรมมากขึ้น มีองค์กรอิสระเกิดขึ้นมากมาย แต่ในทางกฎหมายที่ร่างขึ้นมาจาก "ผู้แทนปวงชน" ที่มาจากกลุ่มอิทธิพลท้องถิ่น หรือมาจากผู้ที่ได้รับความอุปถัมถ์จากพ่อค้านายทุนกลุ่มผลประโยชน์ต่างๆ ที่พยายามเข้าไปมีอำนาจทางการเมือง เพื่อดูแลปกป้องทรัพย์สินมรดกของพวกตน คนพวกนี้จะไม่ยอมปล่อยกฎหมายใดๆทีจะออกมาบั่นทอนการกอบโกยผลประโยชน์ของพวกตน กฎหมายเหล่านี้ก็ยังคงเอื้อประโยชน์ให้แก่บรรดานายทุน นักการเมืองผู้ยึดครองประเทศอยู่ดี</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ผู้ยากจนที่บุกรุกที่หลวง ถูกจับติดคุก แต่ผู้ร่ำรวยมีอิทธิพลสามารถยึดครองที่หลวงได้เป็นพันๆไร่ โดยไม่มีใครกล้าแตะต้อง แม้แต่ที่วัดยังไม่ละเว้น ผู้ใช้แรงงานต่อสู้เพื่อเปลี่ยนแปลงระเบียบกฎหมายเพื่อคุ้มครองผู้ถูกเอาเปรียบทางสังคม ต้องถูกลงโทษ แต่นักการเมืองที่แก้กฎหมายเพื่อพวกพ้อง เพื่อการยึดครองประเทศ เพื่อกอบโกยทรัพยากรของชาติ กลับเป็นใหญ่เป็นโต ร่ำรวยล้นฟ้ากันถ้วนหน้า</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ตัวอย่างที่เห็นได้อย่างชัดเจน คือกฎหมายทรัพย์สินและกฎหมายมรดก ซึ่งเป็นกฎหมายที่จะเก็บภาษีจากคนรวยที่ครอบครองที่ดินและทรัพย์สินไว้เป็นจำนวนมาก คนหนึ่งๆมีที่ดินเป็นพันเป็นหมื่นไร่ จนคนจนๆไม่มีที่ทำกินต้องไปบุกรุกป่า (คนเหล่านี้ก็ยังตามไปยึดครอบครองได้อีก)</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> มีรัฐมนตรีที่อยู่ในรัฐบาลที่ได้ชื่อว่ามาจากอำมาตย์ เคยหาเสียงไว้ว่าจะออกกฎหมายเก็บภาษีทรัพย์สินและมรดก แต่หลังจากเป็นรัฐบาลจนจะกลายเป็นฝ่ายค้านในว้นสองวันนี้ก็เก็บปากเงียบ คงจะกลัวเพื่อนร่วมรัฐบาลตบปาก(แต่เมื่อเป็นฝ่ายค้านแล้ว อาจจะนำกฎหมายนี้มาหาเสียง "หลอกคนจน" อีกต่อไป) แม้แต่แกนนำที่เรียกตัวเองว่า "ไพร่" ซึ่งกำลังจะกลายเป็นอำมาตย์ก็ไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องนี้ในการปราศรัยปลุกระดม "ไพร่" ไม่ว่าที่ไหน คงจะกลัว "เจ้านาย" ตบปากเช่นกัน</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ที่ผมกล้าพูดได้ว่ากฎหมายนี้ไม่มีทางออกมาได้ ก็เพราะว่ากฎหมายนี้ถูกร่างมาตั้งแต่สมัยนายปรีดี พนมยงค์ เมื่อเริ่มการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ.2475 และไม่ว่าจะเสนอขึ้นมาในรัฐบาลใด ก็ต้องตกไปทุกที นี่ก็จะร่วมร้อยปีเข้าไปแล้ว กฎหมายนี้ก็ยังออกมาไม่ได้ ดังนั้นถ้าพรรคไหนมาพูดเรื่องนี้ ตอบได้เลยว่า "โกหก" หรือจะใช้ภาษาบ้านๆว่า "ตอแหล" ก็คงไม่ผิดนัก</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> แต่เรื่องภาษีที่เก็บจากคนจนเช่น ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีน้ำมัน ภาษีสรรพสามิต เช่นเหล้า บุหรี่ ฯลฯ รวมถึงภาษีทางอ้อมทั้งหลายที่เก็บจากคนจน เก็บได้เก็บดี ออกกฎหมายมาเก็บได้ง่ายเหลือเกิน แต่ภาษีเงินได้ของคนรวยกลับลดลง </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> นี่แหละครับ ในเมื่อกฎหมายร่างมาจากอำมาตย์นายทุน มันจะเป็นคุณต่อ "ไพร่ตัวจริง" (ไม่ใช่ไพร่ แด...ไวน์) ได้อย่างไร ท่านผู้พิพากษา ท่านก็ต้องตัดสินไปตามต้วบทกฎหมายที่เขียนไว้ จะไปว่าท่านก็ไม่ได้ (เดี๋ยวติดคุก)</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ก็คงทำได้แค่ขอแสดงความเห็นใจ และขอเป็นกำลังใจให้คุณสาวิตย์ได้ต่อสู้ต่อไป ในเส้นทางที่คุณสาวิทย์ถนัด</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> <u>นี่คือการพ่ายแพ้ ที่ต่อสู้ตามตัวบทกฎหมาย</u></span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สำหรับคุณทองนาค เสวกจินดา ซึ่งก็ได้พยายามต่อสู้ตามช่องทางของกฎหมาย คือใช้สิทธิตามระบอบประชาธิปไตย แต่ฝ่ายตรงข้ามกับคุณทองนาค ดูจะสู้ไม่ได้ในแนวทางนี้ จึงใช้ระบบทางลัดคือ "ศาลเตี้ย" ตัดสินไปเสียก่อน ในฐานที่มีการกระทำเป็นภัยต่อผลประโยชน์ของนายทุน ก็ต้องขอแสดงความเสียใจต่อครอบครัวของคุณทองนาค เสวกจินดา ที่ต้องสูญเสียผู้นำทั้งของครอบครัวและของมวลชน และหวังว่าระบบการปกป้องคุ้มครองพลเมืองของรัฐคงจะดำเนินไปอย่างมีประสิทธิภาพ ไม่ตกอยู่ใต้อำนาจของผู้มีอิทธิพล</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ตราบใดที่ประเทศไทย ยังอยู่ภายใต้การปกครองของอิทธิพลเถื่อน จากนักการเมืองที่เติบโตมาจากเจ้าพ่อท้องถิ่น จากกฎหมายที่เอื้อให้คนเหล่านี้กอบโกยทรัพยากรของชาติ ความสูญเสียคนอย่างคุณทองนาค ที่ผ่านมาแล้วมีมากมาย และก็จะยังมีอีกต่อไป ถ้าเรายังมีนักการเมืองอย่างที่เป็นอยู่ขณะนี้</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> <u>นี่คือการ "แพ้" อีกรูปแบบหนึ่ง คือการ "แพ้" อิทธิพลมืด อิทธิพลเถื่อน</u></span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> <u>แต่ทั้งสองท่านนี้ คงจะไม่แพ้ในจิตใจของเพื่อนร่วมงาน ไม่แพ้ในจิตใจของ "ชาวบ้าน" ที่ตกอยู่ในชตากรรมเดียวกัน</u></span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เมื่อผมมองถึงสองกรณีนี้ จึงขอสรุปว่า การต่อสู้ของผู้ที่ด้อยกว่าไม่ว่าจะทางสังคม ทางฐานะ ทางอำนาจ ก็มักจะจบลงบนความพ่ายแพ้ ไม่ว่าจะสู้โดยวิธีใด ที่ผ่านมา เราต้องเสียผู้นำระดับมวลชนไปเป็นจำนวนมาก แต่กฎเกณฑ์ของผู้ปกครองที่เอารัดเอาเปรียบประชาชนระดับล่างก็ยังคงมีอยู่ต่อไป</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ในวันที่ 4 สิงหาคมนี้ ได้ทราบจาก Facebook คุณประจวบ คงเป็นสุข ว่าประธานสหภาพฯ และคณะกรรมการ จะไปติดตามขอทราบความคืบหน้าในการยื่นข้อเรียกร้องที่ยื่นไว้ต่อฝ่ายบริหารเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว ก็อยากจะเชิญชวนสมาชิกสหภาพทั้งหลาย ช่วยส่งกำลังใจไปให้ผู้นำของเราด้วย (ตัวยังไม่ต้องไปใช่ไหมครับ ท่านประธาน) และขออำนาจของธรรม ช่วยดลบันดาลให้ผู้ที่กระทำเพื่อส่วนรวม จงประสบความสำเร็จในภารกิจอันเป็นธรรมนี้ด้วย</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ที่ผมนำผลแห่งการทำหน้าที่ของผู้นำทั้งสองท่านมากล่าวถึง มิได้จะมาบั่นทอนขวัญกำลังใจในการต่อสู้ของกรรมการสหภาพทั้งหลายที่จะต้องมีภารกิจอีกมากมายที่จะต้องกระทำ แต่ต้องการกล่าวไว้เพื่อเป็นอุทาหรณ์ ให้มีความรอบคอบในการดำเนินการต่างๆต่อไป ให้มีกำลังใจอย่าทดท้อ ต้องมั่นคงในคำมั่นที่ให้ไว้กับสมาชิก </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> อย่าลืมว่าฝ่ายบริหารนั้นมีทั้งกฎหมาย บุคลากร เครื่องไม้เครื่องมือมากมายที่เหนือกว่าท่าน พวกท่านมีแต่ "ใจ" จึงขอให้รวมใจของกรรมการทุกคนและสมาชิกทุกท่านเป็นหนึ่งเดียว การกระทำทุกอย่างต้องเป็นไปเพื่อส่วนรวม ถ้าทำได้ดังนี้ผมเชื่อว่าท่านจะต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน</span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> </span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> แล้วจะรอดู เมื่อวันนั้นมาถึง.....</span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ขอให้ประสบความสำเร็จครับ......</span><br /><br /><br /><br /><div align="center"><span style="color: red;"><span style="font-size: large;">************</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-6385861998319339988?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-25942155974012462762011-07-17T01:00:00.002+07:002011-07-17T01:11:35.883+07:00ช่องทางสื่อสารของคนเกษีนณ (2)<div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">การสื่อสารหลังเกษียณ (2)</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-eJgaZzi1nUI/TiHQaNU70-I/AAAAAAAAAZI/lt_rmOPR1c0/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B7%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="355" m$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-eJgaZzi1nUI/TiHQaNU70-I/AAAAAAAAAZI/lt_rmOPR1c0/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B7%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3+1.jpg" width="400" /></a></div><span style="color: blue; font-size: large;"> </span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> กลับมาแล้วครับ หลังจากมีเรื่องอื่นๆมาคั่นไปเล็กน้อย ใครที่ไม่ได้อ่านตอน 1 จะย้อนไปอ่านย้อนหลังก่อนก็ได้นะครับ หรือจะไม่อ่านก็ไม่เป็นไรครับ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> มีผู้อ่านสงสัย อยากรู้ว่าในตอนที่แล้ว มนุษย์ที่ขออายุมาจากพระเจ้าจนรวมกันแล้วได้ถึง 70 ปี จะเป็นอย่างไรต่อไป ต้องติดตามนะครับ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เอาหละ กลับมาที่คนเกษียณกัน </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> นี่ก็เหลืออีกประมาณสองเดือนกว่า ก็จะมีน้องใหม่ออกมาอีกสามร้อยกว่าคน ในสังคมผู้สูงอายุก็จะมีสถิติเพิ่มมาอีกสามร้อยกว่าคน ตามสถิติเขาว่าอีกสิบปีข้างหน้า จะมีผู้สุงอายุกว่าสิบล้านคนนั่นแน่ะ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม ก็จะมีคนที่ลุกจากที่นอนออกมาแล้วก็เก้ๆกังๆ เดินไปเดินมา วันนี้จะทำอะไรดีน้า บางคนวันแรกๆก็อาจจะคิดว่า เอ้อ..สบายจริง(โว๊ย) ไม่ต้องไปทำงาน เมื่อเดินไปเดินมาจนครบเดือนแล้วนี่หละ จะใจหาย เฮ้ย สิ้นเดือนแล้วว่ะ แต่เราไม่ได้รับเงินเดือนแล้ว โอ้โฮ หายไปตั้งหลายหมื่น ใจมันหวิวๆชอบกล</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เมื่อครั้งที่แล้วเราพูดถึงว่าเวลาเราเกษียณแล้วนี่ เราพอจะติดตามข่าวคราวของพวกเรากันได้ทางใดได้บ้าง ยกตัวอย่างที่เราจะได้รับข่าวก็มาจากวารสารสหกรณ์บ้าง วารสารจากชมรมฯบ้าง นอกเหนือจากนี้เรายังมี Website ที่มีข่าวคราวที่เราควรติดตาม ก็คือ Website ของสหกรณ์ออมทรัพย์ฯ คือ </span><a href="http://www.meacoop.com/"><span style="color: blue; font-size: large;">www.meacoop.com</span></a><span style="color: blue; font-size: large;"> ซึ่งจะมีข้อมูลต่างๆที่เราควรรู้ บางคนไม่อยากมาเบิกเงินที่วัดเลียบ ก็อาจจะคอยดูตารางรถโมบาย คอยไปเบิกที่เขตใกล้บ้านเป็นต้น อีก Website หนึ่งเป็นของสหภาพฯคือ </span><a href="http://www.meawu.org/"><span style="color: blue; font-size: large;">www.meawu.org</span></a><span style="color: blue; font-size: large;"> ถึงแม้เราจะหมดสมาชิกภาพการเป็นสมาชิกสหภาพไปแล้วก็ตาม แต่ก็ควรติดตามสนใจข่าวคราวดูบ้าง โดยเฉพาะกรรมการชุดนี้ได้ยื่นข้อเรียกร้องให้มีการปรับปรุงเรื่องการรักษาพยาบาลและปรับปรุงโรงพยาบาลให้มีหมอและมีเครื่องไม้เครื่องมือครบถ้วนสมบูรณ์ขึ้น ซึ่งพวกเราผู้เกษียณก็จะได้รับประโยชน์ตรงนี้ด้วย และตอนนี้ได้ทราบจากท่านประธานสหภาพฯคุณประจวบ คงเป็นสุข และรองฯทั้งสองท่านคือคุณคมสัน ทองศิริ และคุณสมาน ขามเทศทอง ซึ่งดูแลงานประชาสัมพันธ์อยู่ ว่ากำลังปรับปรุงเรื่องการประชาสัมพันธ์ให้ทันสมัยและกว้างขวางยิ่งขึ้น โดยเฉพาะจะมีการแบ่งพื้นที่ให้มีข่าวสำหรับผู้เกษียณส่วนหนึ่งด้วย ก็นับได้ว่าเป็นอีกช่องทางหนึ่งที่ผู้เกษียณจะมีโอกาสได้ติดตามดู หากมีอะไรที่จะช่วยกันได้ จะได้ไปช่วยกัน อย่างน้อยไปเป็นกำลังใจให้น้องๆกันบ้างก็ยังดี </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ส่วนผู้ที่เคยติดตามข่าวสารทาง Intranet ของการไฟฟ้านครหลวงก็คงต้องกล่าวคำอำลา เพราะเมื่อท่านไม่ได้ทำงานแล้ว ท่านก็ไม่มีโอกาสเข้าไปเปิดดูได้อีก จะเปิดจากที่บ้านนั้น เข้าไม่ได้ครับ ส่วน Website ของ กฟน. คือ </span><a href="http://www.mea.or.th/"><span style="color: blue; font-size: large;">www.mea.or.th</span></a><span style="color: blue; font-size: large;"> คงจะไม่มีข่าวสารสำหรับพวกเรานอกจากการประชาสัมพันธ์ของหน่วยงาน อาจมีกิจกรรมสำหรับผู้สูงอายุบ้าง แต่ก็เป็นกิจกรรมของผู้สูงอายุที่เป็นลูกค้า กฟน.เพื่อการประชาสัมพันธ์ (ที่จริงตอนนี้เราก็เป็นลูกค้า กฟน.เหมือนกันนะเพราะเราก็ต้องจ่ายค่าไฟให้ กฟน.เหมือนกัน) ยกเว้นใครอยากรู้ว่าตอนนี้ใครเป็นผู้ว่าฯ รองผู้ว่าฯ ก็เปิดเข้าไปดูหน้าตากันได้ </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เพราะฉะนั้นในงานเลี้ยงเกษียณวันสุดท้ายนั่นแหละ ท่านจงเก็บความสุขความทรงจำไว้ไห้ได้มากที่สุด หลังจากวันนั้นแล้ว จะไม่มีนายคนไหนมายิ้มหวานเอ็นดูเอาอกเอาใจพูดเพราะๆกับท่านเหมือนวันนั้นอีกแล้ว</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> นอกจาก Website ที่เรารู้จักตามที่กล่าวมาแล้ว ท่านสามารถหาข่าวสารข้อมูลจาก Website ต่างๆอีกมากมาย หากท่านมีเวลา ว่ากันว่าถ้าท่านนั่งเปิดอินเตอร์เน็ตตลอด 24 ชั่วโมงท่านจะต้องใช้เวลาเป็นร้อยๆปีท่านจึงจะเปิด Website ได้ครบ </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> แต่ที่กล่าวมานี่ ท่านจะต้องมีความรู้เรื่องคอมพิวเตอร์บ้างเล็กน้อย </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ซึ่งไม่ยากเลย ให้ลูกหลานสอนให้ก็ได้ อีกอย่างท่านจะต้องมีเครื่องคอมพิวเตอร์และต้องเช่าสายอินเตอร์เน็ตเท่านั้น ราคาก็ไม่แพง พอๆกับเรารับหนังสือพิมพ์ 2 ฉบับ แต่ในอินเตอร์เน็ตเราสามารถอ่านหนังสือพิมพ์ได้ทุกฉบ้บ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> พูดถึงผู้สูงอายุหัดใช้อินเตอร์เน็ตแล้ว ผมนึกถึงผู้เกษียณท่านหนึ่ง ท่านหัดใช้คอมพิวเตอร์เมื่อเร็วๆนี้เอง ท่านอายุเท่าไหร่แล้วรู้ไหม ท่าน 70 กว่า ผมว่าน่าจะใกล้ 80 แล้วมั๊ง(ไม่รู้เกินไปหรือเปล่า เดี๋ยวเจ้าตัวจะโกรธ) เดี๋ยวนี้ท่านร่วมวงเป็นสมาชิกกับพวกเราใน Facebook คุยกันสนุกสนาน ตอนแรกท่านก็ขลุกๆขลักๆ แต่ได้ลูกๆช่วยกันประคองจนตอนนี้สบายแล้ว หากใครสนใจลองเข้าไปคุยกับท่านได้ครับแอดไปที่ facebook.com/sombun ok-veja ที่ยกตัวอย่างมานี่ ต้องการให้กำลังใจแก่ผู้สูงอายุที่กลัวคอมพิวเตอร์ครับ ก็ต้องขออนุญาตที่กล่าวชื่อพี่สมบุญด้วยครับ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ตอนนี้เราจะมาพูดถึง Social Media คือการแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารกันในสังคมอินเตอร์เน็ต ที่กำลังฮิตกันอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งรุ่นเดียวกับผมหรือรุ่นใกล้ๆกัน ไม่ค่อยมีใครจะสนใจกันนัก อ้างว่าไม่เคยใช้ จะมีบางคนเท่านั้นที่ลองพยายามใช้ดู พอใช้เป็นแล้วเริ่มจะติดใจ ไม่ใช่อะไรหรอกครับ รุ่นๆผมนี่ ส่วนมากแล้วจะเป็นประเภท "กลัว" คอมพิวเตอร์ คือยังไม่ทันทดลองเลยก็กลัวไว้ก่อน ไม่กล้าไปแตะมัน ก็ไม่ว่ากันครับ ใครชอบทางไหนก็แล้วแต่สะดวก สำหรับท่านที่ไม่มีงานอดิเรกอย่างอื่น ยังคิดไม่ออกว่าจะทำอะไรดี สำหรับผู้ที่ว่างนะครับ ก็อยากจะชวนมาใช้ "social media" (พูดให้มันโก้ๆหน่อย)ที่เราจะพูดถึงต่อไป</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> มันมีหลายอย่างครับ แต่ที่จะแนะนำวันนี้ คือ Facebook ครับ คงจะไม่กล่าวความเป็นมาและคุณสมบัติของมันให้เสียเวลาครับ ใครที่กำลังจะเกษียณถ้ายังทำไม่เป็นให้น้องๆในที่ทำงานช่วยแนะนำและสมัครเป็นสมาชิกให้หน่อยใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีหรอกครับ หลังจากนั้นก็ค่อยหาเพื่อนไปเรื่อยๆ ถ้ายังหาเพื่อนไม่ได้ ลอง add มาที่ Facebook.com/ชุมชน คนเกษียณ ก่อนก็ได้ครับ เดี๋ยวมันก็จะมีชื่อคนอื่นๆที่ท่านอาจรู้จักให้ add ต่อกันไปเรื่อยๆ แล้วท่านก็จะมีเพื่อนคุยเป็นร้อยในอนาคต</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ลองดูนะครับ ไม่ยากเลย และตอนนี้กรรมการสหภาพฯ กรรมการสหกรณ์ก็เริ่มเปิด Facebook กันหลายท่านแล้ว ก็คงจะมีการประชาสัมพันธ์แจ้งให้ทราบกันต่อไป รวมทั้งจะมี Facebook ขององค์กร คือของสหภาพฯ และของสหกรณ์ฯทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางให้สมาชิกได้ติดต่อพูดคุยกันอีกทางหนึ่ง อีกหน่อยใครมีข้อสงสัยใดๆสามารถสอบถามได้ทันทีเลย ดังนั้น สำหรับผู้เกษียณแล้วควรมีไว้เป็นอย่างยิ่งเพราะข่าวคราวที่ท่านได้จากที่ทำงานเมื่อเกษียณแล้วท่านก็จะไม่ได้รับอีกต่อไป </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ในฐานะที่ผมเกษียณมาก่อน(ไม่ใช่ว่าดีนะ) ก็อยากจะแนะนำ สำหรับผู้ที่มีเวลาว่างและใจรัก มีช่องทางมาพูดคุยกันแก้เหงาครับ หรือใครไม่อยากคุย แต่อยากจะติดตามข่าวคราวก็แวะมาอ่าน Blog ที่ผมเขียนอยู่นี้ได้ครับ hhtp://60society.blogspot.com มีสาระบ้าง ไม่มีสาระบ้าง ก็คุยกันไป เปิด Blog มาประมาณ 10 เดือนมีคนคลิ๊กเข้าดูประมาณเกือบ 5,000 ครั้งแล้ว มีสมาชิกอยู่ 4 ท่าน เป็นลูกสาวเสียหนึ่ง (หน้าม้า) คุณหมอลูกสาวเพื่อนให้เกียรติมาอีกหนึ่ง รวมเป็นสอง อีกสองท่าน ที่ผมถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง คนหนึ่งเป็นคนที่เคยคุ้นเคยกันคือคุณสรายุทธ เทศผล(ขออนุญาตเอ่ยนาม) ทราบว่าจะเกษียณในปีนี้ อีกท่านหนึ่งน่าจะเป็นบุคคลภายนอก ถ้าท่านที่กล่าวถึงนี้มีโอกาสได้อ่านในวันนี้ ขอให้ทราบว่าผมขอขอบคุณเป็นอย่างยิ่งที่ให้กำลังใจในครั้งนี้ ความดีใจของผู้เขียนหนังสือ ก็คือมีผู้อ่าน </span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ตัวชี้วัดด้านปริมาณ ก็คือจำนวนครั้งของคนเข้าดู อีกตัววัดหนึ่งวัดด้านคุณภาพก็คือจำนวน "สมาชิก" คนอาจเข้าดูเยอะ แต่บทความไม่ดีก็ไม่มีผู้ติดตาม "สมาชิก"แสดงถึง "ความชอบ" เช่นการ "Like" ใน Facebook ใครได้ "Like" มาก ก็หมายความว่า ชอบมาก เมื่อเขียนแล้วไม่ถูกใจผู้อ่านก็ต้องทบทวนแล้วครับ อาจต้องหยุดพักผ่อนสักพัก หรือจะไปหาสนามใหม่ นี่ขนาดเป็นประชาสัมพันธ์ให้ชมรมฯมา 2 ปี เค้ายังไม่ให้เขียนอะไรเลยครับ จนหมดวาระ เขียนไปแผ่นเดียวยังไม่ลงให้เลย เรื่อง "มือที่สาม"ที่ผมมาลงไว้ที่ Blog นี้แหละครับ ที่ว่าจะมีต่อ มันก็เลยไม่มี คงต้องเอามารวมในการพิจารณาตัวเองด้วยแล้ว</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> หากใครคิดว่า Blog นี้ได้ประโยชน์บ้าง จะช่วยคลิ๊กเป็นสมาชิก ทางด้านขวามือของท่านก็ยินดีครับ จะได้เช็คเรตติ้ง ก่อนว่าควรเลิกเขียนได้แล้วหรือไม่</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เอ้า..มาเล่าเรื่องของ "มนุษย์" กันต่อ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> หลังจากที่ได้อายุรวมแล้วทั้งสิ้น 70 ปี</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> 20 ปีแรก มนษย์อยู่อย่างมีความสุขความสบายอย่างที่สุด เที่ยวเตร่สนุกสนาน ใช้ชีวิตอย่างสบายๆ ตามที่พระเจ้าได้กำหนดมา</span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เมื่อครบ 20 ปีแล้ว ต่อไปเป็นชีวิตของวัว ที่พระเจ้ากำหนดหน้าที่การงานต้องลำบากตรากตำทำงานหนักเพื่อเลี้ยงผู้อื่น เมื่อมนุษย์ไปรับชีวิตช่วงนี้มา จึงต้องรับเอาหน้าที่นี้มาด้วย ดังนั้นใน 30 ปีนี้มนุษย์จึงต้องทำงานอย่างหนักเพื่อเลี้ยงครอบครัว</span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> </span><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ผ่านไปแล้ว 50 ปี สิ้นสุดความเหนื่อยยากของวัวเสียที ต่อไปก็เป็นชีวิตของลิง ตอนนี้ชีวิตเริ่มสุขสบาย มีลูกมีหลานให้เลี้ยง พอดีเลยเอานิสัยลิงมาใช้ได้อย่างเหมาะเจาะ ได้ทำท่ายักคิ้วหลิ่วตาแลบลิ้นทำท่าขยุกขยิกเล่นเป็นลิงหลอกหลานไปพลางๆจนได้เวลาสิบปี</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> เมื่อครบ 60 ปี หลานๆก็เริ่มโตแล้ว เบื่อแล้ว เล่นกับคุณตา คุณปู่ เล่นเกมก็ไม่เป็น ไปเล่นกับเพื่อนดีกว่า คุณตาคุณปู่ ตอนนี้ก็เกษียณแล้ว งานก็ไม่มีทำ เพื่อนฝูงก็หายหน้ากันไปหมด เพราะต่างคนสังขารก็ล่วงโรยไปตามๆกัน</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> 10 ปีต่อไปนี้เป็นของหมาแล้วละครับ หมามีหน้าที่อะไรล่ะ หมามีหน้าที่เฝ้าบ้าน และคอยเห่าคนเดินผ่านไปผ่านมา มนุษย์ไปเอาชีวิตของหมามา ตอนนี้ก็มีหน้าที่คอยเฝ้าบ้านให้ลูกให้หลาน และก็คอยทักทายเพื่อนบ้านที่เดินผ่านไปผ่านมา เหมือนใครบางคนเปี๊ยบเลย</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สมัยก่อนการสาธารณสุขไม่ค่อยดี พระเจ้าจึงให้ชีวิตไว้แค่ 70 ปี ถ้าพระเจ้ารู้ว่าสมัยนี้มีวิทยาการทางการแพทย์ดีๆ มนุษย์อยู่ได้เป็นร้อยปี คงจะให้ชีวิตของสัตว์อะไรมาอีกก็ไม่รู้ แต่ที่เห็นๆกันอยู่ คนที่เกิน 70 เขาทำอะไรกันบ้าง ท่านลองนึกดูซิ จะเหมือนสัตว์อะไรกันบ้าง(นี่ไม่ได้หยาบนะครับ พูดตามพระเจ้า) ใครทายว่าอย่างไรไม่ต้องมาบอกนะครับ เก็บไว้ในใจตัวเองก็แล้วกัน</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สำหรับผม ตอนนี้กำลังใช้ชีวิตของหมาอยู่ ตอนนี้ก็มีหน้าที่เฝ้าบ้าน แต่ซอยบ้านผมไม่ค่อยมีคนเดิน เลยไม่รู้จะเห่าใคร ก็เลยต้องมาเห่าทางคอมพิวเตอร์นี่แหละ และก็ไม่ได้คุย ตอนนี้หมาอย่างผมกำลังได้รับเชิญ(ภูมใจนิดๆ)ให้ไปช่วยกันเห่า เอ๊ยไม่ใช่ ให้ไปช่วยกันเขียนที่ "ข่าวลูกจ้าง" กันหน่อย ก็กำลังตัดสินใจอยู่ แต่ก็กลัวอยู่เหมือนกัน ไอ้เรามัน "หมาแก่" แต่ที่นั่นมัน...หนุ่มๆทั้งนั้นเลย กลัวจะเห่าสู้ไม่ได้</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ง่วงนอนแล้วครับ "หมาแก่" ขอไปนอนก่อนหละครับ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> สวัสดีครับ</span><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">**************</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-2594215597401246276?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-44798412890968963412011-07-04T23:41:00.002+07:002011-07-05T10:37:19.345+07:00ช่วยกันสร้างอนาคตให้ชาติ<div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">ขอประชาสัมพันธ์ให้คนทำดีกันหน่อย</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-H2RHijM6utU/ThHK3X1mdII/AAAAAAAAAYc/FqNACrmg-Zo/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588++1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-H2RHijM6utU/ThHK3X1mdII/AAAAAAAAAYc/FqNACrmg-Zo/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588++1.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> คุณธิติชัย กุลสันต์ (สบู่) และเพื่อนๆ ได้จัดทำเสื้อนำมาขายเพื่อนำเงินรายได้จากการขายเสื้อ รวมกับเงินที่มีผู้มีอุดมการณ์เดียวกันสบทบเพิ่มเติม นำไปบริจาค หรือซื้ออุปกรณ์สิ่งของที่จำเป็นในการเรียน การสอน หรือการสันทนาการสำหรับเด็กๆในชนบทที่ห่างไกล เพื่อให้เด็กๆได้มีขวัญกำลังใจ ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนให้เจริญเติบโตเป็นทรัพยากรที่ดีของชาติต่อไป</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-cC8BiNzFYVk/ThHLCJp72VI/AAAAAAAAAYg/N45JsaytgqE/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-cC8BiNzFYVk/ThHLCJp72VI/AAAAAAAAAYg/N45JsaytgqE/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+3.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ในปีนี้ทีมงานของคุณธิติชัย ตกลงกันว่าจะนำเงินและสิ่งของที่จำเป็นไปมอบให้ที่โรงเรียนบ้านห้วยไฮ จังหวัดน่าน และจะเดินทางไปมอบให้ในเดือนกรกฎาคมนี้ ท่านที่สนใจจะเดินทางไปด้วย ด้วยยานพาหนะของตนเอง เชิญสอบถามรายละเอียดได้ที่คุณธิติชัย (สบู่) หรือที่ Facebook.com/thitichai sabu </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-587guNt74Po/ThHLKYK9SEI/AAAAAAAAAYk/TZeTagl_vTo/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-587guNt74Po/ThHLKYK9SEI/AAAAAAAAAYk/TZeTagl_vTo/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+4.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Hywm6DFbBD4/ThHLSFBOQxI/AAAAAAAAAYo/KZ99qp6sRpk/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-Hywm6DFbBD4/ThHLSFBOQxI/AAAAAAAAAYo/KZ99qp6sRpk/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+5.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">เส้นทางเข้าโรงเรียน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-wm_mJiYLilo/ThHLbHoYHhI/AAAAAAAAAYs/pnTiHTv9Ye4/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-wm_mJiYLilo/ThHLbHoYHhI/AAAAAAAAAYs/pnTiHTv9Ye4/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+6.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-464Gk7MEEsA/ThHLjJmQdRI/AAAAAAAAAYw/_eFIEdJjMT4/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-464Gk7MEEsA/ThHLjJmQdRI/AAAAAAAAAYw/_eFIEdJjMT4/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+8.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">ดูมาดของนักฟุตบอลแต่ละคนก่อน ไม่เบาทีเดียว มีคล้ายๆคุณสบู่อยู่คน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-RWL2DSUlGfw/ThHLyM_fdTI/AAAAAAAAAY4/mbK_xZ4trUM/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-RWL2DSUlGfw/ThHLyM_fdTI/AAAAAAAAAY4/mbK_xZ4trUM/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+9.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">บริเวณโรงเรียน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">(คุณสบู่แกเป็นนักฟุตบอล จึงมีแต่รูปสนามบอล)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-YZeIonTyASA/ThHLsFVpEyI/AAAAAAAAAY0/1RfRAZmb708/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" i$="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-YZeIonTyASA/ThHLsFVpEyI/AAAAAAAAAY0/1RfRAZmb708/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+10.jpg" width="300" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">ที่จริงโรงเรียนนี้น่าจะรวยนะ คุณครูมี "เงิน" กันแทบทุกคน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-7kwgv9_r5k8/ThHMJ7jdiTI/AAAAAAAAAZA/eU3Sw3Ap9IY/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-7kwgv9_r5k8/ThHMJ7jdiTI/AAAAAAAAAZA/eU3Sw3Ap9IY/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+2.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <span style="color: blue; font-size: large;">นี่แหละครับ เสื้อรุ่นใหม่ออกมาแล้ว รุ่น Minor Change คุณสบู่ตั้งราคาไว้ที่ 199 บาท และยังสำทับว่า "ไม่มีตังทอน" เพื่อนฝูงหรือท่านผู้มีจิตศรัทธาสนใจจะซื้อเสื้อ หรือจะสมทบเงินช่วยโดยไม่ต้องการเสื้อ เชิญติดต่อได้ครับ </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> คุณธิติชัย กุลสันต์ เป็นผู้ช่วยหัวหน้าแผนก บจ. กบจ. การไฟฟ้านครหลวงเขตลาดกระบัง ท่านผู้ใดสนใจติดต่อจะซื้อเสื้อหรือร่วมสบทบทุนก็โทรไปที่ กบจ. เขตลาดกระบังถามหาคุณสบู่ก็แล้วกันครับ เพราะผมมีข้อมูลอยู่เท่านี้แหละ ตามประสาคนเกษียณแล้ว(ข้อมูลน้อย มีแต่มูลเยอะ)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: large;">*****</span></div><div align="left" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <span style="color: blue; font-size: large;">ที่ผมนำเรื่องนี้มาประชาสัมพันธุ์ให้ทราบกันนี้ ก็ไม่ได้หวังหรือมีวัตถุประสงค์ที่จะมาขอรับบริจาคเงินทองสิ่งของจากท่าน(แต่ได้ก็ดี) เพราะหน้าที่นี้คุณธิติชัยและทีมงานได้ดำเนินการกันอย่างแข็งขันอยู่แล้ว</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> แต่ที่อยากจะแสดงความคิดเห็นก็คือ เห็นว่าการกระทำเช่นนี้ เป็นสิ่งที่ควรยกย่อง และนำมาเผยแพร่ให้ทราบกัน เพราะสังคมไทยในปัจจุบัน นับวันแต่จะเป็นสังคมที่ "เห็นแก่ตัว" ยิ่งขึ้นทุกวัน สม้ยผมเป็นเด็กหนุ่มวัยละอ่อน(ยังคิดถึงอยู่ทุกวันนี้) เวลาไปเที่ยวต่างจังหวัด พกเงินไปเท่าไหร่ เวลาเงินหมด ไม่ต้องกลัวอดตาย พอเงินหมด เข้าไปบอกบ้านไหนว่ามาเที่ยวจนตังหมด คุณพี่คุณป้าคุณน้าคุณยายจะหาข้าวหาน้ำมาให้กินอย่างเต็มอิ่ม แถมถ้าไม่มีที่พักยังหามุ้งหมอนมาให้อาศัยนอนได้อีก จนเช้าก็โบกสิบล้อกลับบ้าน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> เดี๋ยวนี้ไม่มีใครหรือบ้านไหนกล้าทำอย่างนี้อีกแล้ว เพราะถ้าต้อนรับคนแปลกหน้า เช้าขึ้นมาท่านอาจจะกลายเป็นศพ ความไว้วางใจไม่มีอีกแล้ว การกตัญญูรู้คุณต่อผู้มีพระคุณไม่มีอีกแล้ว การสำรวจความคิดคนรุ่นใหม่ คิดแต่ตัวเองไม่คิดถึงสังคมแล้ว การโกงการทุจริตเป็นสิ่งที่ยอมรับได้</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ดังนั้นเมื่อยังมีคนรุ่นใหม่ ที่มีจิตใจที่จะร่วมมือร่วมแรงกันช่วยเหลือสังคม จึงเป็นเรื่องที่ควรยกย่องและสนับสนุนเป็นอย่างยิ่ง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> เมื่อราวสองวันก่อน ผมได้อ่านคอลัมน์ของคุณกิเลน ประลองเชิง ในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ มีความตอนหนึ่งว่า พระภิกษุรูปหนึ่ง เห็นชายตาบอดเดินมาตามทาง โดยจุดตะเกียงมีแสงไฟส่องสว่างมาด้วย พระภิกษุจึงถามว่า ท่านเป็นคนตาบอดมิใช่หรือ แล้วทำไมท่านจึงต้องจุดตะเกียงมาด้วยเล่า เพราะแสงไฟก็ไม่ได้ช่วยให้ท่านมองเห็นมิใช่หรือ ชายตาบอดจึงตอบว่า ที่ข้าจุดตะเกียงมานั้น มิใช่ว่าข้าจะมองเห็นก็จริง แต่ข้าจุดตะเกียงมานั้น เพราะข้าต้องการให้คนเห็นข้า จะได้ไม่เดินชนข้า</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> เมื่อเป็นเช่นนี้ การจุดตะเกียงให้เด็กๆได้เห็นแสงสว่าง ให้เขาได้รับการศึกษา ให้เขามีวิชาความรู้ ให้เขาสามารถประกอบวิชาชีพเลี้ยงตัวและครอบครัวได้ เมื่อเขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เขาจะได้ไม่มาเดินชนเรา ญาติพี่น้อง ลูกหลานของเรา ตามตรอกตามซอย ตามที่มืดที่เปลี่ยวต่างๆ ก่อให้เกิดอันตรายต่อพี่น้องลูกหลานของเรา</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ถ้าย้อนกลับไปดูชีวิตในวัยเด็กของอาชญากรแต่ละคน เราก็คงจะเห็นแค่เพียงเด็กๆน่ารักไร้เดียงสาคนหนึ่ง แต่เมื่อเติบใหญ่ทำไมเขากลายเป็นอาชญากร</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ในสหรัฐอเมริกาหรือในประเทศที่เจริญแล้ว บรรดาพวกเศรษฐีเขาจะบริจาคเงินให้องค์กรต่างๆในการสร้างคนสร้างสังคมเป็นเงินจำนวนมากๆ ที่เรามักเห็นตามข่าวหนังสือพิมพ์กันบ่อยๆ บางคนมีมรดกเป็นพันล้าน เวลาตายไป ยกให้การกุศลหมด เหลือให้ลูกไว้นิดหน่อย แถมบอกว่าถ้าอยากรวยให้ไปทำเอาเอง แนวคิดของเขาคือเขาต้องช่วยคนยากไร้ เพื่อให้ช่วยตัวเองได้ ไม่ไปทำความเดือดร้อนให้สังคม ถึงแม้เขาจะรวยอย่างไร แต่ลูกหลานเขาไม่ปลอดภ้ย เขาก็ไม่มีความสุข ไม่เหมือนเศรษฐีเมืองไทย พยายามโกงกินสะสมไว้ให้ลูกหลานล้างผลาญ โดยไม่ยอมช่วยเหลือสังคม มีแต่จะกอบโกยจากคนยากคนจน เคยเห็นเศรษฐีเมืองไทยบริจาคอย่าง บิลเกตต์ หรือ วอเรน บัฟเฟ บ้างไหม บางคนขนาดมันโดนยึดเงินที่ทุจริตมา มันยังเผาบ้านเผาเมืองเพื่อจะเอาเงินคืน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: blue; font-size: large;"> ท้ายนี้ จากผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยทำเช่นเดียวกับที่คุณธิติชัยกำลังทำอยู่นี้ ขอเป็นกำลังใจให้คุณธิติชัยและเพื่อนพ้อง ช่วยกันจุดตะเกียงดวงน้อย เพื่อเป็นแสงสว่างนำทางเด็กๆ ไปสู่วิถีชีวิตที่ถูกต้องเป็นพลเมืองดีต่อๆไป และในเวลาเดียวกันนี้ หากมีผู้ใดที่กำลังกระทำกิจกรรมเช่นเดียวกันนี้ ก็ขอให้ทุกท่านช่วยกันดำเนินต่อไป เพื่ออนาคตของเยาวชนและเพื่อความสงบสุขปลอดภัยของชาติของสังคมต่อไป อยากให้ประเทศไทยมีคนอย่างนี้เยอะๆครับ ประเทศไทยคงจะดีกว่านี้...</span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-AMF5nwIFECs/ThKGttzR_DI/AAAAAAAAAZE/hYGGLy1R1yk/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+s.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-AMF5nwIFECs/ThKGttzR_DI/AAAAAAAAAZE/hYGGLy1R1yk/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2588+s.jpg" /></a></div><div align="center"></div><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">********</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-4479841289096896341?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-86347981313264756662011-07-03T17:27:00.000+07:002011-07-03T17:27:21.229+07:00ภาพล่องเรือปากเกร็ด-บางปะอิน<div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">เชิญชมภาพล่องเรือปากเกร็ด-บางปะอิน</span></div><br /><span style="font-size: large;"> <span style="color: blue;">ตามที่ชมรมผู้เกษียณ ชสอฟ. ได้จัดรายการพักผ่อน ล่องลำน้ำเจ้าพระยาจากปากเกร็ด ชมพระราชวังบางปะอิน ขากลับแวะชมศูนย์ศิลปชีพฯ เมื่อวันเสาร์ที่ 25 มิถุนายน ซึ่งท่านผู้เกษียณรวมถึงผู้ติดตามคงได้รับความสนุกสนานตามสมควร ยกเว้นผู้ที่อยู่ชั้นสองของเรือคงจะมีทั้งผู้สดชื่นและผู้ไม่สดชื่นคละเคล้ากันไป</span></span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ในฐานะที่ผมเก็บภาพต่างๆเอาไว้ ก็อยากแบ่งปันให้พวกเราได้ดูกัน แต่ก็ไม่มีวิธีการใดที่จะสะดวกที่จะให้พวกเราได้ดูกัน เพราะเมื่อกลับจากเที่ยวแล้วพวกเราก็ต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้าน แหล่งเดียวที่จะทำได้และไม่เสียค่าใช้จ่าย นอกจากเสียเวลาและความอดทนของผู้ทำสักหน่อย (รอ upload) ก็คือการเผยแพร่ทางคอมพิวเตอร์ ผ่านทาง Blog ที่ท่านกำลังอ่านอยู่นี้ และทาง Face book .ในชื่อของ "ชุมชน คนเกษียณ" แต่เนื่องจากพวกเราส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยได้ใช้อินเตอร์เน็ตกันสักเท่าไหร่ ซึ่งเรื่องนี้ผมก็ไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรได้ งานที่ผมทำนี้ก็คงได้ประโยชน์เพียงเล็กน้อย สำหรับท่านที่ใช้อินเตอร์เน็ตเป็นเท่านั้น</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ที่จะช่วยได้อีกทางหนึ่งก็คือ หากน้องๆหรือลูกหลานของผู้เกษียณท่านใดได้อ่านข้อความนี้ หากจะช่วยแนะนำวิธีการใช้คอมพิวเตอร์ให้สามารถใช้งานระดับง่ายๆเช่นเปิดเน็ตดูรูปได้ก็จะดียิ่ง</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> และเนื่องจากการลงรูปใน Blog มันมีขบวนการที่มีขั้นตอนมากและเสียเวลามาก ผมจึงทำได้เพียงนำภาพส่วนน้อยมาลงได้เท่านี้เพื่อเป็นน้ำจิ้ม สำหรับภาพทั้งหมดผมได้ลงไว้ใน Face book ซึ่งสามารถดูได้จาก Facebook.com/ชุมชน คนเกษียณ ก็ทำได้แค่นี้แหละครับ เพราะทราบว่ารุ่นเราๆ มีน้อยคนนักที่ใช้คอมพิวเตอร์(เป็น) แม้แต่กรรมการชมรมฯเอง ส่วนใหญ่ก็ยังไม่เเคยใช้เลยครับ ท่านที่ไม่มีลูกมีหลานอยากจะหัดใช้คอมพิวเตอร์ ปรึกษามาได้นะครับ</span><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"> ต่อไปนี้ก็ชมภาพเล็กๆน้อยๆไปพลางๆก่อนก็แล้วกัน</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Dj_Hk9A3ehw/ThA2gWcI-UI/AAAAAAAAAXk/ldtv4fusO_4/s1600/IMG_5511.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-Dj_Hk9A3ehw/ThA2gWcI-UI/AAAAAAAAAXk/ldtv4fusO_4/s400/IMG_5511.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: purple;">ขาประจำครับ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-J3szyCnXCgg/ThA2qP83xYI/AAAAAAAAAXo/8lHDqwKMNEo/s1600/IMG_5527.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-J3szyCnXCgg/ThA2qP83xYI/AAAAAAAAAXo/8lHDqwKMNEo/s400/IMG_5527.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ถ่ายร่วมกันกับกัปตัน "ไตตานิก"</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4HnIi534Y7g/ThA2zPpDD4I/AAAAAAAAAXs/GU67qlQTfrE/s1600/IMG_5530.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-4HnIi534Y7g/ThA2zPpDD4I/AAAAAAAAAXs/GU67qlQTfrE/s400/IMG_5530.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: purple;">กำลังฟังเพลง คาราโอเกะ (ดูภาพแล้วเพลงคงจะไพเราะมาก)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Hj4JXzWDCtM/ThA72swQ1uI/AAAAAAAAAYY/gcQCGRUh8IA/s1600/IMG_5516.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-Hj4JXzWDCtM/ThA72swQ1uI/AAAAAAAAAYY/gcQCGRUh8IA/s400/IMG_5516.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: purple;">นักร้อง "ตัวยืน" (ยืนร้อง)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-yad1PEPvoLA/ThA27ewHK8I/AAAAAAAAAXw/8ilog-qaqgA/s1600/IMG_5535.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-yad1PEPvoLA/ThA27ewHK8I/AAAAAAAAAXw/8ilog-qaqgA/s400/IMG_5535.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: purple;">แจกหมวก</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-_7nIBxfamQM/ThA3EnotocI/AAAAAAAAAX0/WeqsDks178k/s1600/IMG_5544.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-_7nIBxfamQM/ThA3EnotocI/AAAAAAAAAX0/WeqsDks178k/s400/IMG_5544.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: purple;">กลุ่มนี้แหละครับที่เรียกกลุ่ม "ห้าพยัคฆ์" แต่ตอนนี้"หนี"ไปหนึ่ง เลยเหลือแค่สี่</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-DgjzYnG5MHQ/ThA3V2jwAvI/AAAAAAAAAX4/zGga-BIavD0/s1600/IMG_5550.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-DgjzYnG5MHQ/ThA3V2jwAvI/AAAAAAAAAX4/zGga-BIavD0/s400/IMG_5550.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: purple;"> ถ่ายร่วมกับ สนิท สว่างเนตร "ขาใหญ่เกาะเกร็ด"(เสื้อลาย)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-9rTn22FuOx0/ThA3hJKuqmI/AAAAAAAAAX8/1ZSkgrJmlbc/s1600/IMG_5584.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-9rTn22FuOx0/ThA3hJKuqmI/AAAAAAAAAX8/1ZSkgrJmlbc/s400/IMG_5584.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="color: purple;">บรรยากาศในเรือ (ชั้นล่าง ชั้นบนอีกเยอะ ถ่ายไม่ได้)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-lQXQ30i7mjg/ThA3tS0Hc7I/AAAAAAAAAYA/oTTOQAKAg30/s1600/IMG_5592.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-lQXQ30i7mjg/ThA3tS0Hc7I/AAAAAAAAAYA/oTTOQAKAg30/s400/IMG_5592.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: purple;">ประธานสหภาพฯ มอบของที่ระลึกผู้เกษียณ</span> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4piWSfnNimE/ThA4C4Ua5UI/AAAAAAAAAYE/26rY3yM0Kis/s1600/IMG_5602.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-4piWSfnNimE/ThA4C4Ua5UI/AAAAAAAAAYE/26rY3yM0Kis/s400/IMG_5602.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: purple;">รองประธานสหภาพฯมอบของที่ระลึกให้ผู้เกษียณ(ในอนาคต)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-PGxQhZF18QM/ThA4MjYhR8I/AAAAAAAAAYI/UhpJe8mNQrM/s1600/IMG_5606.1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-PGxQhZF18QM/ThA4MjYhR8I/AAAAAAAAAYI/UhpJe8mNQrM/s400/IMG_5606.1.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="color: purple;">ขอถ่ายกับคนดังๆหน่อยครับ (เสื้อขาวไม่ดังคนเดียว)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-kIB7j6vdM5Q/ThA4bkeeTPI/AAAAAAAAAYM/AgRhkP4o-BQ/s1600/IMG_5633.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-kIB7j6vdM5Q/ThA4bkeeTPI/AAAAAAAAAYM/AgRhkP4o-BQ/s400/IMG_5633.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="color: purple;">ทีมงานดูแลสมาชิกเต็มที่ครับ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-ZmJA_nyYzzM/ThA4qAAWDNI/AAAAAAAAAYQ/E5vlbKtZOzs/s1600/IMG_5668.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZmJA_nyYzzM/ThA4qAAWDNI/AAAAAAAAAYQ/E5vlbKtZOzs/s400/IMG_5668.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="color: purple;">อดีต ผอบจ.ฟขป. รับของที่ระลึก</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-5SaFZEUlQ5s/ThA5YJr2HmI/AAAAAAAAAYU/AwDE47a8hds/s1600/IMG_5680.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" i$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-5SaFZEUlQ5s/ThA5YJr2HmI/AAAAAAAAAYU/AwDE47a8hds/s400/IMG_5680.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: purple;">จะกลับบ้านแล้ว ประธานชมรมฯขอสักเพลงเถอะ (นะหนู)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;"><span style="color: blue;">เล็กๆน้อยๆนะครับ โปรดดูเต็มๆได้ที่</span> </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">Facebook.com/ชุมชน คนเกษียณ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: magenta; font-size: large;">**********</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/946690749803105500-8634798131326475666?l=60society.blogspot.com' alt='' /></div>พิศดาร ทวีโภคhttp://www.blogger.com/profile/14300371095183871978noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-946690749803105500.post-45568967497836864502011-06-27T01:55:00.006+07:002011-06-28T03:55:35.462+07:00นายไพบูลย์ แก้วเพทาย<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: red; font-size: large;">ตึกก็เท่านี้เอง แต่ทำไมมันวุ่น(วาย)จริงวุ๊ย</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-8v0EsjH0Qgk/TgdEqunT7iI/AAAAAAAAAXc/q1a4VoJFyjo/s1600/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C%2528%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-8v0EsjH0Qgk/TgdEqunT7iI/AAAAAAAAAXc/q1a4VoJFyjo/s400/%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C%2528%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%2529.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <span class="Apple-style-span" style="color: blue; font-size: large;"> ผมได้อ่านบทความของคุณไพบูลย์ แก้วเพทาย ในวารสาร "ข่าว สอฟ. ฉบับที่ 2 ปีที่ 33 ประจำเดือน มีนาคม - เมษายน 2554 ก็อยากนำมาแสดงความคิดเห็นบางประการ ในฐานะที่เป็นสมาชิกสหกรณ์ผู้หนึ่ง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue; font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue; font-size: large;"> เช่นเดียวกับที่คุณไพบูลย์ได้กล่าวไว้ ในตอนที่ผมจะยกมาอ้างต่อไปว่า "ผู้ใดอาจเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยก็ได้" ผมจะพยายามเสนอความคิดเห็นที่เป็นธรรม(ธรรม ก็คือความเที่ยงตรง)ที่สุด หากใครเห็นว่าไม่เป็นธรรม ก็ขอให้ย้อนไปอ่านที่ต้นประโยคที่ผมอ้างคุณไพบูลย์ไว้ก็แล้วกัน</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue; font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue; font-size: large;"> ในบทความนี้ เป็นการชี้แจงกรณีต่างๆที่มีการกล่าวหากันไปมาระหว่างผู้สมัครเข้ารับการเลือกตั้งเป็นกรรมการสหกรณ์ของทั้งสองฝ่าย ซึ่งก็มีประเด็นที่ควรนำมาพิเคราะห์พิจารณากันดูในหมู่มวลสมาชิกทั้งหลายว่ากรรมการแต่ละชุดที่พวกเราทั้งหลายเลือกตั้งมอบหมายให้เข้าไปบริหารสหกรณ์นั้น เขาทำอะไรกันบ้าง เราจะรู้กันมั๊ยนี่ ถ้าเขา(เหล่านั้น)ไม่นำมาเปิดโปงโจมตีกันเอง</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue; font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue; font-size: large;"> แต่ในวันนี้ ผมจะขอนำประเด็นในตอนท้ายของบทความที่คุณไพบูลย์สรุปความเห็นไว้ ที่ผมจะขอคัดลอกมาให้ท่านได้อ่านเพื่อจะได้ประกอบความเห็นที่ผมจะเสนอต่อไปดังนี้</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue; font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue; font-size: l